20170128_feat_900x300

one twee

Een half jaar terug bracht ik met “One” mijn eerste EP met Engelstalige songs uit. Hoewel ik het plan had (en heb) om dit de eerste in een serie te maken (een van de redenen waarom de titel van de EP “One” is), staat nummer twee (“Two”) momenteel nog niet in de steigers. Er staan er -nog steeds- opvolgers van de Nederlandstalige EP’s “Tegels” en “Gisteren” in de planning, maar ook deze zonder ETA.

(De links brengen je naar de kanalen waar de EP’s te beluisteren zijn)

Tegels Gisteren One

Ik heb sindsdien weinig meer geschreven, en nog minder opgenomen.

Deels omdat we momenteel bezig zijn met De Testpiloten. Waarover tzt meer.

Een andere reden is dat wat er uit m’n pen komt niet echt geschikt is voor liedjes. Ik vind inspiratie in wat er in mijn leven gaande is, of in mijn omgeving, of beiden. Niet altijd bronnen om vrijwillig aan te spreken. Althans, niet voor de liedjes die ik wil schrijven. En ik ben niet zo goed in het verzinnen van verhalen of meer abstracte vormen.

De belangrijkste reden is echter dat ik het plezier in schrijven en opnemen een beetje ben kwijtgeraakt. Zoals het plezier in veel dingen zoek is.

De centrale vraag is “Waar doe ik het voor?”.

Lees verder

gedichtendag

het is gedichtendag. ik heb geen favoriet gedicht. ik kan zelfs niet uit mijn hoofd een zin of regel opdreunen. zoals ik ook nauwelijks teksten kan onthouden. mijn eigen teksten al helemaal niet.

over mijn teksten gesproken, hier is mijn gedichtendag selfie:

breken

je hebt je woord gebroken
je hebt me laten staan
je hebt je woord gebroken
je bent niet meegegaan
ondanks de signalen
volslagen onverwacht
je hebt je woord gebroken
je hebt me laten staan

je hebt m’n hart gebroken
en je bent er op gaan staan
je hebt m’n hart gebroken
me belogen en beschaamd
ik blijf op je wachten
tot ’t eind van m’n bestaan
je hebt m’n hart gebroken
bent stiekem weggegaan

reik me je hand
en spreek je reddend woord
wijs me je weg
en leid mij veilig voort
je hebt me willen breken
maar breken zal ik nooit
je hebt me willen breken
maar breken zal ik nooit

tekst: ©2014 antal adriaanse – alle rechten voorbehouden

een tekst met meerdere lagen en betekenissen. voor mij althans. het lied ligt trouwens al een tijdje te wachten om opgenomen te worden. gaat gebeuren. tzt.

het thema van de gedichtendag 2014 is verwondering. daar heb ik niets mee kunnen doen. sorry. volgende keer?

lang weekend

‘t is weekend. brrr. ‘t is haast alsof we de zomer hebben overgeslagen en meteen de herfst zijn ingekacheld. ik heb zelfs de verwarming op kantoor weer moeten aanzetten.

afgelopen donderdag heb ik een hoofdstuk afgesloten. na een lange tijd van onduidelijkheid en misinformatie van de zijde van een grote klant heb ik uiteindelijk zelf knopen doorgehakt en de samenwerking beëindigd. streep eronder. ‘t is graag of niet. ik laat niet met mijn voeten spelen. en fatsoenlijk met elkaar omgaan zit er na zo’n 15 jaar samenwerking (en eigenlijk al vanaf midden jaren 70) blijkbaar ook niet in.

ik verwijt mezelf vooral dat ik het te lang heb aangekeken en dat ik niet pro-actiever (©o.b-vl) ben geweest. voor wat ik hen verwijt is dit niet het podium. enfin, er is maar één weg en die is vooruit.

_____________________________

koninginnedag was vooral nat en grijs. ik heb met een half oog de koningin in middelburg gevolgd. ‘t zag er leuk en vooral ontspannen uit. een opluchting na de tragedie van vorig jaar. trouwens, indrukwekkende hakken aan de voeten van het gangstermeisje. verder typisch “ik-hou-van-holland“-nederlands.

edwin had voor zaterdag met lucia, een zangeres met wie hij vorig jaar iets heeft gedaan, afgesproken om bij mij op een viertal liedjes zangpartijen te zetten. onder andere op “laat me slapen“, en daar had ik nog niets aan gedaan. dus vrijdag snel voorbereid plus alvast een aantal zangpartijen opgenomen.

de opnames op zaterdag verliepen vlotjes. twee liedjes zijn enorm opgeknapt. bij één zal de harmonie waarschijnlijk heel diep in de mix komen te liggen, net waarneembaar. en bij één liedje denk ik dat de extra zang niet veel toevoegt en hier en daar zelfs wat in de weg zit. maar da’s voor later. het was fijn werken. voor herhaling vatbaar denk ik.

‘s avonds toch nog teruggekeerd naar “laat me slapen” voor meer zangpartijen. met name het coda is groots aan het worden. nu eerst de drums.

zondagmiddag stond vooral in het teken van de ontknoping in de eredivisie. radio aan. twente is de verdiende winnaar. daarna aan de slag met de liedjes van zaterdag. naast opschonen, editen en mixen nog wat zang opgenomen, plus het debuut van de lap steel, met oude snaren en onhandige bespeler. “morgen is ver weg” is nu ver af. nog een lead vocal, en dan moeten eens kijken wat nog nodig/gewenst is.

_____________________________

ondertussen slaap ik wat beter dan in de laatste tig maanden, hoewel ik nog weleens uren wakker lig. nog altijd veel aan het hoofd. ik droom, meestal in vlagen, soms helder, maar de beelden vliegen weg als ik wakker word. soms niet. dan kost het wat moeite om los te komen. je weet hoe dat komt.

weekend
achter notebook in de keuken

catwalk

ik was gisteren te gast bij de inhouse fashion show van een klant, een groot merk in de underwear, swimwear en jeans. mijn kumpennie (ex) maakt voor deze klant staalkaarten (ex). we lopen daarmee altijd ongeveer een jaar voor op de seizoenen (de 2011-collecties zijn/worden dit jaar samengesteld). de meeste getoonde stoffen kwamen me dus bekend voor, en dan is het extra leuk om het eindproduct door mooie mensen geshowd te zien worden. mooi spul. met name de jeans collectie.

beauty knows no pain? ik had meelij met de modellen. de show vond plaats in het nieuwe -bijna gereedzijnde- dc, en ik schat de temperatuur op een graadje of 7, 8. onder de lampen op de catwalk zal het iets beter geweest zijn, maar brrrr.

kortom, even binnen gekeken in een andere wereld, waar de mensen mooi, snel en “glamorous” zijn. nu weer terug in de mijne.

meanwhile…

ik zit al dagen m’n kop te breken over een tekst die ik aan het schrijven ben voor een nieuw liedje. twee problemen, waarvan één iets eenvoudiger dan de andere. er zitten nog clichédingen in, die heel erg moeten gaan sneuvelen ten faveure van iets sterkers. uiteindelijk zal dat zich wel oplossen.

het lijkt een persoonlijke tekst te worden, confronterend voor de hoofdpersoon in het verhaal, maar ik moet het nog zo zien te verpakken dat edwin het kan zingen zonder uit te hoeven leggen dat het niet over hem gaat. 3 coupletjes à 4 regels (±6/5-6/5 lettergrepen) en een refrein van 2 regels. hoe moeilijk kan het zijn?

en gisterenavond een uurtje zitten knippen, plakken en prutsen met kampioen van nl, een lied van vriend belker. ik ben er nog niet uit wat ik er precies mee wil.