Het feest der democratie

PS2019

20/03/2019

Zo. Ook weer gedaan: ik heb mijn stem voor de Provinciale Staten (Brabant) en de waterschappen (Brabantse Delta) uitgebracht. En ja, daar gaan deze verkiezingen over. Dus niet over de onderwerpen waarover de landelijke kopstukken de afgelopen weken hebben ‘gedebatteerd’ – bij gebrek aan een beter woord. Nou ja, ik schreef er vorige week ook al over.

Ik heb overigens in beide gevallen op een vrouwelijke kandidaat gestemd. Dat doe ik al tientallen jaren. Een goede gewoonte.

Lees verder
Met enig gevoel voor symboliek...

De week #11

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #11

Meer vies weer op komst. Een paar afspraken deze week. Hopelijk bericht van een klant. Plan de campagne. Proberen te zwijgen. Omdat het beter is.

Week één van de 5 km training Fitter worden training. Twee doelen: uithoudingsvermogen opkrikken en weer meer plezier krijgen.

Lees verder
Wild is the Wind

De week #10

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #10

Weinig plannen. Ik ga op mijn gemak het schrijfproject afronden. En nog wat losse zaken.

Week vier van de 10 km training.

Lees verder
Tal zou beter kunnen weten...

De week #9

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #9

Na een weekje grieperig zijn, nu hopelijk weer terug naar de normale programmering. Mooi weer. Tijd voor de tuin. En week drie van de 10 km training.

Lees verder
So, so you think you can tell, Heaven from hell, Blue skies from pain. Can you tell a green field, From a cold steel rail? A smile from a veil? Do you think you can tell?

De week #8

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #8

Deze week staat vooral in het teken van schrijven en organiseren voor een nieuw project. Verder nog geen grote plannen. Het goede weer schijnt aan te houden. Hopelijk wat werken in de tuin en genieten van de zon. En week twee van de 10 km training.


Zondagavond de voorbije paar dagen nog eens langsgelopen. Het uitstapje met pa. Iets over andere contreien. Haar woorden. Dubbele gevoelens, over dit en dat, hier en daar, zus en zo. Die ogen. Een leerzaam half uurtje mijmeren.

Lees verder
Wat jij, Kanis?

De aarde is plat

Ooit reed ik ‘s nachts met een kameraad na een optreden terug naar huis. Op de radio was Radio Bergeijk bezig. Mijn metgezel luisterde met toenemende verwarring. Pas nadat ik hem had uitgelegd dat dit humor om te lachen was, en niet zoals hij dacht een serieus regionaal radioprogramma, viel het kwartje.

De serie liep van 2001 tot 2012, met een onderbreking van een jaar of drie. Alle afleveringen staan op de site van de VPRO. Ik luisterde geregeld. Kon er vaak om lachen.

Makers van Radio Bergeijk waren Pieter Bouwman en George van Houts. De eerste kwam in 2007 in aanraking met justitie nadat bij hem een flinke hoeveelheid uitgeprinte (!) plaatjes van minderjarige meisjes was gevonden. Zelf gaf hij zijn coke-verslaving de schuld. Hoe dat is afgelopen, is gek genoeg nergens te achterhalen. Taakstrafje waarschijnlijk.

Van Houts is de laatste jaren vooral in het nieuws als een van De verleiders, een activistisch theatergezelschap dat de moraal van het bankwezen, het grootkapitaal en de gevestigde machten aan de kaak stelt. Ze leggen herhaaldelijk en met enig succes de vinger op meerdere gevoelige (en soms etterende) plekken. Niks mis mee. Sterker, ze hebben vaak een punt.

Helaas laten De verleiders zich niet hinderen door kennis van zaken. Dat was al duidelijk bij hun voorstelling “Door de bank genomen”, over de bancaire sector. En onlangs kwam het opnieuw pijnlijk naar voren toen de heren zaten te zwetsen bij “De Wereld Draait Door”. Met voorop George van Houts.

George van Houts is van de afdeling “Alles is een complot”. Zo zet hij zijn twijfels bij de daders van en omstandigheden rond 9/11. Nu zou je nog kunnen denken dat het hier om een ingewikkelde vorm van omgedraaide satire gaat, een soort van kunst, zeg maar. Ik geef mensen -zeker kunstenaars- graag het voordeel van de twijfel.

Maar ik denk dat het tijd wordt dat we met elkaar vaststellen dat George van Houts de weg vrij ernstig kwijt is. Zelfs “Wie is de Mol?” maakt onderdeel uit van een complot. Het ergste is dat een deel van de kijkers en luisteraars zijn lulkoek voor waarheid nemen. Zoals ze ook achter demagogen als Baudet en Wilders aan huppelen.

Hoe dan ook, George van Houts? Verward mannetje. Niet serieus nemen.

Zie ook: “De complottheorieën van Verleider George van Houts” – NRC 19/02/2019