zomergasten

er schijnt wat gezeur (dode link) te zijn rondom zomergasten, en meer specifiek zomergast carice van houten. ik heb ook een mening. en ik heb (althans een behoorlijk deel) gekeken, in tegenstelling tot sommige andere commentatoren.

margriet van der linden schittert tot nu toe niet in zomergasten. maar het zijn de gasten die het programma maken. carice van houten stapte met regelmaat professioneel op de rem, en door maniertjes, grapjes en het ontwijken van gerichte vragen wist ze het gesprek en de avond vlak te houden. het deed mij denken aan de tenenkrommende avond van linda de mol, waarbij joris luijendijk het uiteindelijk opgaf.

de essentie: carice van houten acteerde heel aardig dat ze zichzelf was.

moei

en zo moei da’k niet slaopuh kan. gisteren (maandag) een lang gesprek met [doet er niet toe], en dat hakte er (met name later) nogal in. vragen waar ik geen antwoord op heb of wil geven. en dan helder gesteld. wel goed dat ze op tafel kwamen. ben er al een tijdje over na aan het denken, en ook een tijdje aan het proberen er niet over na te denken. gelukkig heb ik een arbeidsintensief project onder handen (vandaar moei, en auw, mijn voeten), dus dat leidt af. en wetende dat dit een publiek toegankelijke blog is wordt het de hoogste tijd om van onderwerp te veranderen.

des, de loop in fonkelpaard is inmiddels passé, dus meneer sparklehorse gaat ons (daarvoor althans) niet sue-en. [en z’n erven ook niet]

ik heb gisteren en vandaag akoestische gitaren opgenomen voor bloemen en wierook, een mooi liedje, met een persoonlijke en goede tekst van edwin. het trekt met de nieuwe partijen een beetje de jazzy wouter hamel kant in. kweenie of dat op langere termijn houdbaar is. de akoestische gitaar fills waren pittig, deze keer ook door het schema, en ik denk dat ik daar nog eens goed naar moet luisteren. maar het komt.

de geest is uit de fles is voorzien van guide vocal. persoonlijk denk ik dat hij het niet gaat halen, maar het is verder aan edwin. duisternis is inmiddels ook evm-klaar, en die gaat het zeker halen. dan is waag de sprong inmiddels ook toegevoegd aan de lijst, waar ik best content over ben. en momenteel zijn de arctic monkeys een liedje aan het ontwikkelen in mijn hoofd.

en dit is mooi:

spine online

nou, ‘t is zover. de spine demo’s zijn gemixt en gemasterd en hebben een eigen stek op bandcamp gekregen. gaat heen, luistert en kom niet bij me klagen als het pijn doet aan de oortjes. complimenten daarentegen worden zeer op prijs gesteld.

<a href="http://spine.bandcamp.com/album/the-4track-demos">Intuition by spine</a>

link naar de volledige site inclusief bio en details: spine.bandcamp.com
nb gedetailleerde track-info staat bij elk liedje onder “info“.

 

masteren / nieuw lied

na afgelopen avond en vanochtend de mixdowns van de spine tracks te hebben gemaakt (een verdomd saai klusje), ben ik vandaag enthousiast aan het masteren geslagen. jeweetwel, compressie, eq, limiter, normalizer. iets te enthousiast, vooral met de multiband compressor. dus dat moet opnieuw.*

omdat dat masteren ook aardig wat tijd in beslag neemt, is er van andere noeste arbeid weinig gekomen. wel heb ik een paar uur tuinstoel benut om -begeleid door anokha – soundz of the asian underground– na te denken, wat zon te pakken en de tekst voor het nieuwe lied te schrijven. het heet (voorlopig) “waag de sprong“, en het was -tijdelijk- hier te beluisteren, in een spartaanse uitvoering. [maar nu dus niet meer]

tomb raider was net op de bbc. me like much. ondanks het wat dunne verhaal.

en de bbc proms waren ook weer de moeite waard. tchaikovsky’s 1e piano concert, lutoslawski‘s concert voor orkest en respighi‘s roman festivals, gespeeld door het national youth orchestra of great britain olv vasily petrenko en pianist stephen hough.

* opmerking 11/2012:
toen ik dit schreef was ik net begonnen met mixen en masteren. wat een verschil drie jaren maken. het bovenstaande is bij terugbeluistering amateuristisch geprul. ik heb veel, heel veel geleerd. op de pagina muziek zijn voorbeelden van recenter werk te horen.