Petje Pitamientje

De week #39: Heb lief. De rest is ruis.

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #39

De weersverwachtingen beloven weinig goeds. De herfst is begonnen en dat laat Moeder Natuur ons merken ook. Dus dat wordt nat worden of schuiven. Voorlopig heeft dat laatste mijn voorkeur.

Het wordt zoetjes aan tijd om wat plannetjes te gaan maken. In ieder geval voor de bandjes en de apparatuur. Zakelijk staat er niet veel op het planbord. Dat komt me deze week niet echt slecht uit. Al moet er wel brood op de plank komen.

De tandarts. Deel zoveel.

Lees verder
Holo Zappiens

Holo Zappiens

Wat vooraf ging

Als je me een beetje kent, dan weet je dat ik een liefhebber van de muziek van Frank Zappa ben. Dat ging vroeger verder dan nu (al spreekt mijn platenkast dat tegen). Zappa overleed in 1993, 53 jaar oud. Tijdens zijn leven bracht hij 62 albums uit. Inmiddels staat de teller op 112. En daar zit bar weinig “vulsel” tussen.

Nu, 26 jaar na zijn dood, is er de Bizarre World of Frank Zappa. Een muzikaal en visueel spektakel, met FZ zelf (hologram, video, animatie en audio), een live band met muzikanten die met FZ getoerd hebben, niet eerder gespeelde composities, etc. Twee van de bandleden zijn Mike Keneally en Scott Thunes. Met Mike Keneally heb ik al meer dan twintig jaar een goede vriendschap en ook een zakelijke band. Via via ben ik eind jaren negentig in contact gekomen en bevriend geraakt met Scott Thunes. Van Mike hoorde ik -ik meen- vorig jaar dat hij benaderd was om de Bizarre World touring band te gaan leiden. En dat Thunes ook mee zou doen. En dat het goed zou gaan worden. Als Mike zoiets zegt, dan is het zo.

Lees verder
Midlife crisis of een klein pikkie?

De week #13

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #13

Buiten een rit voor de broer staat er weinig gepland. Dat is geen ramp – ik voel dat hoofd en hart aandacht nodig hebben. En het lichaam natuurlijk: week drie van de ‘Fitter worden’-training. Er staan een paar pittige sessies gepland. We zullen zien wat de week brengt.

Lees verder
Satriani

de stoeprand

Vanavond naar de afsluitende avond van de Sena Performers European Guitar Award (SEGA) in Gebouw-T te Bergen op Zoom. Dit jaar gaat de award naar Joe Satriani, één van de belangrijkste rockgitaristen van de voorbije dertig jaar. En toevallig ook werkgever van mijn vrienden Mike Keneally en Bryan Beller. Op Wikipedia lees je meer over Joe. En ook al ken je zijn werk niet (wat ik me best kan voorstellen), misschien heb je weleens van hem gehoord als zijnde de man die Coldplay op vermeend plagiaat aansprak.

Ik ken de muziek van Satriani uit de tijd dat wij allebei nog haar op onze kruin hadden staan. Een aantal geweldige gitaar instrumentals, speltechnisch van een andere wereld, inclusief duikvluchten en veel pielen. Na verloop van tijd had ik het wel gehoord en ik heb hem daarna ook niet echt meer gevolgd. Tot voor een paar jaar terug, toen eerst Mike en later ook Bryan in Satriani’s band gingen spelen.

Mike Keneally? Bryan Beller? Vrienden? Ja, hoe vat ik dit in een paar zinnen samen? Ik leer Mike kennen als gitarist/toetsenist in de 1988 band van Frank Zappa. Later speelt hij -samen met Bryan, en ook Joe Travers (nu ook bij Satriani)- in Z, de band van de zonen Zappa. En hij heeft dan inmiddels al een paar soloplaten gemaakt. Bizar virtuoos, eclectisch en humoristisch. Bryan speelt vanaf midden jaren negentig in Mike’s bands.

Lees verder

Spraakvermaak - foto Tien Mureau

de bronzen bever en een mooie zondag

Afgelopen zondag was de laatste aflevering van dit tiende seizoen van het zondagmiddagcafé Spraakvermaak. Mijn vader is initiatiefnemer van Spraakvermaak en één van de drijvende krachten achter de succesvolle formule. In de recente jaren is hij wat gaan afbouwen en heeft hij een deel van zijn taken overgedragen. Zondag nam hij afscheid, in ieder geval als redactielid. Hij blijft betrokken bij Spraakvermaak, maar zonder verplichtingen. Tenminste, dat is het plan.

Wat we gelukkig geheim hadden weten te houden, was dat -naast een bloemetje en woorden van de voorzitter- ook de burgemeester van de gemeente Drimmelen nog iets voor pa in petto had. Naast Spraakvermaak heeft pa zich -met name na zijn pensionering- volop ingezet voor de publieke zaak, in een aantal vrijwilligersfuncties. Het gemeentebestuur heeft hem daarom onderscheiden met de Bronzen Bever.

Lees verder