Midlife crisis of een klein pikkie?

De week #13

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #13

Buiten een rit voor de broer staat er weinig gepland. Dat is geen ramp – ik voel dat hoofd en hart aandacht nodig hebben. En het lichaam natuurlijk: week drie van de ‘Fitter worden’-training. Er staan een paar pittige sessies gepland. We zullen zien wat de week brengt.

Lees verder
Satriani

de stoeprand

Vanavond naar de afsluitende avond van de Sena Performers European Guitar Award (SEGA) in Gebouw-T te Bergen op Zoom. Dit jaar gaat de award naar Joe Satriani, één van de belangrijkste rockgitaristen van de voorbije dertig jaar. En toevallig ook werkgever van mijn vrienden Mike Keneally en Bryan Beller. Op Wikipedia lees je meer over Joe. En ook al ken je zijn werk niet (wat ik me best kan voorstellen), misschien heb je weleens van hem gehoord als zijnde de man die Coldplay op vermeend plagiaat aansprak.

Ik ken de muziek van Satriani uit de tijd dat wij allebei nog haar op onze kruin hadden staan. Een aantal geweldige gitaar instrumentals, speltechnisch van een andere wereld, inclusief duikvluchten en veel pielen. Na verloop van tijd had ik het wel gehoord en ik heb hem daarna ook niet echt meer gevolgd. Tot voor een paar jaar terug, toen eerst Mike en later ook Bryan in Satriani’s band gingen spelen.

Mike Keneally? Bryan Beller? Vrienden? Ja, hoe vat ik dit in een paar zinnen samen? Ik leer Mike kennen als gitarist/toetsenist in de 1988 band van Frank Zappa. Later speelt hij -samen met Bryan, en ook Joe Travers (nu ook bij Satriani)- in Z, de band van de zonen Zappa. En hij heeft dan inmiddels al een paar soloplaten gemaakt. Bizar virtuoos, eclectisch en humoristisch. Bryan speelt vanaf midden jaren negentig in Mike’s bands.

Lees verder

Spraakvermaak - foto Tien Mureau

de bronzen bever en een mooie zondag

Afgelopen zondag was de laatste aflevering van dit tiende seizoen van het zondagmiddagcafé Spraakvermaak. Mijn vader is initiatiefnemer van Spraakvermaak en één van de drijvende krachten achter de succesvolle formule. In de recente jaren is hij wat gaan afbouwen en heeft hij een deel van zijn taken overgedragen. Zondag nam hij afscheid, in ieder geval als redactielid. Hij blijft nog wel betrokken bij Spraakvermaak, maar zonder verplichtingen. Tenminste, dat is het plan.

Wat we gelukkig geheim hadden weten te houden, was dat -naast een bloemetje en woorden van de voorzitter- ook de burgemeester van de gemeente Drimmelen nog iets voor pa in petto had. Naast Spraakvermaak heeft pa zich -met name na zijn pensionering- volop ingezet voor de publieke zaak, in een aantal vrijwilligersfuncties. Het gemeentebestuur heeft hem daarom onderscheiden met de Bronzen Bever.

Lees verder

20160516_feat_900x300

onderweg met tal: maren

Fijne middag bij goede vrienden in Maren. Koffie, beetje bijpraten, daarna eindje fietsen, over de dijk, langs Oud-Maren, even naar de voetbal, speeltuin, en terug naar huis. Ik dacht dat ik meer foto’s had gemaakt.

I am your driver…

Een bericht gedeeld door Antal Adriaanse (@antaladriaanse) op

Going to the chapel…

Een bericht gedeeld door Antal Adriaanse (@antaladriaanse) op

Speeltuin Maren Kessel

feestje

dat de wonderen de wereld niet uit zijn, bleek een maand of zes terug: edwin & helma kondigden aan te gaan trouwen. reden voor een feestje. en reden om de band weer eens bij elkaar te halen. gisteren was het zover.

een prima avond, een stralende bruid, oude bekenden, gelukkige en blije gezichten, mooie mensen, het goede gevoel van even thuis zijn. edwin had de avond muzikaal tot in de puntjes samengesteld, met een goede opbouw naar de live bands, en een fijne cooldown aan het eind van de avond.

eerst was het de beurt aan zijn nieuwe band, waarvan ik [kluns die ik ben] de naam telkens vergeet [miss lucy and the second line iets iets]. covers met een new orleans/loungejazz-achtige feel. leuk.

als we met ytmidm het podium weer eens opzoeken is het eigenlijk altijd meteen vertrouwd. een volle zaal, een goede setlijst, stampen, knallen en vlammen. fijn om op het podium te staan. kortom, het was een leuke avond.

er zijn foto’s gemaakt. ik heb ze niet. misschien later.

oh, over foto’s gesproken: ik heb sinds donderdag een akkefietje met een fotograaf van wie ik woensdag een foto op deze site had geplaatst en die daar niet blij mee is. de foto heb ik meteen verwijderd. ik had er domweg niet bij stilgestaan dat de foto niet gebruikt mocht worden; de foto is op tientallen sites te vinden. tja.

[wordt vervolgd]