One's company, two's a crowd, and three's a party

De week #24

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #24

Nu het 5 km schema klaar is, denk ik dat ik voorlopig de trainingsschema’s even laat voor wat ze zijn en het van de dag ga laten afhangen. En dan pak ik het in juli wel weer op.

Deze week een paar werkdingetjes. Repetitie en gesprek over de toekomst. Koffie met een maat. En vorige week krijgt een staartje. Eens kijken wat dat wordt.

Lees verder
Stilte, juist als praten nodig is

De week #21

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #21

Geen grote plannen deze week. Sport, repetitie, werk, misschien Den Haag. En ontspannen. Want ik voel onrust, al een tijdje. Tja.

NB Hieronder volgt een flinke lap tekst, ondanks schaven en schrappen. Dat je het weet.

You’ve got sadness in you, I’ve got sadness in me – and my works of art are places where the two sadnesses can meet, and therefore both of us need to feel less sad.

Mark Rothko
Lees verder
Holo Zappiens

Holo Zappiens

Wat vooraf ging

Als je me een beetje kent, dan weet je dat ik een liefhebber van de muziek van Frank Zappa ben. Dat ging vroeger verder dan nu (al spreekt mijn platenkast dat tegen). Zappa overleed in 1993, 53 jaar oud. Tijdens zijn leven bracht hij 62 albums uit. Inmiddels staat de teller op 112. En daar zit bar weinig “vulsel” tussen.

Nu, 26 jaar na zijn dood, is er de Bizarre World of Frank Zappa. Een muzikaal en visueel spektakel, met FZ zelf (hologram, video, animatie en audio), een live band met muzikanten die met FZ getoerd hebben, niet eerder gespeelde composities, etc. Twee van de bandleden zijn Mike Keneally en Scott Thunes. Met Mike Keneally heb ik al meer dan twintig jaar een goede vriendschap en ook een zakelijke band. Via via ben ik eind jaren negentig in contact gekomen en bevriend geraakt met Scott Thunes. Van Mike hoorde ik -ik meen- vorig jaar dat hij benaderd was om de Bizarre World touring band te gaan leiden. En dat Thunes ook mee zou doen. En dat het goed zou gaan worden. Als Mike zoiets zegt, dan is het zo.

Lees verder
Kleuren en geuren

De week #16

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #16

Plannen? Niet echt. De afgelopen weken zijn ook anders gelopen dan “gepland”, dus dat zal deze week ook wel weer het geval zijn. Dinsdag rijden voor de broer. Ergens deze week waarschijnlijk met de broer een ritje naar Vinkeveen of Vijfhuizen. Als ik kans heb, wil ik een ochtend of een middagje naar De Pont in Tilburg. Verder ligt het open. Meer lachen. En een beetje hoop.

Lees verder
Midlife crisis of een klein pikkie?

De week #13

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #13

Buiten een rit voor de broer staat er weinig gepland. Dat is geen ramp – ik voel dat hoofd en hart aandacht nodig hebben. En het lichaam natuurlijk: week drie van de ‘Fitter worden’-training. Er staan een paar pittige sessies gepland. We zullen zien wat de week brengt.

Lees verder
den bosch

onderweg met tal: een dag in den bosch

Het staat al zo lang op mijn to-do-lijstje: ‘s-Hertogenbosch. Aanvankelijk is het plan om woensdag na mijn afspraak bij een klant de stad in te gaan. Maar dat stuit op praktische problemen.

Met het busje het centrum van Den Bosch in? Geen probleem. Maar het busje in het centrum van Den Bosch parkeren? Nope. Óf te laag (doorrijhoogte parkeergarages= max.190 cm – hoogte bus= >197 cm), óf te vol (bijvoorbeeld met andere busjes), óf vergunninghouders, óf te ver lopen (en het miezert). Grrr… Zoveel tijd heb ik sowieso niet, er staat nog iets op de agenda voor de middag, dus het zal voor later zijn.

 

Later is vandaag (donderdag). Ik heb tijd, ik heb zin, dus op naar Den Bosch!

Auto in de fraaie St.-Jan parkeergarage, even naar de Parade en de Sint-Jan om de benen te strekken, en dan door naar het hoofddoel: het Noordbrabants Museum. Een dikke twee uur veelal mooie (en af en toe minder mooie) en diverse kunst. Daarna vijftig minuten en één kopje koffie (korte versie: niet al te beste bediening) in de binnentuin van het museum. Wel lekker in de zon gezeten. Vervolgens naar het naastgelegen Design Museum Den Bosch. Een beetje dwalen door de stad. En dan de Sint-Janskathedraal in. Was al een tijdje geleden. Kers op de taart. ‘n Fijne dag.

Lees verder