canvas panorama: pop, wat levert het op?

zoals vorige week gemeld, werd afgelopen zondag in canvas panorama aandacht besteed aan de popmuziek in belgistan, en dan meer specifiek de zakelijke aspecten. heb je het gemist, volg dan de link hieronder. overigens blijft het een beetje steken in vaststellen van de problematiek, wat vingers wijzen en weinig (uitvoerbare) oplossingen.*

ooit gemist: panorama: pop, wat levert het op?

 panorama: pop, wat levert het op?

* naar mijn mening ligt een flink deel van het probleem bij de onwil het onvermogen van de platenindustrie om de internetproviders aan te pakken. daar ligt namelijk de sleutel. de isp-s kunnen volgen wat door wie en waar wordt gedownload en geupload. één van de sprekers in de docu zegt het ook: als het mogelijk is voor de isp-s om kinderpron te onderscheppen en voor de chinezen om ongeveer alles te monitoren, dan moet het illegaal down- en uploaden van muziek, films en spellen een koud kunstje zijn. en ethisch is er ook wel iets voor te zeggen dat de bedrijven die de grootschalige beroving die illegaal down- en uploaden is faciliteren, op hun verantwoordelijkheid worden aangesproken.

maar ja, die hele platensector zit al decennia aan mekaars leuter te trekken / navel te staren / te slapen / achterhoede gevechten te bedenken. en hetzelfde geldt voor de bumas, senas, sabams, ascaps, etc.

ondertussen en met die wetenschap is het zaak voor de producenten / artiesten / marketeers om naar nieuwe wegen te zoeken om de muziek aan de man te brengen, en daaruit inkomsten te genereren. een goed standaard businessmodel zou mooi zijn. pech is natuurlijk dat het grootste deel van de mensen werkzaam in de (pop)muziekwereld geen sjoege heeft van de zakelijke kant (en/of niet te vertrouwen is).

voor wijze woorden, adviezen en voorbeelden voor de nieuwe zakelijke aanpak, verwijs ik graag naar de blog van niels aalberts.

prima verdienmodel?

ik lees sinds een paar dagen de zeer informatieve blog van ehpo (niels aalberts) en ben wat aan het bijleren over de platenwereld anno 2010, verdienmodel a tegenover verdienmodel b, en dat soort kwesties. dat bracht mij vervolgens op de vraag wat een redelijke producers-fee is (nog niet beantwoord). al googlende kwam ik deze taartdiagram tegen:

ik mis de kosten van de opname/producer, althans ik kan niet zien uit welke pot die betaald worden (label overhead misschien?), maar de uiteindelijke conclusie van dit verdienmodel is helder: de artiest pist zwaar naast de pot.

het is 2010, digitaal is de toekomst, de distributeur krijgt een nieuwe/andere rol. de uitdaging lijkt te zijn om de activiteiten van de platenbaas in eigen hand te nemen. of in ieder geval weg bij de platenbaas. opnames/productie, marketing, financiering en a+r zijn allemaal te regelen buiten het klassieke traject. beetje muziek maken is leuk, dit is allemaal heel wat pittigere kost.