Petje Pitamientje

De week #39: Heb lief. De rest is ruis.

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #39

De weersverwachtingen beloven weinig goeds. De herfst is begonnen en dat laat Moeder Natuur ons merken ook. Dus dat wordt nat worden of schuiven. Voorlopig heeft dat laatste mijn voorkeur.

Het wordt zoetjes aan tijd om wat plannetjes te gaan maken. In ieder geval voor de bandjes en de apparatuur. Zakelijk staat er niet veel op het planbord. Dat komt me deze week niet echt slecht uit. Al moet er wel brood op de plank komen.

De tandarts. Deel zoveel.

Lees verder
Algemene Beschouwingen

De week #38: Beschouwingen

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #38

Geen plannen. Werk. Een lijstje.

De gehechte wonden in mijn mond zijn inmiddels redelijk genezen. Hopelijk ben ik snel van die hechtingen af en wordt alles weer wat rustiger in de kaak. Ik ben er helemaal klaar mee. En het begint flink in de papieren te lopen. Die nieuwe gitaar gaat er niet komen.

Lees verder
Laat me niet lachen

De week #37: Laat me niet lachen

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #37

Deze week staat in het teken van de tandarts. Ja, alweer. Nu voor die andere kies. Hopelijk komt er nu een eind aan negen jaar pijntjes, ontstekingen, wel/niet behandelen, ingrepen en andere ellende. Prima gebit. Op twee kiezen na.

Gelukkig heb ik deze week geen afspraken of verplichtingen, dus kan ik indien nodig wat tijd vrijaf nemen. Hetzelfde geldt voor het sporten. Even niet.

Lees verder
Walk, Don't Run

De week #35: Walk, Don’t Run

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #35

Na het tandarts-feuilleton van vorige week gaat het deze week hopelijk alleen maar over leuke dingen. En hooguit wat gezever als “goh, wat is het warm”.

Over dat feuilleton: de ingreep heeft geholpen. De kies is nog wel gevoelig, maar de pijn is weg. Dus we kunnen weer vooruit. En ook pa is weer min of meer de oude.

Lees verder
Bek vol tanden

De week #34: En alles staat stil…

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #34

Deze week een andere invulling van dit journaal dan normaal. Ik zou kunnen beloven om het kort te houden. Maar je kent me, blah blah, ikke ikke, zus zo, dit dat… Ik ga in ieder geval proberen de details enigszins tot een minimum te beperken.

Na de voorbije twee weken #onderwegmettal heb ik mijn agenda voor deze week leeg gehouden. De ‘normale’ dingen gaan door, verder even niets. De belangrijkste reden is dat er een bezoek aan de tandarts gepland staat, voor een ingreepje waarbij een wortelpunt van een kies wordt verwijderd, een kies waar ik al jaren met enige regelmaat last van heb en de laatste tijd meer dan een beetje. Dat gaat van buitenaf, via het tandvlees. Eerder ben ik al eens op diezelfde plaats en op diezelfde manier van een ontsteking aan het tandbot afgeholpen. Dat was toen een grote ingreep, waar ik nog een aantal weken plezier van heb gehad. Dit schijnt wat minder heftig te worden. Maar ik houd rekening met een paar dagen ongemak.

Lees verder
Beep beep, beep beep, yeah!

De week #32: De stille weken

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #32

De derde van de stille weken. Deze en volgende week breng ik door achter het stuur van de Parts Pro bus*. Niet gepland, maar het komt goed uit. En het verzet de gedachten, wat ook goed uitkomt. Het hardlopen staat even op een lager pitje. En maandag naar de tandarts. Ben benieuwd.

Lees verder