wat een week…

nou. het was een pittige week hier op het hoofdkantoor.

maandag een pittig gesprek.

woensdag had ik een belangrijk en teleurstellend gesprek met een grote klant.

belangrijk:
omdat ik al tijden (november 2008) wacht op informatie over de post-crisis plannen van deze klant.
omdat ik personeel en bedrijf draaiend moet houden.
omdat mij allerlei zorgwekkende berichten ter oren komen, die vervolgens door niemand officieel bevestigd (of officieel ontkracht) worden.
omdat ik het idee heb dat er met mijn voeten wordt gespeeld.
omdat ik graag op een fatsoenlijke manier te woord gestaan wil worden, en niet als de eerste de beste voetveeg.

teleurstellend:
omdat ik (“meneer de directeur“) in de bedrijfskantine in rotterdam werd ontvangen (na dik 30 minuten te hebben zitten wachten).
omdat de kern van het (korte – <10 min.) verhaal van kuik was: “het zijn -tja- lastige tijden, het is moeilijk iets te zeggen -tja vervelend-, neem maar contact op met kers, of anders met boog, succes.
omdat ik na zo’n 13 jaar hard bikkelen (voor zover ik weet naar beider tevredenheid) op begrip en vertrouwen had gerekend.
omdat mijn zorgen er kennelijk niet toe doen.
omdat mijn zorgen niet zijn weggenomen.

goed. ik neem het mee in de afwegingen.

woensdag was ook de sterfdag van mijn moeder. elk jaar weer een moeilijke dag.

donderdag een aarzelend begin met enkele scenario’s.

en vandaag afscheid van christine – rechterhand, steun en toeverlaat. ik ga haar missen.

wat een week…

zo tal, een nieuwe blog?

ik ga in deze blog de komende tijd de voortgang van het nieuwe project waar edwin en ik mee bezig gaan (later meer hierover) bijhouden. ik ga ook schrijven over zaken die me bezighouden. en muziek. en film. en werk. en privé. en meer van zulks. kortom, van alles waarover ik iets te melden heb. af en toe verbloemd, af en toe geanonimiseerd, af en toe vaag.

vroeger, in 2003, toen bloggen nog geen gemeengoed was, gebruikte ik livejournal om m’n hart te luchten over de ziekte van mijn moeder, mijn rommelige privé leven, en de gang van zaken van band en bedrijf. m’n internationale vrienden zitten op voldoende afstand om te luisteren (of te negeren). kennelijk werden mijn soms vrij persoonlijke entries ook gelezen door “echte” mensen, en dus ben ik op een bepaald moment gaan strepen en een ander deel “friends only” gaan maken. verder had ik een myspace page, maar ook daar schreef ik nauwelijks meer over privé zaken. ook myspace is over z’n hoogtepunt heen. hyves zuigt. facebook draait momenteel in ieder geval vrij aardig.

en dan is dit dus de volgende blog. eens kijken of we het interessant kunnen houden…
hoe lees je deze blog? wel, er zijn 3 manieren:
– elke dag/week bijhouden; de nieuwste berichten staan bovenaan.
– door de vroegste maand van het archief te kiezen, en dan per maand alles in chronologische volgorde te lezen.
– door op een categorie/label te klikken, en je van onderaf naar boven te werken.