in de studio #7

2 weken terug was ik bij edwin om -de zomer voorbij- de laatste nieuwe projecten te bespreken en de stand van zaken uit te wisselen. we hebben toen o.a. een “shortlist” gemaakt van liedjes die in een gevorderd stadium zijn, en die de komende tijd als eerste extra aandacht gaan krijgen. we willen straks de “tussenstand” aan enkele mensen voorleggen, en dan is het handiger om de aandacht op een stuk of 10-12 liedjes te richten. dat zijn (vooralsnog) de volgende liedjes:
bloemen en wierook / de man in de ogen kijk / de man op de maan / duisternis / goed / het maakt me niet uit / niets voor niets / stil / straatvechter / waag de sprong / waar droom je van / wacht niet op mij

gisteren hebben we deze tracks de revue laten passeren en geïnventariseerd wat er nog moet gebeuren. in sommige gevallen is het nog wat detailwerk (het maakt me niet uit, stil, de man in de ogen kijk). voor andere liedjes hebben nog aardig wat werk voor de boeg. maar de richting is weer duidelijker.
volgende week gaan we vooral zang dingen doen. we hebben ook al wat aan de teksten zitten sleutelen, en daar gaan we van de week ook mee verder.

en dan gaan we het in mono en stereo mixen.

formule 1

ik ben een formule 1 fan. al jaren. ondanks de bedenkelijke politieke spelletjes die gespeeld worden, de grand prix’s die soms meer op optochten lijken dan op op races, en de ongelijke strijd tussen talent en geld. het lijkt op de entertainment business. en toch kijken.

een paar dagen terug is één van de meest markante en controversiële personen uit de f1 getrapt: flavio briatore. in principe terecht, want hij heeft vals gespeeld.

ik heb wel een bezwaar: toen een paar jaar terug het mclaren team (terecht) een boete van 100 miljoen dollars (ja, dat lees je goed) kreeg omdat ze het ferrari team hadden bespioneerd (incl.steekpenningen), bleef het bij de boete en een tik op de vingers. ron dennis, toen de grote baas van mclaren, werd niet geschorst, en al helemaal niet voor het leven.

briatore heeft vorig jaar de race in singapore gemanipuleerd door zijn rijder nelson piquet jr te laten crashen zodat zijn andere rijder fernando alonso in een gunstige positie kon komen om de race te winnen. ik vind bedrijfsspionage een zwaarder vergrijp dan een race fixen.

saillant detail is dat nu naar buiten komt dat klokkenluider piquet (overigens een halve nederlander) zelf zou hebben voorgesteld te crashen. diezelfde piquet kwam ook pas naar buiten met dit verhaal toen hij door briatore werd ontslagen. hoofdreden: structurele slechte prestaties.

ik vind het terecht dat briatore en het renault team zwaar gestraft zouden worden, want het is competitievervalsing. het is niet terecht dat briatore voor het leven verbannen wordt uit de f1 (en alle fia competities). het is niet terecht dat renault er met een voorwaardelijkje vanaf komt (maar dat heeft met geld en de 3 teams die bij renault motoren afnemen te maken). en ik vind het belachelijk dat een matennaaier als piquet niet bestraft wordt. maar goed. het is een vreemde wereld, die f1.

zondag singapore. kan niet wachten.

de kijk van kessels

voor als je een uurtje over hebt:
de kijk van kessels is een documentaire van simone de vries, deze zomer uitgezonden op nl2 in holland doc. erik kessels is medeoprichter van het eigenzinnige reclamebureau kesselskramer, en daarnaast grafisch ontwerper, curator en gepassioneerd fotoverzamelaar.

de link opent de player van uitzending gemist op omroep.nl.

de volkskrant biedt enige achtergrond info. zij missen denk ik wel de kern van het verhaal; de dood van kessels‘ zusje staat volgens mij aan de basis van zijn obsessie voor “authentieke” gevonden foto’s. niet voor niets staan we stil bij haar laatste foto(‘s). en zien we tegelijkertijd hoe kessels aan de hand van ogenschijnlijk at random gekozen foto’s beeldverhalen maakt. een interessant portret.

‘t is weer vrijdag

vrijdag. vanmorgen een tijdje met christine bijgepraat. het nieuwe liedje is door edwin goedbevonden. er is een beetje licht aan het eind van de zakelijke tunnel. en terwijl lou reed‘s “perfect day” uit m’n inmiddels 35 jaar oude transistor-radio schalde, stopte mr.postman (deliver the letter, the sooner the better) en overhandigde me het onderstaande. nee, perfect is de dag niet, maar het begin is er.

vrijdag - post vrijdag - mono
vrijdag - mono/stereo vrijdag - mono/stereo

in de studio #6

ik heb eerder vandaag voor het eerst in een aantal maanden weer eens wat zinnigs op mijn facebook-account gepost, en zonet ook op mijn myspace-account. het zinnigs behelst een overzicht van de stand van zaken van het grote project. u, beste lezert, bent al iets meer op de hoogte. maar al heb ik daarna met regelmaat uit de studio verslag gedaan, de laatste echte in de studio post hier dateert van 18 juni. misschien dat het hier en daar wat dubbelt. zie het als een samenvatting.

onze beide systemen draaien, zij het met wat kuren. het systeem van edwin trekt het gewicht van cubase en reason samen nauwelijks (of beter: niet). het mijne -het vervloekte compaq systeem- crasht om de haverklap vanwege een probleem op het moederbord, en die aardige lui van compaq/hp heffen een goedbedoelde middenvinger op en lachen minzaam in mijn richting. geen garantie geen hulp. voorlopig moet het toch maar zo.

met de hardware ellende grotendeels uit de weg, was de geboorte van faas, zoon van edwin en helma, broer van ezzie, deze zomer de belangrijkste gebeurtenis. logischerwijs betekent dit, gecombineerd met drukke tijden op de zaak, dat edwin‘s tijd voorlopig beperkt is.

tussen die laatste in de studio update en nu heb ik zo mijn productieve buien gehad, afgewisseld door periodes van twijfel, gebrek aan focus en concentratieproblemen. het echte leven heeft daar van alles mee te doen, maar dit is de plaats noch de tijd. in ieder geval maken we vooruitgang (is dat nederlands?) en ik ga er vanuit dat de komende maanden productiever zullen zijn.

hier is waar we staan:

“als de avond valt”
de muziek dateert uit 2006. de woorden kwamen een paar maanden terug. het heeft een tom petty/george harrison vibe. edwin is hier mee bezig.

“als de rook optrekt”
een nieuwe versie van een liedje van edwin waarvan ik de tekst niet goed vond. de nieuwe tekst is beter. wacht op een bepalende gitaar partij.

“bloemen en wierook”
dit lied stond op de demo die edwin me in het voorjaar van 2008 liet horen. persoonlijke tekst. ik probeer het wat jazzier te maken, als het me lukt.

“de geest is uit de fles”
zoals eerder al opgemerkt, een oudje. ik heb de nieuwe versie opgenomen, en edwin mag bepalen wat er verder mee gebeurt. ik kom er niet verder meer mee.

“de man in de ogen kijk”
als wals begonnen, geremade als een beatlesque midtempo liedje (drive my car), en nadat edwin zei dat het wel sneller mocht, weer opnieuw aangepakt. een flinke verbetering. edwin gaat verder.

“de man op de maan”
edwin kwam met een paar “air” [moon safari] toetsen partijen, die het arrangement een andere/frisse richting in stuurden. nu moet ik uitvogelen welke gitaarpartijen nodig zijn. de bas en akoestische gitaren staan erop.

“duisternis”
uiteindelijk heb ik deze ook maar eens opnieuw opgenomen. ik heb meteen het tempo flink opgeschroefd en de toonsoort van d naar e gebracht. het was wel moeilijker om de boel strak in te spelen, maar gezien het resultaat een goede keuze. ik heb wat over het refrein getwijfeld, omdat het me bekend in de oren klonk, maar edwin herkende het niet, dus het zal aan mij liggen. tamelijk donkere tekst.

“fonkelpaard”
moeilijk nummer. ook van de demo die edwin me begin 2008 lied horen. ik heb nog geen ruimte in het arrangement kunnen vinden, maar het nummer is nog niet af, dus iets zal moeten wijken of zo. wordt aan gewerkt.

“goed”
een optimische en luchtige tekst. ik zocht een beck/eels vibe, maar edwin‘s invulling zit daar nog te ver vanaf.

“het maakt me niet uit”
vrijwel af. de nieuwe piano partijen maken het verschil. ik heb enkele gitaren vervangen en toegevoegd. nu de drums arrangeren.

“in groningen”
ik heb het raamwerk ingespeeld, en edwin is er verder mee aan de slag gegaan.

“morgen is ver weg”
een mooie mccartney achtige ballad. wacht op een goed idee voor de gitaar. ik heb een allerprettigste bas partij ingespeeld.

“niets voor niets”
is aan edwin overgedragen.

“nooit meer stil blijven staan”
ik heb uiteindelijk zo ongeveer alle partijen opnieuw ingespeeld. edwin is er nu mee bezig. of het nummer het gaat halen? ik weet het niet.

“ondersteboven”
een oud in ‘t wild nummer. ik heb het opnieuw opgenomen, sneller, maar of het het huidige niveau zal ontstijgen moet ik nog zien. hopelijk weet edwin er iets meer uit te halen.

“passagiers”
nog een lied dat als demo een tijd (2006) heeft moeten wachten op tekst en nieuwe melodie. ik ben blij met het resultaat. dichter bij een protest lied ben ik nog niet gekomen.

“steeds meer”
ik weet eigenlijk niet hoe het hier mee staat. edwin heeft toetsen en een nieuwe guide vocal opgenomen. hij heeft ook wat in de tekst verandert waar ik nog niet blij mee ben. wat er muzikaal moet gebeuren weet ik nog niet.

“stil”
buiten de drums is deze ver af.

“vrienden”
wacht op goede ideeën. en op mij, want ik moet gewoon gaan zitten en er aan werken.

“waag de sprong”
een nieuw liedje. tal achter de piano, met burt bacharach in gedachten. uiteindelijk heeft het meer weg van brian wilson/phil spector, maar goed. ben er behoorlijk tevreden over, ook qua tekst. een boodschap voor een vriendin (en wellicht ook mezelf). nu is het eerst aan edwin.

“waar droom je van”
zie “vrienden”.

“wacht niet op mij”
de piano is nog niet denderend, en ik denk dat edwin die eerst nog eens opnieuw moet doen voor ik verder kan. is al vrij ver.

“water van de maas”
zie “nooit meer stil blijven staan”.

verder heb ik 4 liedjes in gevorderde ontwikkeling, en 2 liedjes zijn niet geschikt voor het project. en nog een handvol liedjes waar we nog niet aan begonnen zijn. edwin werkt momenteel aan iets wat begonnen is als een geintje, een stooges-spoof die ik in een half uurtje in mekaar geflanst had, en hij zegt dat het goed aan het worden is. en er komt nog meer.

momenteel zijn de belangrijkste punten om te tackelen, de drums en de riffs, hooks, breaks die de liedjes net dat bijzondere geven. in sommige liedjes hebben we die al (“stil“, “het maakt me niet uit“), bij andere liedjes zijn we nog niet zover.

dat is ‘t. niet bere-interessant, maar goed, u bent weer bijgepraat.