de schoorsteen

de schoorsteen

de principes en de schoorsteen
Nee, de lekke band is van even terug. De symboliek daarentegen…

Vrij naar wijlen Jan Schaefer (‘In gelul kun je niet wonen’), op principes rookt de schoorsteen niet. Dus toen de vraag kwam ‘ja’ gezegd.

En zo stond ik vanmorgen om iets over half negen in Goes. Ook mooi.

Inmiddels (11 uur) al weer terug op honk. Koffie?

Nadeel van drie uur achter het stuur is dat het tijd geeft om te denken. Te piekeren. Soms lukt het me tijdens zo’n rit om mijn verstand op nul te zetten. Soms niet.

Anyway. Rest van de week ben ik ‘s ochtends onder de pannen. Misschien volgende week ook. Nu nog bedenken hoe ik dat ga doen met het hardlopen. En met dat gepieker…

 

 

Studio Tal werkplek

webmaster diensten

Hebt u een website of webshop, maar ontbreekt het u aan tijd, kennis of mankracht om deze actueel te houden? Besteed het beheer en onderhoud uit.

Bij uitbesteding snijdt het mes aan twee kanten; uw online aanwezigheid blijft actueel en toont uw professionaliteit, en u kunt zich toch volledig richten op het runnen van uw bedrijf.

In dit artikel op de site van mijn bedrijf Studio Tal leest u wat de voordelen zijn als mij inhuurt als externe website of e-commerce beheerder, wat er zoal mogelijk is, en wat mijn meerwaarde voor uw bedrijf kan zijn.

Neem gerust contact met mij op voor meer informatie, om uw specifieke wensen door te nemen, of om eens vrijblijvend over uw website of webshop van gedachten te wisselen.

Antal

vergane glorie

Mijn oude bedrijfspand. Na er 17 jaar gevestigd te zijn geweest, reed ik in juli 2010 de heftruck naar buiten, gaf de sleutels van de deuren aan de nieuwe bewoner, keek nog een keer om, en begon aan een nieuw avontuur.

Zes jaar later is de nieuwe bewoner (of diens opvolger – ik weet niet hoe het zakelijk allemaal in elkaar zat) failliet (eind juni), is de inboedel via een online veiling verkocht/ontmanteld (september), en werkt het onkruid zich door de bestrating naar boven. Vergane glorie. Voor zover er ooit echt sprake van glorie was.

Afgelopen zondag ben ik er weer eens langs gereden. Soms is het zien van een klein detail (het ingeschopte roostertje onder het eerste raam), het opsnuiven van een geur (de vochtige olie lucht die er met dit herfstweer altijd in de straat hangt), het geluid van achter de loodsen (een aanstormende trein) genoeg om een pak herinneringen open te trekken. Af en toe is dat nodig om me ervan te vergewissen dat het destijds een juiste beslissing was.

Dat was het.

In ieder geval het vertrek. Het nieuwe avontuur, dat is anders gelopen.

Vergane glorie
Vergane glorie, 11/2016

Het oude pand

Tja, en dat pand. Het zag er al een tijdje smoezelig, uitgeleefd uit. Dus ik was een beetje voorbereid. Half en half had ik het plan om even door de ramen naar binnen te kijken. Maar het zag er zo naargeestig uit dat ik er – nadat ik deze foto’s gemaakt had – snel vandoor ging.

Ongetwijfeld komen de panden (8-8a-10-12) binnenkort in de verhuur, of wordt het hele blok te koop aangeboden. Dan zullen we wellicht nog een kans op een bitterzoet kijkje in het binnenste verleden krijgen.

Oude glorie
Oude glorie, 04/2007

 

gepruttel

Afgelopen vrijdag was het kijkdag in mijn oude bedrijfspand. De inventaris van het bedrijf dat na ons in het pand was getrokken, wordt maandag geveild. Een trieste zaak, voor alle partijen.

Ik heb er even over gedacht om te gaan kijken, vooral om het pand nog eens van binnen te zien. Maar ik merkte dat ik de confrontatie met het verleden niet echt zocht. Bovendien voelde het een beetje als ramptoerisme; andermans ellende blijft ellende. Dus toch maar niet.

Een paar weken terug kwam ik er nog langs. Een trieste aanblik. Vieze gevel. Deuken in de damwand. Onkruid tussen de bestrating.

Vermoedelijk komen de panden binnenkort in de verkoop. Op Funda of zo. We zullen -letterlijk en figuurlijk- zien.

We zijn nu ruim zes jaar verder. Zeven jaar na het doorhakken van knoop 1 (opzeggen huur), zes en een half jaar na het doorhakken van knoop 2 (afstoten bedrijfsonderdeel), en dus een goede zes na de verhuizing.

Het pruttelt. Al een tijdje. Heb ik de juiste keuzes gemaakt? Heb ik de juiste weg bewandeld? Heb ik voldoende rekening gehouden met de gevolgen?

De vragen stellen is ze beantwoorden.

belker zingt

vriend belker (ik mag desmond zeggen) werkt aan een nieuwe ep, die de titel “geen toerist meer” gaat dragen. nadat ik afgelopen donderdag al met co-testpiloot edwin aan de achtergrond zang voor een belker-lied had gewerkt, verscheen het talent zelve vandaag in mijn studio om een potje lead zang op te nemen.

View this post on Instagram

belker zingt

A post shared by Antal Adriaanse (@antaladriaanse) on

(op dit moment even niet, maar wacht maar…)

na het uitkiezen van de beste microfoon (røde nt1) en de juiste balans van gain en tube van de mic preamp hebben we voor twee liedjes de zang opgenomen. mooie liedjes, mooie teksten en mooie zangpartijen. leuk, dat vocal coachen.

volgens mij zijn we allebei dik tevreden met het resultaat. voor mij ligt er nog wat harmony vocal werk en daarna het opruimen van de vocal tracks (onnodige bijgeluiden verwijderen, een paar crossfades oppoetsen, tails in orde maken). en dan binnenkort een tweede sessie voor de overige tracks.

het was best een tijd geleden dat er zoveel noeste arbeid verricht werd in de studio. een aansporing om zelf ook weer wat gerichter te gaan werken.


lees hier wat desmond er zelf over zegt.

omkijken

omkijkensinds een paar jaar vat ik rond 31 december mijn voorbije jaar hier samen; omkijken dus. het zal verre van volledig zijn. en ik zal proberen het kort te houden. wat ongetwijfeld niet gaat lukken.

vorig jaar (2013) was één van de zwaarste jaren van mijn leven; een jaar van teleurstellingen, tegenvallers, tranen, beslissingen, berusting en eindes. daarmee is 2014 het eerste jaar van een volgend hoofdstuk, een jaar in het teken van een nieuw begin, met een paar valse starts.

voor zover er een plan bestond voor 2014 was dat vooral bijtanken, proberen te ontspannen, en met positieve dingen bezig zijn. dat is in beperkte mate gelukt.

eerst wat vooraf ging
eind 2013 heb ik na 25 jaar de activiteiten en boedel van mijn bedrijf beëindigd en verkocht. deels gedwongen door omstandigheden (l’economie), deels door het besef dat het tijd was om het roer om te gooien. de aardigheid was ervan af. de voorgaande jaren hadden er zowel op zakelijk als persoonlijk vlak flink ingehakt. en dat laatste jaar was simpelweg ellendig.

ik heb er geen spijt van.

ik
moe. murw. gebroken. alleen. alles wat er gebeurd was, en wat er met name die eerste maanden nog bij kwam, had zo’n beetje alle resterende energie opgeslurpt. m’n accountant vergeleek het met een rouwperiode. dat klopt aardig. vraag is wanneer het weer leuk wordt. en misschien wel of het weer leuk wordt. Lees verder