Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen...

De week #12

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #12

Week twee van de ‘Fitter worden’-training. Het begin van de lente. En beter weer.

Woensdag naar de stembus. Blij dat de campagne achter de rug is, zorg over de verwachte grote winst van FvD. Overal tegen zijn en anderen op onbeschofte wijze afschilderen en bekritiseren, niet gehinderd door feiten of oplossingen, schijnt bijna twee decennia na Fortuyn nog steeds te werken.

Lees verder
Het feest der democratie

PS2019

20/03/2019

Zo. Ook weer gedaan: ik heb mijn stem voor de Provinciale Staten (Brabant) en de waterschappen (Brabantse Delta) uitgebracht. En ja, daar gaan deze verkiezingen over. Dus niet over de onderwerpen waarover de landelijke kopstukken de afgelopen weken hebben ‘gedebatteerd’ – bij gebrek aan een beter woord. Nou ja, ik schreef er vorige week ook al over.

Ik heb overigens in beide gevallen op een vrouwelijke kandidaat gestemd. Dat doe ik al tientallen jaren. Een goede gewoonte.

Lees verder
Met enig gevoel voor symboliek...

De week #11

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #11

Meer vies weer op komst. Een paar afspraken deze week. Hopelijk bericht van een klant. Plan de campagne. Proberen te zwijgen. Omdat het beter is.

Week één van de 5 km training Fitter worden training. Twee doelen: uithoudingsvermogen opkrikken en weer meer plezier krijgen.

Lees verder
Wat jij, Kanis?

De aarde is plat

Ooit reed ik ‘s nachts met een kameraad na een optreden terug naar huis. Op de radio was Radio Bergeijk bezig. Mijn metgezel luisterde met toenemende verwarring. Pas nadat ik hem had uitgelegd dat dit humor om te lachen was, en niet zoals hij dacht een serieus regionaal radioprogramma, viel het kwartje.

De serie liep van 2001 tot 2012, met een onderbreking van een jaar of drie. Alle afleveringen staan op de site van de VPRO. Ik luisterde geregeld. Kon er vaak om lachen.

Makers van Radio Bergeijk waren Pieter Bouwman en George van Houts. De eerste kwam in 2007 in aanraking met justitie nadat bij hem een flinke hoeveelheid uitgeprinte (!) plaatjes van minderjarige meisjes was gevonden. Zelf gaf hij zijn coke-verslaving de schuld. Hoe dat is afgelopen, is gek genoeg nergens te achterhalen. Taakstrafje waarschijnlijk.

Van Houts is de laatste jaren vooral in het nieuws als een van De verleiders, een activistisch theatergezelschap dat de moraal van het bankwezen, het grootkapitaal en de gevestigde machten aan de kaak stelt. Ze leggen herhaaldelijk en met enig succes de vinger op meerdere gevoelige (en soms etterende) plekken. Niks mis mee. Sterker, ze hebben vaak een punt.

Helaas laten De verleiders zich niet hinderen door kennis van zaken. Dat was al duidelijk bij hun voorstelling “Door de bank genomen”, over de bancaire sector. En onlangs kwam het opnieuw pijnlijk naar voren toen de heren zaten te zwetsen bij “De Wereld Draait Door”. Met voorop George van Houts.

George van Houts is van de afdeling “Alles is een complot”. Zo zet hij zijn twijfels bij de daders van en omstandigheden rond 9/11. Nu zou je nog kunnen denken dat het hier om een ingewikkelde vorm van omgedraaide satire gaat, een soort van kunst, zeg maar. Ik geef mensen -zeker kunstenaars- graag het voordeel van de twijfel.

Maar ik denk dat het tijd wordt dat we met elkaar vaststellen dat George van Houts de weg vrij ernstig kwijt is. Zelfs “Wie is de Mol?” maakt onderdeel uit van een complot. Het ergste is dat een deel van de kijkers en luisteraars zijn lulkoek voor waarheid nemen. Zoals ze ook achter demagogen als Baudet en Wilders aan huppelen.

Hoe dan ook, George van Houts? Verward mannetje. Niet serieus nemen.

Zie ook: “De complottheorieën van Verleider George van Houts” – NRC 19/02/2019

zwart

er woedt op dit moment een discussie over de mogelijke racistische context van het zwart zijn van zwarte piet. en hoe “we” met zwarte piet om moeten gaan.

ik denk dat er veel belangrijkere zaken zijn om je mee bezig te houden. maar hier is hoe ik er op het moment in sta.

de origine van zwarte piet is -als zoveel tradities en gewoontes- vaag en gekleurd. over herkomst en betekenis bestaan tal van meningen en interpretaties. hoe dan ook, al mag de geschiedenis vast staan, hoe ze geïnterpreteerd wordt kan (en zal) in de loop van de tijd veranderen.

of er wel of geen racistische basis is voor het fenomeen zwarte piet doet er niet toe. het gaat erom dat het nu binnen onze maatschappij als racistisch wordt ervaren. en vervolgens hoe we daarmee omgaan.

ik ben van 1967. de eerste keer dat ik een donkere man zag was in breda, bij de foxy fashion voor. het zal 1972, 1973 geweest zijn. wat vooral indruk maakte was dat de man groot was en enorme plateauschoenen droeg. ik heb nooit de link gelegd tussen die donkere man in breda en zwarte piet. eerder met de amerikaanse artiesten die we bij toppop zagen.

op de lagere school zat ik in een volledig “witte” klas. sterker, de hele school was vrijwel “wit”. echt racisme kwam in de vijfde klas, toen de onderwijzer vertelde dat kain zijn broer abel had vermoord, en dat kain zwart was. dat kon niet kloppen, wist ik.

het al dan niet zwart zijn van zwarte piet heeft mijns inziens minder invloed op hoe kinderen (van 0 tot 8 jaar oud) elkaar en ons gaan zien, dan de racistische/discriminerende prietpraat die ze dagelijks van ouders, familie, buren en anderen te horen krijgen.

dat er onder volwassenen een discussie is over zwarte piet vind ik niet zo’n probleem. maar de manier waarop is absurd. we zijn hier in nederland met z’n allen flink van het padje aan het raken.

en verder, laat die kinderen toch.