Busje komt zo...

DWDW #45: Busje komt zo…

Aan het begin van de week

Veel zakelijke onduidelijkheid. Wat niet gebeuren gaat is duidelijker dan wat wel. Hopelijk deze week bericht van het front, of anders in ieder geval op korte termijn. Want het gaat nu snel. En ook privé weer eens een flinke tegenvaller te verwerken gekregen. We zijn er niet vrolijker op geworden, dat moge duidelijk zijn. Geen slapeloze nachten. Wel onrust.

Tja.

07/11/2022

Regen, als ik uit het raam kijk. En droog als ik uit de badkamer kom. Kortom, ik hád kunnen gaan lopen. En misschien was dat ook beter geweest. Want de hele dag giert de onrust door mijn lijf.

Een paar lastige gesprekken en een boel dingen die weinig plezier opleveren.

08/11/2022

Het wekelijks overleg is kort. Enkele lopende kwesties en vooral veel wat des keizers baard is. Zo gaan die dingen.

First-Class Package International Service

Ik schreef een paar weken terug over een poststuk dat sinds 19 oktober onaangeroerd achter de douane in Chicago lag te liggen. Ondertussen ging ik er al vanuit dat het foetsie was. Kennelijk niet. Uit het niets is er beweging: het poststuk is in Anaheim CA aangekomen en “the item is currently in transit to the destination”, aldus USPS. Dus van de ene kant van Amerika naar de andere (2000 mijl), en dan weer terug (2270 mijl – de eindbestemming ligt op 270 mijl van Chicago). Zou dat opnieuw drie weken gaan duren? Wat een prutsers!

Repetitie

Verder met de nieuwe liedjes van vorige week. Voor Believe had ik een arrangement dat ik in mijn hoofd hoorde, schetsmatig uitgewerkt. Met wat kleine aanpassingen is het vrij aardig geworden, al blijft het op het randje. De rest krijgt ook steeds meer vorm. Komende week geen repetitie. Daarna nog twee of drie keer en dan is er weer een vakantie gepland. Geen optredens in zicht.

Onderweg met Tal

Welkom bij een extra editie van Onderweg met Tal, de rubriek waarin ik verhaal over mijn avonturen onderweg.

Op weg terug van de repetitie, rond middernacht op het viaduct over de A2 ter hoogte van Rosmalen, gooit mijn busje de motor kort in de noodloop, waarna het ‘check engine’ lampje begint te knipperen. Dat viaduct is niet bepaald een veilige plaats om de wagen aan de kant te zetten, ook ‘s nachts niet. Dus rijd ik met hoop en vrees door naar een parkeerplaats, een paar honderd meter verder. De motor draait normaal. Geen olie of andere vloeistoffen op de grond. Alleen een knipperend lampje. En een knipperend lampje betekent niet verder rijden. Hellup!

De Wegenwacht is er na een halfuurtje. Bij het uitlezen wijst de computer richting brandstoffilter. Dat is inderdaad wat pekkig. De Wegenwacht doet wat hij kan doen en de storing is verdwenen. Om te kijken of dit de oorzaak en de oplossing zijn, rijden we vervolgens door Den Bosch naar de A59. De man van de ANWB heeft een volgende klant in Drunen, dus tot daar zal hij achter mij blijven rijden.

Net voor ik de A59 wil opdraaien herhaalt het probleem zich. Nu het brandstoffilter als oorzaak afvalt, lijkt de oorzaak dieper in de motor te zitten. Misschien een sensor, misschien iets met de inspuiting. Zo langs de weg valt er weinig aan te doen. Dus wordt de berger gebeld. Die zal mijn busje veilig stellen en morgen (of later) naar Made vervoeren. Het is inmiddels één uur.

De man van de Wegenwacht vraagt of hij een taxi voor me moet bellen. Want kennelijk heb ik geen vervangend vervoer in mijn Wegenwachtpakket (in de ruim dertig jaar dat ik ANWB-lid ben is dit de tweede keer dat ik gebruik van de pechhulp heb moeten maken – weet ik veel!). De broer had aangeboden me te komen halen, dus bel ik hem. De Wegenwacht gaat naar zijn volgende klant. Ik wacht op de broer en de berger. Het is half twee.

De broer is er om twee uur. Die kijkt en luistert even, en houdt het voorlopig op een sensor. Kort na de broer meldt ook de berger zich. Busje op de ambulance, wordt ‘veilig gesteld’ (gaat achter een hek). Morgen even bellen met Logicx en het busje komt naar Made.

Kwart voor drie thuis, om drie uur in bed. Het duurt even voor ik de slaap kan vatten.

Jammer van de pech. Hopelijk niet iets groots. Want anders is het waarschijnlijk einde oefening voor het busje. We zullen zien. Blij met de Wegenwacht*. Aardige mensen. Blij met de broer. Goede vent.

Overigens, als de broer de straat uitrijdt, staat de krantenbezorger voor de deur. BNDeStem wordt dus voor drieën al bezorgd. Dus daarom staat er zoveel oud nieuws (nieuws van eergisteren) in de krant. Ik ben benieuwd wat de deadline op de redacties is. Elf uur? Tien uur? Nog eerder? Oud nieuws. Voor 455 euro per jaar…
* En Wegenwacht hoeft niet met een hoofdletter. Dat terzijde.

09/11/2022

Het plan om te gaan hardlopen laat ik -opnieuw- varen. Gisteren in alle hectiek ook nog eens mijn knie gestoten. En ja, het was een korte nacht. Koffie!

Gebeld met Logicx (vriendelijke mensen): de bus staat voor morgen in de planning. Oké, geen probleem.

Een weinig productieve dag. Goed nieuws uit Oekraïne: de Russen trekken zich terug uit Cherson. Goed nieuws uit de VS: de verwachte slachting tijdens de midterm elections lijkt mee te vallen.

Serie du jour: Pennyworth Season 2 (2020)

Na vorige week seizoen 1 ben ik meteen verdergegaan met seizoen 2. Twee afleveringen per avond. Nu de personages en achtergronden behandeld zijn, is er in dit tweede seizoen meer focus en zit er ook meer gang in. Welbeschouwd is het niet heel erg origineel. Daarvoor leunen de verhaallijnen teveel op de DC Universe. Inclusief een man die na een blauw goedje te hebben ingeslikt is veranderd in een blauwe stralen schietende mutant. Hopelijk in seizoen 3 niet teveel van dit soort fratsen.

Dat gezegd hebbende, Pennyworth is zeker de moeite om te blijven kijken; grimmig, groezelig, ernstig met de nodige relativering. Mooie beelden, toffe soundtrack, oog voor detail. Seizoen 3, here I come.

10/11/2022

Het busje is weer in Made. Meteen door naar de buren. Waar ze het druk hebben. Hopelijk volgende week tijd.

11/11/2022

Vroeg eruit: Tal is vandaag weer eens Parts Pro van dienst. Naast de reguliere adressen in de ochtend naar Tiel om een pekkige hefbrug af te leveren, wat enige improvisatie vergt. En aan het eind van de middag nog even door de spits naar Rotterdam, net over de sloot, letterlijk onder de Brienenoord. Verder niets bijzonders. Lange dag.

Pierre Kartner

Het was al een tijdje stil. Vandaag kwam het bericht dat hij dinsdag is overleden. De mooie necrologie in BNDeStem van Jacques Hendriks vat het verhaal van Kartner’s leven bondig en goed samen. Wat rest is zijn muziek. Alleen al voor Het Kleine Café Aan De Haven verdient de man een standbeeld. En ook de vele andere liedjes, soms poëtisch, soms plat, eenvoudig en ook knap in elkaar gezet.

12/11/2022

First-Class Package International Service

Nou nou, het is ze gelukt hoor: USPS heeft eindelijk mijn pakketje afgeleverd. Het kostte maar liefst dertig dagen om van het postkantoor in Made naar de geadresseerde in Michigan te gaan. Inclusief een verbijsterende twintig dagen op een plank in Chicago. En zo’n 6500 overbodige kilometers (wat zou de carbon footprint van dit pakje zijn?) First-Class Package International Service, wat een lachtertje!

13/11/2022

#607 Run – Interval (14HL/2WL/14HL)
10:45u Ochtend run 4,5 km – 28:02 min. – Route Zanddijk – 9C, zon
Na een dikke week stilstand blijk ik weinig ingeleverd te hebben. Flink werken, dat wel. Fris, lekker zonnetje.

De week die was

Hopelijk niets ernstigs met het busje. Na veel twijfel heb ik er deze zomer een aardig bedrag aan uitgegeven, in de hoop dat ik er nog een jaartje of wat mee door kon blijven rijden. Zou zonde zijn.

Nee, geen nieuws van het zakelijk front. Waarschijnlijk komende week wel. Net als de rest.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Gospel Train (1956) – Sister Rosetta Tharpe ****
Song for My Father (1965) – The Horace Silver Quintet *****
Let ‘Em Roll (1966) – Big John Patton ****
Speak No Evil (1966) – Wayne Shorter *****
Newk’s Time (1959) – Sonny Rollins ****
Two-Headed Freap (1972) – Ronnie Foster ***½
A Swingin’ Affair (1964) – Dexter Gordon ***½
Lovers (2016) – Nels Cline ***
Revolver: Special Edition (1966/2022) – The Beatles ****
SMiLE (1967/2011) – The Beach Boys *****
Gone Troppo (1982) – George Harrison **
The Tin Man Was a Dreamer (1972) – Nicky Hopkins ***
Get on Board: The Songs of Sonny Terry & Brownie McGhee (2022) – Taj Mahal & Ry Cooder ****
Barefoot Boy (1971) – Larry Coryell ***½
Spellbinder (1966) – Gábor Szabó ****
The Nightfly (1982) – Donald Fagan ****
The Dark Side of the Moon (1973) – Pink Floyd *****
Only the Strong Survice (2022) – Bruce Springsteen **

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken