In print

DWDW #34: De zomer voorbij

Aan het begin van de week

Deze week losse draadjes in en rond huis. Het wordt warm, en dat is een probleem. Nog even over nadenken.

22/08/2022

Gitaarkoffer

Toen ik mijn Gretsch kocht, zaten we met de band in de late herfst van onze eerste periode. We waren net terug geswitcht van eigen werk naar covers, er kwamen nog maar weinig optredens, en zonder dat het hardop gezegd werd was het einde in zicht.

Of er wel of niet een toekomst was voor de band, ik had altijd al een Gretsch willen hebben en dit betaalbare model werd aanbevolen. Iets te impulsief koos ik voor de Silver Sparkle; achteraf had ik de zwarte willen hebben. Met de gitaar liet ik een tas meekomen. Waarom een tas en niet een koffer weet ik niet meer – misschien te duur, of niet voorradig. Geen probleem, want de gitaar ging altijd als laatste de bandbus in. Of ik nam hem zelf mee, achter in de kofferbak. Dus de kans dat de gitaar schade op zou lopen was beperkt. Bovendien stopten we medio 2008 met de band, waarna de Gretsch vooral in studioverband tevoorschijn kwam.

Een paar jaar later pakten we de draad weer op. Zo’n beetje op dezelfde manier: gitaar als laatste in de bus, bovenop de rest, of in de kofferbak of op de achterbank. Ondertussen heeft de gitaar wel een paar tikken te verduren gehad. En zo’n koffer is nog niet zo’n slecht idee.

Dus staat een koffer op het lijstje, al een paar jaar. Maar ja, 175 euro voor een passende koffer is best een boel geld. En ik vind het te veel geld. Het lastige van alternatieven (die zijn er) is dat die Gretsch geen standaard model is, en een halve centimeter te weinig ruimte is echt wel een probleem.

Ergens dit voorjaar heeft de gitaar weer een tik gehad, deze keer met gevolgen. Een van de tuners is een beetje uit het lood waardoor hij niet geweldig werkt. Het kan, het levert geen directe problemen op. Wel is die koffer weer prominenter in beeld.

Na veel zoeken en het nodige wikken en wegen heb ik twee redelijke alternatieven gevonden: de Gator GC-Dread en de Gator GW-Dread. Die laatste is het geworden. De hardcase is iets robuuster, de houten case is net iets fraaier. En bij Thomann verkrijgbaar (dus goedkoper). Dus…

Gator GW-Dread w/ Gretsch G5126

Met een beetje promotie voor en van Gator Cases ->>

Gator plug

Blij mee.

Film du jour: 28 Days Later (2002) ***½

Een smoezelige post-apocalyptische zombie film van Danny Boyle. In het kort: laboratoriumexperiment, virus besmet in 28 dagen het hele Britse eiland, zombies, man, vrouw, onbetrouwbare militairen, en een hoop schieten, hakken, bijten en bloed. Wat het best een goede film maakt, zijn de regie van Danny Boyle, de originele benadering van zowel het genre als de film zelf, en de politieke boodschap (ja, die is er). Toch kom ik niet verder dan die drieënhalve ster.

23/08/2022

#591 Run 5k
08:15u Ochtend run 5,4 km – 34:13 min. – Route De Linie – 18C, zon
Een stuk beter dan zondag. Tempo blijft wat achter. Ach.

A sweaty mess
A sweaty mess

SG

Ik heb het nog nooit gedaan,
dus ik denk dat ik het kan.

Een levensmotto dat ik me al een leven lang eigen probeer te maken. Natuurlijk kom je met opleiding, begeleiding, kennis en 10.000 uur (en talent) waarschijnlijk een stuk verder. Voor mij werkt dat niet echt. Ik ben een generalist en dan ook nog eentje die na een tijdje nieuwe prikkelingen/uitdagingen nodig heeft om niet in te kakken. Dus ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan werkt voor mij best goed.

Het is trouwens een uitspraak die onterecht wordt toegeschreven aan Pippi Langkous. Dat terzijde.

Een jaar of twaalf terug vond ik bij Thomann een kit voor een 12-snarige SG, die ik niet gehinderd door kennis of ervaring in elkaar gezet heb. Het resultaat was een bespeelbare gitaar, echt bruikbaar was hij niet. Meer dan nu leden dit soort projectjes destijds nog wel eens onder mijn ongeduld en afraffelgedrag. De SG verdween in een hoek en daar is ie sindsdien nauwelijks meer uit vandaan gekomen.

Toen ik met The Nowhere Boys aan het repeteren was voor The Beatles In Concert herinnerde ik me die SG die in die hoek stond (drie keer ‘die’, da’s lelluk). Toch maar eens tevoorschijn toveren. Dat kwam er vervolgens niet van. Tot vandaag!

Meer geduld, minder afraffelgedrag. Niet alles blijkt te herstellen, wel lukt het om de gitaar redelijk bespeelbaar te krijgen. Topkam verlaagd, een brugzadel omgedraaid, nieuwe snaren en afstellen. De nog altijd relatief hoge actie, dikke hals en sowieso topzware SG maken het nog altijd pittig. Voor een paar liedjes kan het.

Misschien iets voor een volgende optreden met The Nowhere Boys. Tot die tijd staat ie weer in de hoek. Maar nu wel klaar voor gebruik.

SG 12 String

Film du jour: The Beaver (2011) ***½

Een film van Jodie Foster, met Mel Gibson, Foster zelf, Anton Yelchin en Jennifer Lawrence. Na een flink deel van de dag naar een werkelijk tenenkrommend debat geluisterd en af en toe gekeken te hebben, is een aardige film zeer welkom. Ik ben geen fan van Mel Gibson, maar vooruit. Geen idee wat te verwachten.

The Beaver is een psychologisch drama met een licht komische ondertoon. Goed acteerwerk van alle vier en mooi gefilmd. Het verhaal is eenvoudig, solide, oké. Niets memorabels. Goed voor een dinsdagavond op de bank.

24/08/2022

Ik zie vanavond op NPO2 een stuk van Verborgen verleden van Nederland. Deze aflevering vertelt het verhaal van de Oude Haven in Rotterdam, een van de weinige delen van de stad die het bombardement enigszins hebben overleefd. Er worden beelden getoond van de vernietiging, de brandende stad, de ontreddering, de bittere ellende. Een vrouw die als jong meisje het bombardement heeft meegemaakt, vertelt erover. Aangrijpend. Telkens weer.

Als ik vervolgens naar het NOS Journaal overschakel, zie ik de klagende burgerij (ook weer met omgekeerde vlaggen – wat is dat toch voor onzin?) die geen vluchtelingen in dorp/stad/regio wil. Of het een ontbreken van empathie is, een gebrek aan historisch besef, diepgewortelde slechtheid, of een combinatie van dat alles, ik weet het niet. Het is beschamend. Wat een volk…

Over de oorzaken van de huidige problematiek: kaasschaafmethodes, decentraliseren, efficiëntieslagen, kostenreducties, marktwerking, afbraakbeleid, kop in het zand, wegkijken, doorschuiven – met veelal goede bedoelingen ingezet onder Paars II en daarna onder Balkenende I-IV als doel overgenomen en door Rutte I-IV ‘vervolmaakt’. Beleid zonder visie betekent dat je niet ziet wat er op je afkomt.

25/08/2022

#592 Run 5k
07:45u Ochtend run 5,1 km – 31:01 min. – Route De Linie – 20C, zon
Beter. Ook qua tempo. Pfff.

26/08/2022

27/08/2022

Revolver SDE!

#593 Run 5k
08:30u Ochtend run 5,9 km – 37:29 min. – Route Oud Drimmelen – 16C, bewolkt
Voor het eerst in tijden weer over Oud Drimmelen. Gecontroleerd. Redelijk tempo. ✓

Film du jour: What Happened to Monday? (2017) **

Interessant plot, matig script, rommelige uitwerking. Het had een goede film kunnen zijn. Knap gefilmd, dat wel, al zie je hier en daar dat het budget niet toereikend was. En het zal ongetwijfeld heel pittig zijn om zeven rollen te spelen. Daar gaat het dan ook mis: Noomi Rapace vertilt zich. Niet zo beroerd als in Unlocked (dat was slecht!), wel net zo slecht gecast. Nee, Noomi Rapace, ik zie het niet. Een hele zit.

Uitmarkt

Ik zie Raymond Van Het Groenewoud en weet dat het goed komt. Dan zingt (!) het Nederlands Kamerkoor Satie; momenten van schoonheid, op een verkeerde locatie, niet in balans. En te snel, Satie gaat altijd te snel.

Nina

Op BBC2 pak ik het slot mee van Nina Simone: Live at Montreux 1976. Ik vind Nina Simone fascinerend en ingewikkeld. Ze was in Montreux om geld te verdienen. Niettemin is de manier waarop, vastgelegd in deze film, indrukwekkend, kwetsbaar, ongemakkelijk. Wat ze bijvoorbeeld met Feelings -op zich een licht liedje- doet, zo gecontroleerd ongecontroleerd. Er zijn/waren maar weinig artiesten die hun ziel zo opengooiden. Al blijft het bij Nina Simone altijd de vraag in hoeverre ze met haar publiek speelde.

De zomer voorbij

28/08/2022

Een bijzonder indrukwekkende Max Verstappen vandaag in Spa Francorchamps.

Film du jour: Blood on Her Name (2019) ***½

Interessante neo noir thriller. Low budget. Goed gefilmd, goed geacteerd, goed verhaal. Hier en daar rammelend.

De week die was

Ineens is de zomer voorbij. Niet het weer, want het blijft nog wel even lekker zomerweer. Wel de vakantieperiode. Dit jaar voelt het alsof ik de vakantie gemist heb. Juli en vooral augustus zijn voorbij gevlogen. Achteraf… Achteraf is het mooi wonen.

Vanaf woensdag ben ik nog eens werkzaam als Parts Pro, voor zo’n drieënhalve week. Het gaan een paar drukke weken worden, want ook het ‘gewone’ werk gaat door. Nou ja, dat kan morgen wel weer anders zijn. Daarover misschien later.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

A Love Supreme: Live in Seattle (2022) – John Coltrane ****
French Jazz Café (playlist) – Various Artists ***
Melt Away: A Tribute to Brian Wilson (2022) – She & Him ***
Box (1997) – Sam Brown ***
Harry’s House (2022) – Harry Styles ****½
Harriette Radio (playlist) – Various Artists ****
Raise the Roof (2021) – Robert Plant & Alison Krauss ***½
Digging Deep: Subterranea (2020) – Robert Plant ****
Just Like That… (2022) – Bonnie Raitt ***
Rockin’ Vibes (playlist) – Various Artists ***½

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken