Sans Son

DWDW #23: Sans Son

Aan het begin van de week

Deze week repeteren met NWB en NJA in Son, voor wat wel eens het laatste optreden tot na de zomer kan gaan worden. Het gaat zoals het gaat.

En hopelijk wordt het snel weer droog, in ieder geval als ik plannen in de buitenlucht heb. Want die poort ligt klaar om opgehangen te worden. En ik wil minstens drie keer gaan hardlopen. Ook nu: het gaat zoals het gaat.

Ik hoef ook niet alles te snappen.

Ik, tegen mezelf

06/06/2022

#560 Rebooting week 7
11:00u Interval run 4,4 km (9HL-2WL-9HL-2WL-9HL-cooldown) – 27:02 min. – Route Witteweg/Zuideindsestraat – 16C, bewolkt
Best taai, deze keer. Flinke bries. En zoeken naar het juiste rondje voor deze intervals (dit was ‘m niet).

Tijdens het lopen hangen ze er al, de dreigende wolken. Na het ontbijt begint het te regenen. En daar gaan mijn plannen voor vanmiddag. De poort wacht op beter weer. Door met een andere klus; werken, op een vrije dag…

07/06/2022

Het wekelijkse overleg. Niet zoals de bedoeling was in Den Bosch, maar via Zoom, om redenen van medische aard bij mijn gesprekspartner. Zoom werkt ook.

Serie du jour: Watchmen (2019) ****

Schreef ik vorige week dat ik nog geen enkele DC Extended Universe film of serie gezien had die gewoon goed was, dan is dat bij deze achterhaald. Of misschien ook niet, want DC Comics is er zijdelings bij betrokken. Doet er niet toe. En ja, het is weer zo’n superhero ding, dus als je daar niets mee hebt kun je de rest overslaan.

Hoewel de serie zich afspeelt in een alternate reality, wijkt de setting niet eens zo veel af van het Amerika van nu, met z’n racisme, fascisme en militante bewegingen. Daar bovenop het superhero verhaal, met vigilantes, klonen, uit elkaar spattende mensen, stapels met lijken en van alles wat in het echt niet kan. Sterke verhaallijnen, weinig fluf, mooi tempo, goed geacteerd. En hoewel het niet de opzet was, is het verfrissend dat zo’n serie na één seizoen gewoon stopt. Verhaal verteld, grote finale, dikke vette punt: The End.

En een prima soundtrack door Trent Reznor en Atticus Ross. Jammer dat niet alle muziek uit de serie op de soundtrack albums te vinden is, en met name Spooky Tooth’s cover van I Am the Walrus (slot aflevering 9). Te meer omdat I Am the Walrus een grotere rol speelt [spoiler alert] in Watchmen dan de kijker misschien zou denken. Gelukkig zijn er op Spotify playlists met de ontbrekende muziek te vinden. Ook weer opgelost.

08/06/2022

Of all of the people in the world
Why should I love you?
There’s just something ’bout you

Why Should I Love You?, Kate Bush

En ineens is het weer stil.

#561 Rebooting week 7
08:00u Interval run 4,3 km (9HL-2WL-9HL-2WL-9HL-cooldown) – 27:04 min. – Route Zanddijk – 14C, grijs
Rondje, of eigenlijk een rechte lijn, gevonden. Nu de balans nog. Het is in ieder geval (nog) droog.

Heu. Regen!

Repetitie The Nowhere Boys & Fanfare NJA

In Son…

Na de zangrepetitie van vorige week staat vandaag de repetitie met de fanfare gepland. En meteen ook de enige bandrepetitie. Veel te doen dus.

Ik rijd via Raamsdonksveer om Raymond en Ton, de twee Fáánten in de band, op te halen. En het begint al meteen goed, want bij Hooipolder staat het vast. Deze keer niet door die onzinnige stoplichten. Nee, twee auto’s blokkeren de kruising na de afrit en dat kost een kwartier. Gelukkig is dat precies de marge die ik had ingebouwd. Dus laden en met gezwinde spoed naar Son. Waar we klokslag 19:00u arriveren.

Ik kan me niet herinneren eerder in Son geweest te zijn. Mooi dorpke. Met een avondvierdaagse. Waarom Son? In de vaste repetitiestek van NJA is geen zanginstallatie aanwezig. In het Vestzaktheater in Son hebben ze die wel. Dus Son. Ja, zo kom je nog eens ergens.

Terwijl wij opbouwen, druppelen ook de leden van de fanfare binnen. Een korte introductie en aan de slag. We spelen hetzelfde concert als in november met Harmonie De Eendracht. Toch zijn er wat veranderingen, zowel in de arrangementen als de bezettingen. Goed dat we de tijd hebben om alles door te nemen. En ook goed dat we in de middag voorafgaand aan het concert nog een ‘doorspeel’ hebben. Het klinkt in ieder geval al fijn. Puntjes op de i, dat werk.

Het belooft een bijzonder concert te worden daar in Sint-Oedenrode, op een mooie buitenlocatie, gratis, overdekt en met ruimte voor 400 man. Meer informatie over ‘The Beatles in Concert’ vind je hier.

Een korte derde helft, en petit comité. En dan de nacht in. Om 1 uur thuis, klaarwakker. Ergens tegen tweeën gaat het licht uit.

09/06/2022

De wekker gaat te vroeg, ik draai me nog eens om. Eigen baas.

Film du jour: Ford v Ferrari (2019) ***

Films met Matt Damon zijn altijd de moeite waard, de ene keer iets meer dan de andere. Ford v Ferrari beschrijft de poging in 1966 van Ford (USA) en Carroll Shelby (Damon) om de hegemonie van Ferrari bij de 24 uur van Le Mans te doorbreken. Een aardige film voor de donderdagavond. Een film over racen, familie en passie. Geromantiseerd natuurlijk, en dus niet altijd feitelijk accuraat, maar ach, dat mag.

10/06/2022

#562 Rebooting week 7
08:30u Interval run 4,4 km (9HL-2WL-9HL-2WL-9HL-cooldown) – 27:06 min. – Route Zanddijk – 16C, bewolkt
Het duurt even om ‘los’ te lopen. Redelijk gecontroleerd, al is er nog niet veel marge.

Goed nieuws: de broer is vandaag op controle geweest, voor het eerst na de ingreep. De operatie is geslaagd, het resultaat is zoals gewenst en zijn oog herstelt vrij goed. Hij is er nog niet, wel goed op weg.


Een middagje technisch fröbelen: de laatste pakketten wegverhuisd van een hosting partner die niet voldoende mee is gegaan met de tijd. Zeker niet mijn favoriete klus, dat verhuizen van hostingpakketten. Ook al omdat ik niets aan hosting verdien. Nou ja, het is gelukt en het is achter de rug.

Painted from Memory

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik dit album heb gedraaid. Zowel Elvis Costello als Burt Bacharach op hun best. Toen ik het album in 1998 voor het eerst hoorde, was ik diep onder de indruk. Geweldige liedjes, geweldige muziek, geweldige arrangementen. Muziek die me emotioneert. Tranen in de ogen. Misschien is het daarom dat ik het album niet meer zo vaak beluister. En nu, op een stille vrijdagmiddag, komt Painted from Memory weer volle kracht binnen.

Het instrumentale zusteralbum The Sweetest Punch valt trouwens wat tegen, na al die jaren niet gehoord hebben. Iets te veel lounge, iets te weinig diepte.

Painted from Memory
(album-playlist ↓)

Film du jour: All the Money in the World (2017) ***½

Een film van Ridley Scott over de ontvoering van John Paul Getty III, in 1973 in Rome. Gebaseerd op ware gebeurtenissen, met enige dichterlijke vrijheid. Europees gefilmd, grauw en smoezelig. Michelle Williams is zoals altijd voortreffelijk. Mark Wahlberg speelt ingetogen. Christopher Plummer is een overtuigende J. Paul Getty.

De opnames werden gehinderd doordat alle scenes waarin de oude Getty voorkomt, in een laat stadium opnieuw zijn opgenomen. Kevin Spacey, die aanvankelijk J. Paul Getty speelde, werd na de beschuldigingen van seksueel wangedrag vervangen door Plummer, die alle scenes in acht dagen moest opnemen.

De film wordt halverwege een beetje stroperig en in de finale van All the Money in the World had de spanning juist nog iets opgerekt mogen worden. Vandaar die halve ster minder. Wel een aanrader. (Op Film1 gezien, dus die komt nog wel een keer of tig voorbij, als je ‘m wilt zien, en je Film1 in je tv-pakket hebt.)

Film du jour: The Big Sick (2017) ****

Bij een laatste rondje langs de velden rol ik erin. The Big Sick is een aardige feelgood romcom, losjes gebaseerd op het verhaal van hoofdrolspeler Kumail Nanjiani (die zichzelf speelt) en zijn vrouw, die het script ook schreven. Authentiek, oprecht en clever, net anders dan anders. De grote thema’s blijven klein, het verhaal is de boodschap. In de loop van de film merk ik dat ik vrijwel constant met een glimlach zit te kijken. Da’s een goed teken, al komt het misschien ook een beetje door de wijn.

11/06/2022

Het is druk in de straat; een kakofonie van Zuid-Europese kabelleggers, stratenmakermachinerie en voorbij scheurende automobilisten. Made krijgt glasvezel*. Na drieduizend brieven en een berg on- en offline reclame zou je mogen verwachten dat ze dit soort werkzaamheden tijdig zouden aankondigen, maar nee. Ik neem aan dat ze zich later, als de kabel van de straat naar onze meterkast wordt gelegd, wel tijdig melden. En dat ze betere stratenmakers inhuren dan die nu bezig zijn. Ik ga sowieso nog wel kijken hoe het er bij de buren uitziet. Want als ze de bestrating verrinneweren, zou het zo maar eens kunnen dat nummer 8 alsnog afziet van glasvezel in de meterkast.

Ze komen tot nummer 4. Maandag zijn wij aan de beurt.

* Niet voor Studio Tal. Minder mogelijkheden, hogere kosten, geen meerwaarde. En een vervelende marketingcampagne.

Het hoekje van Tal

Het hoekje van Tal

Project tuinhek (4)

Laten we maar eens afmaken

Achteraf had ik beter kunnen weten. Achteraf is het mooi wonen. Wat ik beter had kunnen weten? Dat goedkoop spul niet voor niets goedkoop is. Waaibomenhout, Chinese schroeven, ongeveer recht is ook recht – van zulks. Ik heb geen zin om een vermogen uit te geven aan hekwerk. Ook omdat dit hekwerk niet zo lang zal blijven staan als het vorige (ruim 30 jaar). Dus we doen het ermee.

Dat en de niet al te gelukkig geplaatste eerste paal. Die toen we erachter kwamen dat ie iets verder naar de straatzijde had gemoeten, al stevig in het beton stond. Laat ik het zo zeggen, bij ons ben ik diegene die eerst denkt (soms te lang) en dan doet. Laat begonnen, humeur niet best en haast. Zoiets.

Overigens, mijn kanttekeningen zijn lesjes voor de volgende keer. Ik ben tevreden met het resultaat. Het hek staat. Alleen de poort nog. Ik heb me heilig voorgenomen me niet te haasten.

Net als de hekdelen hebben we een kant en klare tuinpoort uit het rek gehaald. Dat wil zeggen: een met weinig liefde, goedkoop hout en dito ijzerwerk in elkaar gezet lichtgewicht dingetje. Het deurbeslag ligt ook klaar. Een kwestie dus van uitdenken, uittekenen, bevestigen, et voila.

Als het allemaal zo simpel is, waarom dan niet meteen gedaan? Nou, er staat nog één ‘oude’ tuinpaal, een tuinpaal die vrij staat, dus zonder dat er iets aan vastzit. Die paal is voor het slot en als een soort van kozijn. Die paal staat een beetje scheef, verder is ie redelijk oké. Aanvankelijk wilde ik hem toch vervangen door een nieuwe, maar juist aan die kant zijn de wortels van de haag dik en vervelend. Na zo’n 30 centimeter graven valt er met geen mogelijkheid meer doorheen te komen. Een meter diep gaat al helemaal niet lukken. En die paal er op de een of andere manier uit trekken is ook geen optie. Kortom, de oude paal blijft staan. In ieder geval zolang de haag er nog staat.

Zoals gezegd: die poort is een prul. Om hem steviger te maken heb ik een paar extra planken aan de zijkanten aangebracht en alle planken met betere (en grotere) schroeven vastgezet. Door die ‘oude’ paal moest er sowieso geïmproviseerd worden, iets wat ik aardig onder de knie begin te krijgen. Hengen erop, duimen in de paal, slot erop. deurtje dicht.

Klaar.

12/06/2022

#563 Rebooting week 7
10:45u Interval run 4,4 km (9HL-2WL-9HL-2WL-9HL-cooldown) – 27:03 min. – Route Zanddijk – 19C, zon
Wêrrum zat. Flink werken. ✓

Veel sport vandaag. De 24 uur van Le Mans, tennis in Rosmalen, de Dauphiné, hier in het dorp de start van de laatste etappe van de ZLM toer (net iets te veel gedoe om naar de start te gaan of langs het parcours te gaan staan).

Niet veel spektakel en toch een spectaculaire F1 race in Baku, met een soeverein winnende Max Verstappen. Het uitvallen van beide Ferrari’s zou aan het eind van het seizoen weleens beslissend kunnen geweest blijken te zijn.

En nog even de tuin in. Blij met mijn hek. Blij met mijn hoekje.

De week die was

De week samengevat: goed nieuws van de broer, productieve repetitie in Son, tuinhek opgeleverd, films, series en tv, radiostilte (sans son).

Benieuwd wat de komende week brengt.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

The Lost Album from Ronnie Scott’s (1972/2022) – Charles Mingus *****
Watchmen (Music from the HBO Series) (2019) – Trent Reznor/Atticus Ross ***
One Size Fits All (1975) – Frank Zappa ****½
Zoot Allures (1976) – Frank Zappa ***½
Mozart: Symphonies Nos. 29, 39 & 40 (1955-1950-1952/2008) – RIAS Symphonie-Orchester, Ferenc Fricsay ***½
Beethoven: Violin Concerto; Brahms: Violin Sonata; Vitali: Chaconne (1951/2016) – Gioconda De Vito, RIAS Symphonie-Orchester, Georg Ludwig Jochum ***½
Hounds of Love (1985) – Kate Bush ****
The Red Shoes (1993) – Kate Bush ***½
Painted from Memory (1998) – Elvis Costello & Burt Bacharach *****
The Sweetest Punch: The New Songs of Elvis Costello and Burt Bacharach (1999) – Bill Frisell ***

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken