Nergens

DWDW #22: Alles is gezegd

Aan het begin van de week

Na het optreden van afgelopen zondag met YTMIDM gaat de focus de komende tijd naar The Nowhere Boys. Verder is er werk, een lopende kwestie en nog wat andere zaken. Da’s al.

30/05/2022

Ugh. Goedemorgen. Kort nachtje; ‘t was gezellig gisteren.

Een goed gesprek met de jarige broer, die eventjes ook weer mijn kleine broertje is. Komt goed.

Film du jour: Free Fire (2016) **

Een flinterdun opzetje, over een scheeflopende wapendeal, gevolgd door een anderhalf uur durende schietpartij en niets anders. Nee, het was niet veel.

31/05/2022

Op tijd eruit, want om 9 uur staat er een Zoom afspraak in de agenda. Best frisjes…

#557 Rebooting week 6
07:15u Interval run 4,0 km (15HL-2WL-5HL-2WL-5HL-cooldown) – 25:04 min. – Route Witteweg/Zanddijk – 9C, bewolkt
Rustig begin. Daarna opvoeren. Voldoende.

Wekelijks overleg, efficiënt en nuttig. Dan snel uitwerken, wat schrijfwerk en een paar mailtjes de deur uit. Een beetje haasten. En klaar!

Naar De Meern voor een fijne middag in goed gezelschap. Iets later dan gepland op huis aan, in een lange optocht die begint op de verbinding van de A12 met de A2 en stopt bij de afslag Hooipolder. Ik maak me niet druk om files. Het is een kwestie van aansluiten, meehobbelen en uitzitten. Wijze les voor files? Koop een fatsoenlijke auto, beter dan die Punto van mij.

Film du jour: Birds of Prey (2020) **½

Een spin-off van Suicide Squad, rond een van de interessantste characters, Harley Quinn. Ik had er meer van verwacht. Birds of Prey (and the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn) is net te tam. Het is allemaal best aardig, alleen is dat niet voldoende. Na Birds of Prey kwam The Suicide Squad, en die was dan weer te over-the-top. Wat Birds of Prey en beide Suicide Squad films gemeen hebben, is dat het script en het verhaal zo zo zijn. Opnieuw een teleurstellende DC Comics film. Ik heb nog geen enkele DC Extended Universe film of serie gezien die gewoon goed was. Veelal ‘net niet’.

01/06/2022

Fuck! Hangt de was buiten, begint het te regenen!

Ik had nog geen punt gezet achter de vorige week die was, bedenk ik nu, op woensdagochtend. Bij deze.

The Nowhere Boys – Zangrepetitie

De persoonlijke noot (klik/tap om te openen)

Laat ik hiermee beginnen: om materiaal én elkaar enigszins in te smiezen te krijgen én om af te spreken wie wat doet, vind ik repeteren noodzakelijk en belangrijk.

Natuurlijk, je moet de boel niet kapot repeteren. Zoals Rick pleegde te zeggen: van veel repeteren word je vooral goed in repeteren. Repeteren om het repeteren doen we niet.

Met YTMIDM repeteren we nét vaak genoeg. We kennen elkaar door en door, dat scheelt. Die repetities zijn georganiseerd en productief. En gezellig, want goede vrienden.

Met The Nowhere Boys werkt het anders. De liedjes zijn bekend, de arrangementen staan, en de repetities dienen vooral om even te checken of iedereen bij de les is. Daar moest ik in het begin aan wennen en ik heb er nog steeds wel moeite mee. Ook gezellig trouwens, op een andere, meer losse manier. Niets mis mee.

Voor mij is het zaak m’n kop erbij te houden en goed te luisteren. Tijdens een optreden snel van partij switchen kan weleens nodig zijn. Dat we maar een paar keer per jaar optreden heeft daar trouwens ook mee te maken. Meer optreden betekent meer grip. Tegelijkertijd is dit ook wel weer een uitdaging. Dus…

Over een paar weken voeren The Nowhere Boys samen met de Fanfare Nos Jungit ApolloThe Beatles in Concert‘ uit, op 18 juni bij de Helden van Kien in Sint-Oedenrode. Aanvang 20:00 uur, gratis toegang en meezingen verplicht.

Een onzer moet helaas een tijdje verstek laten gaan, dus zowel instrumentaal als vocaal gaat er geschoven worden. Instrumentaal zit het in het geheugen en kunnen we veel opvangen. Voor de zang hebben we enkele gastvocalisten, met name koorwerk. Vanavond gaan we kijken hoe we schuiven en hoe het vocaal klinkt. Het concert duurt zo’n 80 minuten, dus we hebben genoeg te doen.

Op naar Rijsbergen voor een avond zingen en afspraken maken, bij Rudy in de tuin. Een goede drie uur later hebben we veel gezongen, een beetje geschoven en afspraken gemaakt. En gelachen, ook belangrijk. Het hoog is inmiddels goed vertegenwoordigd, dus ik kan andere, lagere partijen gaan zingen. En in een paar gevallen hoef ik zelfs niet te zingen. Genoeg huiswerk. Want woensdag repeteren we met de fanfare, de enige keer.

02/06/2022

Een kleine wijziging van de algehele mindset. In positieve zin.

#558 Rebooting week 6
08:30u Interval run 4,2 km (15HL-2WL-5HL-2WL-5HL-cooldown) – 25:04 min. – Route Witteweg/Zanddijk – 11C, zon
Het gaat een stuk sneller dan dinsdag. En ook niet ingekakt. Lekker gelopen, een beetje zoals ‘vroeger’. De opbouw begint vruchten af te werpen, zo lijkt het.

Een productieve dag, in een aangepast tempo.

03/06/2022

04/06/2022

#559 Rebooting week 6
10:15u Interval run 4,1 km (15HL-2WL-5HL-2WL-5HL-cooldown) – 25:03 min. – Route Witteweg/Zanddijk – 16C, grijs
Stijve knie. Flink briesje. Iets meer werken. ✓

Party at the Palace

Als je me een beetje kent, dan weet je dat ik een republikein in hart en nieren ben. De monarchie is een bedenkelijk overblijfsel uit een andere, lang achter ons liggende tijd. Afschaffen! Het monarchisch staatssysteem, met z’n erfopvolging, onschendbaarheid en nepotisme, staat haaks op hoe een democratie functioneert. Een volk kiest haar leiders en bestuurders, democratisch, elke 4 of 5 of 6 jaar. En dat gedweep met koningshuizen, zowel het Nederlandse als de buitenlandse, ook door mensen die ik hoog acht: bah!

Enfin, Groot Brexitannië viert dat Elisabeth II 70 jaar haar monarch is. Feesten kunnen ze, die Britten. Ik volg de festiviteiten niet (zie hierboven). Voor het concert, Party at the Palace, zet ik de tv wel even aan. Dat was bij de Golden Jubilee een leuke show, met een paar hele grote namen*. En deze wil ik ook wel zien, al zijn de namen minder ‘groot’.

* Anekdote van Darian Sahanaja, als lid van Brian Wilson’s band aanwezig in 2002:
“After explaining to Brian [Wilson] the proper greeting etiquette, he still manages to yell “HI QUEEN!” as she walks by.”

Het zag er goed uit, mooie show. Een paar grote namen en vooral veel minder grote namen, zo blijkt. En wat Diana Ross daar deed, nog wel als afsluiter, ik weet het niet. Niet Brits en niet actueel. Ze zong mee met de tape, wat af en toe pijnlijk duidelijk was. En Charles die zijn moeder ongeveer gelijkstelde met JHC hemzelve, dat riekte zorgelijk naar volslagen los van de werkelijkheid staan.

Leuk om de twaalfjarige Nandi Bushell op het podium te zien. En in sommige shots de hand van haar vader met daarin de iPhone die dit filmde. Ik volg Nandi al een jaar of 4 op Instagram; een leuk kind dat ontzettend muzikaal is en de wereld aan het veroveren is. In 2019 speelde ze met Lenny Kravitz. Vorig jaar bij Foo Fighters op het podium. En nu dit.

Hoogtepunt zat helemaal aan het begin: het filmpje van Elisabeth II met Paddington Bear. Dat zij (en/of haar directe adviseurs) in was voor een geintje (en een beetje marketing), wisten we van de opening van de Olympische Spelen in 2012, met James Bond. Dit is misschien nog wel leuker.

https://www.youtube.com/watch?v=7UfiCa244XE

05/06/2022

The drummer from Def Leppard’s only got one arm

Why’s Everybody Always Pickin’ on Me?, Bloodhound Gang

De optredens begin juli met YTMIDM staan op de tocht; onze drummer is voor enige tijd onthand. Vervelend, vooral voor hem. Hopelijk valt het mee. Wordt vervolgd.

Time

Sinds een week of wat toert Jeff Beck door Groot Brittannië, met Johnny Depp. Jeff Beck is een van mijn lievelingsgitaristen, met een unieke en herkenbare tone en techniek, altijd risico’s opzoekend, vernieuwend. Johnny Depp is. Da’s alles wat ik over hem kwijt wil.

Time is een van mijn favoriete tracks van Dennis Wilson‘s Pacific Ocean Blue. Ik weet dat Beck een Beach Boys fan is, toch verraste de aanwezigheid van Time in de set me. Depp blijkt geen geweldige zanger te zijn. Maar die gitaar van Jeff Beck: wow! Hieronder een video van gisteren. En daarnaast het origineel van Wilson, vooral omdat ik geen gelegenheid voorbij wil laten gaan zonder op de grootsheid van Pacific Ocean Blue te wijzen.

En Nadal wint Roland Garros. Natuurlijk.

De week die was

Over de week die was, is alles wel gezegd.

Komende week repeteren met NWB en NJA in Son, voor wat wel eens het laatste optreden tot na de zomer kan gaan worden. Het gaat zoals het gaat.

En hopelijk wordt het snel weer droog, in ieder geval als ik plannen in de buitenlucht heb. Want die poort ligt klaar om opgehangen te worden. En ik wil minstens drie keer gaan hardlopen. Ook nu: het gaat zoals het gaat.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

emotionally unavailable (2022) – Cat Burns ***½
Harry’s House (2022) – Harry Styles ***½
C’Mon You Know (2022) – Liam Gallagher ***
Abbey Road 50th Anniversary Edition (1969/2019) – The Beatles ****½
Live at the El Mocambo (2022) – The Rolling Stones ****½
The Lost Album from Ronnie Scott’s (Live) (2022) – Charles Mingus ****
Pacific Ocean Blue (1977) – Dennis Wilson *****

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken