Dinner's served

DWDW #20: Kan het wat zachter?

Aan het begin van de week

In ‘de week die wordt’ wachten ons een paar spannende dagen: de broer wordt aan zijn oog geopereerd. In principe een vrij routineuze ingreep. Het verloop van het herstel is het belangrijkste. Hij is in goede handen.

Verder is de agenda vrij overzichtelijk. Tijd om wat te regelen en voor te bereiden.

God, grant me the serenity to
Accept the things I cannot change,
Courage to change the things I can,
And wisdom to know the difference

Serenity Prayer, Reinhold Niebuhr

Ik ben niet verslaafd, ik ben geen theïst. Niettemin wijze woorden, woorden om naar te leven. Work in progress.

16/05/2022

Monday Monday. Humeurig.

Staatssteun

Ik heb geen staatssteun ontvangen. Ook niet aangevraagd. En in alle eerlijkheid ook niet echt nodig gehad. Ik heb voor een buffer gezorgd. En ik heb geleerd om de tering naar de nering te zetten. Dat je onderneemt voor eigen risico. Dat je vermogen opbouwt. Dat je externe financiering gebruikt om vooruit te komen, onderbouwd, met een zekere mate van risicoafdekking.

Meer over Staatssteun (klik/tap om te openen)

Kennelijk in tegenstelling tot een deel van ‘ondernemend’ NL. Naast bedrijven die daadwerkelijk in liquiditeits- of zelfs solvabiliteitsproblemen kwamen en bedrijven die staatssteun beschouwen als een vanzelfsprekendheid (eerst halen en dan zien we wel of we het nodig hebben), was het voor tal van bijna zieltogende bedrijven een mooie uitkomst om met de staatssteun een structureel ontbreken van bestaansrecht mee te maskeren.

Zoals alles wat uit de koker van de overheid komt, was ook dit weer eens niet goed doordacht. Dus zijn er miljarden aan steun uitgekeerd en is er voor miljarden aan belastinguitstel verleend, zonder dat er een scherpe controle op terechte verlening of levensvatbaarheid was.

Nu is er de roep om verlenging van de betaling van uitgestelde belastingen. Er zijn zelfs malloten die kwijtschelding voorstellen. Van jouw en mijn belastingcenten.

Verlenging van betaling van uitgestelde belastingen is wat mij betreft niet acceptabel. Ten eerste is de schuld nu al zo’n 10% kleiner geworden (inflatie). Ten tweede kun je gaten niet met gaten financieren.

Ik ben van mening dat de zwakkere broeders tijd genoeg hebben gehad om een reddingsplan te fabriceren; streep eronder, curator aan de slag, scherp onderzoek naar falend bestuur en/of paulianeus handelen, tegemoetkoming van gedupeerde leveranciers, en door… Als die bedrijven wel bestaansrecht hebben, dan zal een doorstart in een nieuwe hoedanigheid -bij voorkeur onder ander management- en met een schone lei best te regelen zijn.

En zoals gezegd, er is ook nog eens zoiets als ondernemersrisico. De lusten en de lasten. Als je de pech hebt dat je bedrijf tijdens de coronacrisis in zwaar weer terecht is gekomen, dan is het nu jouw taak als ondernemer om al je creativiteit, inventiviteit en bloed zweet en tranen in te zetten om de boel weer op de rails te krijgen. Handje ophouden is niet het eerste waar ik aan denk als het om ondernemen gaat. En ook niet het tweede, derde of zoveelste. Het laatste, misschien.

17/05/2022

De broer wordt om acht uur verwacht voor een ingreep aan zijn getroebleerde oog. Het is een ‘life changing’ ingreep, dus belangrijk genoeg voor een kleine knoop in de maag.

Met die gedachte rijd ik naar een klant in Breda, voor het wekelijkse overleg. Geen grote onderwerpen op de agenda, dus met een uurtje zijn we klaar. Genoeg te doen, dus ik kan even vooruit.

De broer appt rond een uur of elf: operatie achter de rug, zeer tevreden oogarts, op weg naar huis. Nu veel rust, goed verzorgen, en hopen op een voorspoedig en onbekommerd herstel. De eerste dagen zijn spannend.

Repetitie YTMIDM

Ineens zitten we krap in de repetities. Die van volgende week valt af, en na het optreden op de 29e gaat ener onzer op vakantie. Dan is er eind juni nog een repetitie, dan twee optredens en daarna is het vakantie. Kortom, veel te doen.

Goed gerepeteerd. Alles ingepakt en klaargezet. Het is best veel, al die apparatuur. Als dat maar gaat passen.

Naar de knoppen

De Telestein

Een tijdje terug heb ik mijn Telestein weer eens verbouwd. Deze keer was het wiring harness aan de beurt, met nieuwe pots, treble bleed en opnieuw bedraad. Daarnaast toevoeging van een toggle switch om de mogelijkheden van de humbucker uit te breiden (single coil, double coil parallel, double coil in serie) en vervanging van de standaard 3-way switch (N/N+B parallel/B) door een 4-way switch (N+B in serie/N/N+B/B), wat samen een heleboel combinaties mogelijk maakt. Wartaal? Ja, behalve voor gitaristen.

Die 4-way switch maakt een toch al best veelzijdige Telecaster nog veelzijdiger. In theorie. In de praktijk is N+B in serie te veel van het goede, zowel in volume als schelheid, in ieder geval voor mij. Het kan ook zijn doordat de twee pickups te ‘hot’ zijn. Hoe dan ook, die 3-way switch gaat er weer terug in. De toggle switch is wel een blijvertje.

Ander punt van aandacht is de actie. Ik heb er ooit een Bigsby op gehad, en daarvoor moest de hoek van de nek iets aangepast worden en ook de afstand van de snaren tot de hals anders moest. Die Bigsby is er inmiddels weer af. Het lukt me alleen niet om de hals en de actie weer naar wens te krijgen. Binnenkort maar weer eens sleutelen.

18/05/2022

#552 Rebooting week 4
08:15u Interval run 3,6 km (10HL-2WL-12HL-cooldown) – 22:04 min. – Route Zanddijk – 19C, licht bewolkt
Stroeve start (derde helft zit nog in de benen). Daarna oké.
6’04”

Kan het wat zachter?

Een broeierige dag met veel lawaai: terwijl een derde kikker zich afzijdig houdt, zijn twee kikkers in de vijver hier voor mijn kantoor druk met elkaar bezig, zich daarbij vocaal bepaald niet inhoudend. En niet één of twee of drie keer. Nee, de godganse dag. Waar is die reiger als je hem nodig hebt?

(slide 3 en 4 van de IG)

19/05/2022

Het heeft flink geregend vannacht. En net na de middag valt er opnieuw een flinke bak regen. Voor Moeder Natuur slechts druppels op een gloeiende plaat, voor het waterpeil van de vijver een welkome bijdrage.

Ik heb het grotendeels vanachter de schrijftafel zien gebeuren. Eerst een klus voor de ene klant, daarna een paar klusjes voor een andere klant.

Ergernisjes en ezelsbrug

Tegenwoordige Tijd is met een T*. Dus: het gebeurt, hij wordt, zij beoordeelt en het groeit. En dus niet: het gebeurd, hij word, zij beoordeeld en het groeid. Lagere school, vierde klas, meneer van ‘t Riet: STAM + T. Ezels!

* Uitzonderingen: enkele sterke (onregelmatige) werkwoorden, zoals kunnen, zullen, mogen en willen, en het werkwoord zijn. Maar dat is logisch. Behalve als je uit Rotterdam komt…

Beste koop ever

Ik ben geen liefhebber van petjes (dat ziet er -met mij eronder- niet echt uit), maar ik moet die kale kwetsbare kop wel beschermen. Nu had ik nog een paar dingen nodig van H&M, en daar zag ik een aardige strooien hoed voor een habbekrats. Ik heb ooit al eens zo’n strooien hoed gehad, en dat zag er toen -opnieuw, met mij eronder- wat sukkelig uit. Deze is net een fractie groter en ziet er ook minder sukkelig uit. Lekker licht. Goede bescherming.

Straw Hat @ Pinkpop 1989
@Pinkpop 16/05/1989
Straw Hat @ Home 2022
@Thuis 19/05/2022

20/05/2022

#553 Rebooting week 4
08:00u Interval run 3,5 km (10HL-2WL-12HL-cooldown) – 22:02 min. – Route Witteweg – 14C, zon
Een beetje taai. Plèkweer.

Een paar zaken vragen om aandacht. De dag gaat er anders uitzien dan gepland. Oké.

Tussen de stortbuien even bij de broer langs, die thuis aan het voorspoedig en onbekommerd herstellen is. Fijn dat dit deel achter de rug is. Het blijft nog even spannend, al gaat het elke dag verder de goede kant op. Het ziet er goed uit. Ik merk dat het me best wat doet, mijn broertje en zo. Hij vertelt, ik luister.

21/05/2022

Pa meldt dat die reiger langs is geweest en uit de andere vijver een kikker (ook niet de stilste) te pakken heeft genomen. Godver, dat was nou ook weer niet de bedoeling!

Project Tuinhek (1)

Tijdens de februaristorm is een deel van het hek gesneuveld. Herstel stond al een hele tijd op de agenda, en uiteindelijk zijn we (broer en ik) er op Koningsdag aan begonnen. Dat liep niet soepel. De oude (deels verrotte) palen kwamen er niet eenvoudig (lees: in één stuk) uit. Dus veel graven. De vele wortels bemoeilijkten het graven/boren. En de broer onderschatte het ook wel een beetje…

Meer over Project Tuinhek (klik/tap om te openen)

We zouden het op een andere vrije dag weer oppakken, maar ja, druk druk druk. En nu is de broer enige tijd uitgeschakeld. De broer is de handigere van ons twee. Of laat ik het anders zeggen: ik ben niet zo’n klusser. Als het moet, dan doe ik het en dan kan ik het ook wel. Liever niet.

Anyway, ondertussen is er een groot gapend gat waar het hek ooit stond, waardoor voorbijgangers vrij zicht hebben op de tuin, het terras en -als de deur openstaat- op mijn kantoor. Dat is niet de bedoeling. En ik wil onbespied in mijn eigen tuin kunnen zitten.

Omdat de broer voorlopig niet beschikbaar is, zit er weinig anders op dan zelf aan de slag te gaan. Tenslotte, hoe moeilijk kan het zijn, zo’n schutting plaatsen? Belangrijkste hierbij is dat ik mezelf de tijd gun. Geen haast, niet afraffelen. Denken, dan doen.

Op Koningsdag hebben we de materialen gehaald, de oude hekdelen en palen verwijderd, en twee palen en een hekdeel geplaatst. De palen staan in beton, omdat de broer beton wilde gebruiken. Dat vind ik te ingewikkeld omslachtig. Dus heb ik gisteren een aantal zakken snelbeton gehaald (Wat snelbeton is? Je maakt een gat, vult het voor de helft met water, gooit er het snelbeton in, wacht een kwartier, en klaar: beton).

Geen haast dus. Meevaller is dat ik het gat voor mijn eerste paal vorige keer al gegraven had. Dus dat is ver klaar. Het uitvogelen en vervolgens uitmeten, schoren en waterpas zetten van de eerste paal kost een boel tijd. Dit is typisch zo’n al-doende-leert-Tal project, en ik weet dat die ‘boel tijd’ me straks helpt bij de andere palen. Het gat is groot (vooral door de wortels), dus er gaat 40 kilo snelbeton in. Dat snelbeton is gouden spul. Wel ja.

De volgende paal gaat sneller. Een kleiner gat, wel ook weer een meter diep, maar smaller. Een tijdje hannesen om de paal op de juiste hoogte en afstand (het hekdeel is 180 cm breed) te krijgen. Waterpas en schoren gaat vlot. Snelbeton. Kwartiertje wachten. Paal staat.

Snel even een paar extra zakken snelbeton bij de bouwmarkt gehaald. Een rit van 200 meter. Ik ben niet blij met de bouwmarkt in de straat, want het is altijd druk en die klussers rijden als zotten (30 km zone…). En detailhandel hoort niet op een industrieterrein. Ach ja. Voor dit soort dingen is het wel weer handig om een bouwmarkt als buur te hebben.

Het volgende gat wordt meteen ook de grootste klus. De eerste halve meter gaat met het nodige gevloek gepaard. En dan begint het pas echt. Wortels (tot 5 cm doorsnee), stenen, meer wortels. Tijd om op te ruimen. Later verder.

Opnieuw genoten van The Flight Attendant. Alles begint nu wel bij elkaar te komen. Al blijft het wat het plot betreft net aan. Het acteerwerk, de snelheid en het spelplezier maken veel goed. Volgende week de laatste van de serie. Ben benieuwd.

22/05/2022

#554 Rebooting week 5
09:45u Interval run 4,3 km (12HL-1WL-9HL-1WL-6HL-cooldown) – 27:03 min. – Route Zanddijk – 16C, zon
Een volgende stap: 5 minuten langer, 800 meter meer. En het valt mee, zeker na gisteren.
6’15”

“En wat hebben wij eraan?”

Ja hoor, vanmorgen weer eens gehoord: de allerslechtste vraag die een journalist kan stellen. Dat je iets niet begrijpt of het vermogen niet hebt om het te bevatten, is -zeker als het de wetenschap betreft- niets om je voor te schamen. Dat je met die oerdomme vraag het nut van bijvoorbeeld wetenschap im Frage stelt, getuigt van een gespeelde onwetendheid met een gevaarlijke ondertoon. Van een journalist mag je enig verstand verwachten, vind ik. Goedemorgen.

Project tuinhek (2)

Die laatste paal, die gaat er vandaag in, zo heb ik me vanmorgen voorgenomen. De rest doe ik van de week wel.

Dus sun spray op de armen, in de nek en op de kale tets. Lelijk petje op. Flesje water erbij. Aan de slag. Het eerste deel van het gat is een uitdaging. Ik had eerder al wel de oude paal uitgegraven, maar de nieuwe komt op een iets andere plaats, en, nou ja, ik heb er gisteren al genoeg over gezegd. Na dat eerste deel gaat het vrij gemakkelijk. Paal schoren, uitmeten, waterpas, check, dubbelcheck. Water in het gat, snelbeton erbij. Klaar. De paal staat, recht, fier.

Dan is het tijd voor de Grand Prix van Barcelona. Doorgaans een van de saaiste races van de kalender. Vandaag niet. Dat die nieuwe regels werken was al duidelijk. Veel actie. Een leuke race.

Drogeren met injectienaalden

Ik vind EenVandaag al jaren één van de slechtste actualiteitenprogramma’s van de NPO. Het toontje is vaak alsof je naar het Jeugdjournaal zit te kijken. In elk item wordt de kern van het verhaal drie keer herhaald. En als ze een filmpje kunnen vinden, bij voorkeur van de Amerikaanse tv, wordt het gebruikt, ongeacht dat het iets toevoegt of niet (meestal het laatste). En laat ik maar niets zeggen over dat Opiniepanel en de soms absurd leidende vraagstellingen.

Afgelopen vrijdag was er een item waar ik serieus van schrok. Een nieuwe en zorgwekkende ontwikkeling in het uitgaansleven is needle spiking, ofwel drogeren met injectienaalden. Alsof GHB in een drankje kiepen al niet schoftig genoeg is.

In het item wordt door verschillende partijen, ook uit onverdachte hoek, enigszins laatdunkend gesproken over needle spiking, en wordt betwijfeld dat het daadwerkelijk gebeurt. Sterker, er wordt gesuggereerd dat de slachtoffers simpelweg te veel gedronken hebben, waardoor ze een gat in hun geheugen hebben. Je moet maar durven. Want niet alleen stellen ze ‘zonder hard bewijs gebeurt het niet’, ze nemen de slachtoffers niet eens serieus.

Dat EenVandaag de plank mis lijkt te slaan, of in ieder geval voorbarig conclusies heeft getrokken, blijkt uit dit bericht in BNDeStem: Zes meldingen van mogelijke drogering met injectienaalden tijdens Pleinfestival in Kaatsheuvel. In tegenstelling tot wat EenVandaag doet, worden hier de ‘vermeende’ slachtoffers wel serieus genomen. Zoals dat hoort. En ik hoop dat ze die klootzakken vinden. Laat ik het daar maar bij laten.

De week die was

Ja, even spannend.

Verder heb ik weinig aan de week die was toe te voegen.

Volgende week drie dagen werken. Dan Hemelsvaart. Dan wil ik dat tuinhek af hebben. Vrijdag een Parts Pro rit. Zaterdag opbouwen, zanginstallatie uitdokteren, soundcheck, repeteren. En dan zondag eindelijk weer eens optreden. In de kantine van MKB. Waar het ooit allemaal begon.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Chris (2022) – Ryan Adams ***½
Leftover Feelings (2021) – John Hiatt with the Jerry Douglas Band ****
Tarpaper Sky (2014) – Rodney Crowell ***½
Bach: The Goldberg Variations, BWV 988 (1981) – Glenn Gould *****

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken