Man on the Run

DWDW #19: Meer en genoeg

Aan het begin van de week

Geen intro deze keer. Het gaat zoals het gaat.

‘Meer’ is goed,
maar niet ten koste van
‘genoeg’

09/05/2022

Het is 9 mei, de Russische Dag van de Overwinning, de dag waarop de Russen het einde van de Tweede Wereldoorlog ‘vieren’. Poetin’s narratief en zijn boodschap aan de Russen zijn ongewijzigd: het is allemaal de schuld van het Westen. En de Russen, zonder toegang tot onafhankelijke media, zullen dat in belangrijke mate als waarheid zien. De vrees was dat Poetin in zijn speech de volgende stap richting WW3 zou zetten, door de oorlog te verklaren aan Oekraïne en mogelijk zelfs aan de NAVO. Gelukkig is dat niet het geval.

Wat Poetin wel van plan is, is vooralsnog gissen*. Van een duidelijke strategie of koers is geen sprake. Hij lijkt voor- noch achteruit te kunnen. Ondertussen gaat het geweld tegen Oekraïne en de Oekraïense bevolking door, met alle dramatische gevolgen van dien. Ook de Russen lijden zware verliezen. En waarom?

* Voor dat gissen kun je terecht bij de diverse talkshows, waar de zelfbenoemde experts vooral aan wishful thinking, zelfprofilering (beschikbaar als spreker in het motivational speeching circuit) en egopolijsten doen, nauwelijks gehinderd door enige feitelijke kennis of directe informatie. Ik kijk en luister er nauwelijks meer naar.

10/05/2022

Repetitie met YTMIDM

Goed gewerkt. De ‘nieuwe’ liedjes worden steeds beter. En een last-minute ‘nieuwe’ blijkt ook weinig problemen op te leveren. Kortom, lekker gerepeteerd.

De derde helft is gezellig en we hebben de tijd. Het is half een als ik uit ‘t Wild wegrijd. Geen probleem, eigen baas. En ik weet de weg. Op de oprit van afslag Made is veel licht en gedoe te zien, dus lijkt het mij handiger om de volgende afslag te nemen. Die blijkt afgesloten. Op een bord is een vriendelijk advies te lezen: neem de volgende afslag. Die volgende afslag is pas bij Zevenbergschen Hoek, 12 kilometer verder. Met als gevolg dat ik ruim 20 kilometer en een dik kwartier moet omrijden. Grrr…

11/05/2022

#550 Rebooting week 3
08:30u Interval run 3,6 km (7HL-2WL-8HL-2WL-7HL) – 22:03 min. – Route Zanddijk – 13C, zonnig
Naast iets in mijn oog was er zondag ook ineens een pijntje onder mijn rechtervoet, bij mijn grote teen. Verstapt, denk ik. Weinig van gemerkt. En ook weinig gemerkt van de derde helft en de korte nacht. Goed gelopen. Lekker weer. ‘t Is mooi in de polder.

Een meneer van ‘Microsoft’ waagt het om twee keer te bellen. Slecht idee.

Serie du jour: Westworld Season Two: The Door (2018) ***

Voor ik los ga: die tien uur krijg ik niet meer terug. Het was boeiend, frustrerend, verwarrend, matig en soms slecht, en heel af en toe goed. Ik geef het drie sterren, al zouden twee én vier sterren ook kunnen.

Meer over Westworld S02 (klik/tap om te openen)

De gebeurtenissen in het decadente dystopische pretpark krijgen in dit tweede seizoen een meer existentieel en metafysisch karakter, waarbij de bewoners trachten onder het juk van hun makers/gebruikers vandaan te komen. Dat gaat ook weer gepaard met talloze doden; het bloed gutst van het scherm en de lichamen en lichaamsdelen stapelen zich op.

De beelden zijn opnieuw fantastisch. En het overschakelen van trage western naar flitsende scifi, of van sinistere sfeer naar luchtige rust, of van ‘nu’ naar ‘eerder’ en terug, dat gaat allemaal soepeltjes en -op een positieve manier- vervreemdend.

Even op je mobiel kijken of een bak koffie pakken is niet verstandig, want de chronologie gaat alle kanten uit en er worden veel verhalen verteld die allemaal om aandacht schreeuwen, overigens zeker niet allemaal terecht. Net als in het eerste seizoen is het de vraag of dit middel of doel is. De dialogen en monologen zijn vaak behoorlijk dik aangezet. Alsof elke uitgesproken zin eeuwigheidswaarde moet hebben. Nou, nee dus. Westworld hinkt op twee gedachten: de verhalen en de actie. In seizoen 2 is dat niet in balans.

Thandiwe Newton, die me in de eerste seizoen zo zwaar tegenviel, heeft een belangrijke(re) rol. En opnieuw stelt ze teleur, met haar gemaakte emoties en weinig subtiele gezichtsuitdrukkingen, al is dat iets minder opzichtig dan in seizoen 1. Ed Harris: prima. Tessa Thompson: beter dan in seizoen 1. Evan Rachel Wood en Jeffrey Wright: goed. Katja Herbers: aangename verrassing.

Misschien hadden ze het moeten laten bij dat ene seizoen. Soms is het beter om iets af te sluiten zonder dat je een punt zet. Deze tweede serie maakt het in ieder geval niet beter. En ik vrees voor seizoen 3 (ja, ik ga kijken) en seizoen 4 (vanaf eind juni bij HBO Max).

Seizoen 3 heeft 8 afleveringen. Dat scheelt in ieder geval 2 uur.

12/05/2022

Naar Breda voor het wekelijks overleg, deze keer op donderdag. Er begint routine in te komen, zowel qua vorm als inhoud. En ik voel me ook iets meer welkom. Dat is mooi. Het betekent dat we goed bezig zijn. Iets wijzer geworden, zowel over de nabije als de verdere toekomst. Ik ga terug naar kantoor met een klein stapeltje huiswerk en wat leeswerk. Meteen mee aan de slag, het kan maar gedaan zijn.


Alle Jezus nog aan toe. Daar zit je dan met je goede fatsoen in al je naïviteit te hopen dat het allemaal niet nog niet cynischer gaat worden, en dan laat de VVD van zich horen.

Film du jour: Alone (2020) **½

Spoiler alert (klik/tap om te openen)

Jongeman sluit zich in zijn appartement op, want er is een zombie apocalypse. Mooi meisje in een flat aan de andere kant van de straat zit in dezelfde situatie. En dan is er nog een oudere man die niet helemaal te vertrouwen blijkt te zijn. Oudere man probeert jongeman te voeren aan zijn vrouw die al gezombificeerd is. Jongeman redt het, oudere man niet. Jongeman weet het meisje te bereiken, samen vechten ze zich een weg langs de zombies en sluiten zich samen op in zijn appartement. Open einde.

Dat spoiler alert is er voor de vorm. Want het plot is niet bijster origineel en de film zelf ook niet. Je weet ongeveer wat je kunt verwachten bij dit soort films. Slecht is ie niet. Goed ook niet.

13/05/2022

Een niet al te enerverende Parts Pro rit. Door de ongunstige spreiding van te bezoeken adressen is er niet veel tijd om écht te genieten. Dus zijn het die kleine momenten waar het vandaag om gaat. Een goede derde helft met de broer.

Oh, en de laatste keer? Nope, over een week of 2 staat er weer een dagje gepland (vrijdag na Hemelvaart).

Procenten zijn geen centen

Een hele dag BNR aan gehad. Interessanter, actueler en diverser dan NPO Radio 1 (of hoe dat tegenwoordig heet). Weer wat wijzer. En steeds meer begrip voor het afnemende vertrouwen in ‘de polletiek’.


Zo. De week zit erop. Ik zeg: “Wijn!”

14/05/2022

De was droogt in de buitenlucht. De planten krijgen water. De kikkers laten van zich horen. De vogeltjes vliegen af en aan, zingend en wel. Een rustige zaterdag.

Spijkertijd

Over de oehs en aahs in het ESF-liedje van S10. Leuk om Des zo te zien en te horen.

Serie du jour: The Flight Attendant (2022) S02E06 ****

Als ik iets schrijf over een serie die ik volg of gevolgd heb, doe ik dat meestal na de laatste aflevering. Voor The Flight Attendant maak ik een uitzondering, simpelweg omdat vanwege het acteerwerk van Kaley Cuoco (‘Penny‘ uit The Big Bang Theory), met name in dit tweede seizoen, en vooral in deze aflevering, en nog specifieker in de scenes met Sharon Stone. Emoties, pijn, frustraties, verdriet, kwetsbaarheid; Cuoco voegt hier veel diepte toe aan ‘Cassie Bowden’. En Stone, in die beperkte tijd die ze krijgt, zorgt nog een schep erbovenop. Weg frivoliteit en tralala. Rauw en onversneden.

geëmbed van imdb.com
geëmbed van imdb.com

En dat is maar goed ook, want naarmate dit tweede seizoen vordert, zakt het een beetje in, zeker waar het de andere verhaallijnen betreft. Dat terwijl het hoofdverhaal (kennelijk draait dat om Cassie’s ‘problemen’) meer gewicht krijgt. Hopelijk komt alles in die laatste twee afleveringen nog bij elkaar. Deze aflevering steekt -in ieder geval voor de centrale verhaallijn- flink boven de rest uit.


Nope, niet gekeken naar dat songfestival. Ik vond ‘ons’ liedje wel aardig. Het ESF heeft niets met muziek, kwaliteit of originaliteit van doen. En dit jaar, met Oekraïne die vooraf al officieus was uitgeroepen tot winnaar, al helemaal niet. Nou ja, ik snap de sentimenten. Maar nee, niet aan mij besteed.

Ik heb naar de eerste aflevering van de 60ste serie van Later… with Jools Holland gekeken. Met Joe Bonamassa, Wet Leg, Cat Burns, Obongjayar, en uit het archief Amy Winehouse en Peter Gabriel. Allemaal stukken inhoudelijker en interessanter.

15/05/2022

Ik heb zo waa waa waa waanzinnig gedroomd… Een onrustige nacht. Sombermans draait zich nog eens om; een ingelaste uitslaapochtend.

#551 Rebooting week 4
11:00u Interval run 3,3 km (10HL-2WL-10HL) – 20:02 min. – Route Zanddijk – 20C, zonnig
Pff, warm. Het pijntje onder mijn rechtervoet is nog niet weg. Eenmaal in beweging valt het mee, ook door de vering van mijn nieuwe schoenen. Gas erop!
(Tweede blok had 12HL moeten zijn. Te vroeg gepiekt. Ik dacht al dat er iets niet klopte.)

De zon schijnt hard, opnieuw. 26C. Heerlijk weer. En het blijft tot aan het komend weekend zo, alles ruim boven 20C. Het soort weer waarbij ik extra goed moet uitkijken dat ik mijn hoofd niet verbrand. Ik houd niet van petjes en ‘t ziet er op die grote kop van mij ook niet uit. Toch maar doen. En insmeren. En/of uit de zon blijven.

Een lange en saaie etappe in de Giro, met een slopende mooie finale.

Schrijven en schrappen. Vooral dat laatste.

De week die was

De week die was, is voorbij. Weinig aan toe te voegen.

In ‘de week die wordt’ wachten ons een paar spannende dagen: de broer wordt aan zijn oog geopereerd. In principe een vrij routineuze ingreep. Het verloop van het herstel is het belangrijkste. Hij is in goede handen.

Verder is de agenda vrij overzichtelijk. Tijd om wat te regelen en voor te bereiden.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Volume 3 (2013) – She & Him ***½
Classics (2014) – She & Him ***½
Early Takes: Volume 1 (2012) – George Harrison ***½
Sweet Relief III: Pennies From Heaven (2013) – Various Artists ***

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken