Muur

DWDW #14: Het cement tussen de stenen

Aan het begin van de week

Vorige week begon met COVID en eindigde met de Hoogmis. Deze begint met reflectie en eindigt met een marathon. Niet dat ik die ga lopen. Of dat ik überhaupt deze week ga lopen (kleine blessure). Het is symbolisch, die marathon. Denk ik.

Een breekbaar hart

04/04/2022

Vaak kan ik de zin van de onzin scheiden. Soms laat ik me meeslepen. Dan fluisteren de duiveltjes in mijn hoofd me iets in, en dat is niet altijd wijsheid. Het cement tussen de stenen erodeert. Tijd om de gedachten op een rij zetten. Het zet de toon voor de rest van de dag.

Film du jour: Moonshot (2022) **

De catalogus van HBO Max is flink én groeiend. Je zou denken dat Tal, zelfs op een avond als deze, wel iets beters had kunnen kiezen dan Moonshot. Ja, achteraf had dat gekund. Maar nee, ik heb hem opgezet en sterker nog, ik ben blijven kijken. Met gitaar op de schoot.

Moonshot is een vederlichte romantische comedy, verpakt in een science fiction jasje, met een voorspelbaar verhaal, wat jongvolwassen gedoe, een paar glimlach momenten en weinig meer. Zonde van de tijd.


05/04/2022

Ik moest er maar eens naar luisteren, die podcast, had [doet er niet toe] gezegd. Nou, ik heb het geprobeerd. De ene tegeltjeswijsheid na de andere. Het soort prietpraat en larie waar in de wereld van de personal coaches en de management seminars grif voor betaald wordt, en waar je geen ene jota wijzer van wordt. Met als voorlopig dieptepunt dat succes en geluk keuzes zijn; “Asjemarwil“. Na een kwartier heb ik de podcast afgezet. Ook een keuze.

Repetitie YTMIDM

De eerdere repetities dit jaar stonden in het teken van optredens. Vandaag is er tijd om de repertoire- en onderhanden werken lijsten op te schonen, en om een paar dingen uit te proberen. Veel gedaan en flinke stappen gezet. En gewoon een fijne avond.

06/04/2022

Triest familienieuws. Elke leeftijd is te jong, maar 60 is veel en veel te jong.

07/04/2022

Het lijkt wel herfst…

Het wekelijkse overleg, dit maal in Breda; er lijkt un petit peu de schot in de zaak te komen.

Louder than Words

En over ‘louder’ gesproken: tinnitus meldt zich weer eens, in alle hevigheid. Het gekke is dat ik na het optreden van zaterdag of de repetitie van dinsdag nauwelijks last van oorsuizen heb. Wat de oorzaak wel is? Geen idee. Misschien luchtdruk. Of aanhoudend achtergrondgeluid (alleen dat is er niet). Of het zit -letterlijk- tussen de oren. Gelukkig niet overheersend. Wel vervelend.

VAI

Ik vind van alles van en over Steve Vai. En omdat ik dicht bij enkele vuren zit, houd ik dat maar voor mezelf. Spelen kan ie, dat sowieso.

Ik denk niet dat er een gitarist is die technisch en creatief innovatiever en interessanter is dan Vai. Misschien is het muzikaal niet ieders smaak en neigt het af en toe naar lichte kitscherigheid (ik hou van rafeltjes – hij minder). Toch, als je daar doorheen wil kijken, ook letterlijk, dan is wat Vai doet verbluffend en nauwelijks te volgen. Dat was al bij FZ en 40 jaar later is het alleen maar beter geworden.

En dan is er dit >>>

Ooit zou een corrupte minister (iemand die zijn invloed gebruikt om een partijgenoot 100 miljoen toe te spelen), opgestapt zijn. Dat schijnt tegenwoordig anders te liggen. Want aan de integriteit van De Jonge mogen we niet twijfelen.

En dus kan iemand als Jack de Vries gewoon met zijn toegangspas het ministerie van Hugo de Jonge blijven binnenlopen om daar en elders de belangetjes van zijn broodheren te pushen. Want aan de integriteit van De Jonge mogen we niet twijfelen.

08/04/2022

We mogen weer! Een dagje de baan op als Parts Pro. Het is een flinke rit, met aan het eind van de dag een uitstapje naar Geldrop, om een motorblok af te leveren. Het is druk rond Eindhoven. Sowieso is het druk voor een vrijdag, met veel Duitse kentekenplaten (Ferien?). Dus is het aanschuiven. En ook bij Tilburg. En bij Breda. Enfin, ik ben pas na zessen terug op de zaak. En tegen achten thuis. Want napraat met de broer.

A58

Een uurtje achter de computer voor de lopende zaken en om de week af te sluiten. Wijn, kaas en muziek. En van Pittenstein.

09/04/2022

COVID

Nog even terug naar anderhalve week geleden: ik merk dat er een kleine last van mijn schouders is nu ik die COVID-19 besmetting achter de rug heb. Niet dat ik daarmee definitief immuun ben. Wel dat ik me veiliger voel, of waan – zowel voor mezelf als (belangrijker) voor anderen.


Een middagje liedjes uitzoeken. “Lasciatemi cantare“.

Film du jour: Tenet (2020) ***

Aanvankelijk lijkt het een boeiende en interessante film te gaan worden. Anderhalf uur verder is het nog steeds boeiend en interessant, zeker qua concept, maar ook rommelig en zoekend. En dan zijn er nog 45 minuten te gaan. Het is hard werken. De beelden, de actie en het innovatieve aspect zijn spectaculair. Wat dat betreft zit het bij Christopher Nolan altijd goed. Er ontbreekt iets. Finesse, emotie, diepte, zoiets. Jammer.

10/04/2022

Aardige F1 race in Australië. Mooie Marathon Rotterdam, inclusief de sensationele Nienke Brinkman, die in haar tweede (!) marathon het NL record verpulvert. De Amstel Gold. En ook nog tijd voor de strijk.

De week die was

Kijk, hij kan het wel: het kort houden. Het eerlijke verhaal (bedankt Hugo…) is dat ik aardig heb geschrapt en ook niet bar veel nieuws te melden heb.

Ik heb nagedacht over het cement tussen de stenen. In overdrachtelijke zin. Geen diepgravende conclusies, wel enkele interessante gedachten.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Mezzanine (1998) – Massive Attack ***
Hot Buttered Soul (1969) – Isaac Hayes ****½
Black Moses (1971) – Isaac Hayes ***½
No, No, No (1994) – Dawn Penn ***
The Mothers 1971 (2022) – Frank Zappa ***½

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken