Krom

DWDW #9: Krom

Aan het begin van de week

Als je niets zinnigs te zeggen hebt,
zeg dan niets

Ik probeer het m’n mantra te maken…

28/02/2022

Gisteren overleed journalist Arend Jan Heerma van Voss. Verdomme! Lees hier een korte treffende necrologie.

Waterschade & PowerPlant

Het laatste optreden met YTMIDM is inmiddels alweer acht maanden geleden. Dat was in het Dansen met Janssen interbellum, die twee of drie weken waarin bleek dat Hugo De Jonge c.s. dachten dat ‘het’ weer kon. Een week later werden de versoepelingen teruggedraaid. Ik kijk met enige bezorgdheid naar wat er na dit carnavalsweekend met de besmettingscijfers gaat gebeuren.

Powerrr... (klik/tap om te openen)

Enfin, dat optreden dus. Dat was op 4 juli 2021. Een drukkende dag, met onweer in de lucht. Met het onweer is er ook een flinke stortbui, waardoor we wat later dan gepland het podium kunnen. We nemen de laatste jaren een stuk of vier Perzische tapijten mee, tegen het glijden en omdat het er kek uitziet. Die waren drijfnat. En eigenlijk was alles nat. Na het optreden heb ik mijn pedalboard nog even nagekeken en waar nodig drooggemaakt, en daarna in de tas gestopt. Waar het een week of wat later weer uitkwam.

Een paar maanden later, toen we weer gingen repeteren, merkte ik dat een van de pedaaltjes geen stroom kreeg. Aan de kant van het pedaaltjes was alles in orde. Dus zou het aan de voeding moeten liggen. Het ‘plus’ lipje van de DC jack bleek afgebroken te zijn, het gevolg van roestvorming. Geen ramp, de power supply heeft acht 9V jacks, en nu dus zeven werkende.

Er schoot me vandaag iets te binnen: ergens heb ik nog een DC opbouwjack liggen. Stel nu eens dat ik die kan gebruiken om de kapotte jack mee te vervangen? Mooi projectje voor na de strijk.

Powerrr…

Uit ervaring weet ik dat dit soort apparaatjes vaak niet te demonteren zijn. Gelukkig is dat bij deze Harley Benton PowerPlant niet het geval; vier schroeven om de behuizing los te maken, vier schroeven om de print van het chassis te halen en één schroef om de massa los te maken. De gevonden DC opbouwjack blijkt vrijwel identiek aan de gebruikte DC jacks. Dus is het een kwestie van losmaken van de te vervangen jack (geduldig klusje), schoonmaken van de print en aanbrengen van de nieuwe DC jack.

Verdere inspectie leert dat er bij vier andere DC jacks ook wat roestvorming om de ‘plus’ lipjes zit. Dat krijg ik met WD40, een doekje en een spijkertje redelijk weggepoetst. Roest is nooit goed, dus toch maar eens kijken of ik ergens nog wat van die opbouw DC jacks op de kop kan tikken.

Die PowerPlant blijkt trouwens behoorlijk solide en overzichtelijk. Wat ik mis, zijn heatsinks bij de spanningsregelaars. Zeker bij flinke belasting kunnen die behoorlijk warm worden en heatsinks zouden die warmte beter kunnen afvoeren. Het is natuurlijk maar een goedkoop ding, dus misschien is dat een beetje teveel gevraagd.

Overigens is de PowerPlant niet geïsoleerd en heeft ie geen gebalanceerde uitgangen, waardoor hij ruis- en storingsgevoeliger is. Daarnaast daisychainen ze de 500mA/9V over die acht uitgangen, wat kan betekenen dat een pedaal anders klinkt dan de bedoeling is omdat ie minder stroom of voltage krijgt. Van dat laatste heb ik nog niet gemerkt. Ruis wel.

Ondertussen ligt er al een tijdje een Harley Benton PowerPlant ISO-1 Pro te wachten. Of twee eigenlijk, want dat leek mij met twee pedalboards best zo handig. Ik was ze beide een beetje vergeten…

Die ISO-1 Pro heeft acht geïsoleerde 9V uitgangen, elk met maximaal 500mA. Dus stiller en constanter. Bijkomend voordeel is dat je elke uitgang kunt daisychainen, dus meer dan acht pedalen kunt voeden. Daarnaast is ie een stuk kleiner en lichter dan die andere PowerPlant. Mooi meegenomen. En spotgoedkoop (49 euro).

Vuistregel voor een power supply: hoe duurder, hoe beter. Ofwel een Cioks. Maar 175 of 250 euro (of meer), da’s een boel centjes. Eerst maar eens de goedkopere oplossing uitproberen. En dan neem ik liever de gok dat wat de reviews vertellen klopt.

01/03/2022

Wekelijks overleg, deze keer in Breda. Het is veel wachten, op anderen.

Film du jour: Godzilla: King of the Monsters (2019) **

De bank, een gitaar, verstand op nul: ik doseer mijd de talkshows en actualiteitenprogramma’s, er is niets op tv wat ik wil zien, ik heb geen zin om iets van de mediaserver te plukken. Godzilla: King of the Monsters is de sequel van Godzilla uit 2014, wat in mijn herinnering een aardige film was. Vooruit dan maar.

Zodra ik de hoofdrolspeler zie, weet ik dat het niet veel gaat worden. En dat klopt. De visuals zien er op zich best goed uit. Maar er zitten enorme gaten in het verhaal, de dialogen zijn pover, de actie scenes zien er rommelig uit, en de opeenstapeling van ongeloofwaardigheden en volslagen nonsens zijn bijna onovertroffen. Een gedrocht!

02/03/2022

Een middagje zaken én privé: op de koffie bij een van mijn oudste kameraden, voor een nieuwe website, de stand der zaken en wat verder ten tafel komt. Te laat op kantoor terug om nog veel werk te verrichten, wel enkele urgente zaken afgewerkt.


Zwijgen is ook een antwoord.

03/03/2022

Stampen. De hele dag.

Serie du jour: Hawkeye (2021) ****

Na The Falcon and the Winter Soldier en Spider-Man: No Way Home was ik wel even klaar met de Marvel Cinematic Universe. Alleen Hawkeye nog*. En dat blijkt ineens een stuk samenhangender, evenwichtiger en beter te zijn dan veel van de recente MCU-films en series. Dat de serie zich in de kerstperiode afspeelt, maakt niet veel uit. Al zitten er na het bingewatchen wel een paar kerstliedjes in mijn kop. Prima serie.

* Nee, Loki. Had ik gemist.

04/03/2022

Het lijkt erop dat het Beatles In Concert project met The Nowhere Boys van afgelopen november een vervolg gaat krijgen. Eerst in juni in Sint-Oedenrode, en dan eind 2022 en/of in 2023 wellicht iets groters. Alles onder voorbehoud.

05/03/2022

Met De Omloop vorig weekend is het wegseizoen begonnen. Vandaag is de Strade Bianche aan de beurt. Eerst de vrouwen. Mooie koers! Daarna de mannen. Idem!

Wah?

Voor mijn pedalboards heb ik materialen nodig. Een deel is binnen, een deel is onderweg uit China, en een deel moet van Thomann komen. Bij het vullen van mijn winkelmand dacht ik weer eens aan die gapende leegte in mijn pedalenarsenaal: de wah.

Heb ik een wah nodig? Nee.

Blah Blah Wah Wah (klik/tap om te openen)

Mijn allereerste effectpedaal was een distortion die het begin van de jaren negentig niet gehaald heeft. Geen idee welk merk of waar de resten gebleven zijn. Ik had een ES335 clone en een Roland Cube 40; niet echt rock ‘n roll. Die distortion hielp een beetje.

Mijn tweede effectpedaal was een Jen Cry Baby Super Wah uit 1986 (antiek? oud?). Dat was nog voor Slash dat ding weer op de kaart zette. Ik luisterde naar Hendrix en Clapton. Ik kan me de blik van die sukkels (ja, dat mag ik zeggen) bij Sol nog redelijk voor ogen halen toen ik voor die wah kwam. Ze moesten hem bestellen.

Die Jen heb ik een paar jaar terug weer aan de praat gekregen. En vorig jaar heb ik hem voorzien van een led lampje. Het verandert niets aan het feit dat het ding lomp en zwaar is. Hij heeft bovendien een beperkt frequentiebereik, wat ouderwets (meer Hendrix dan Vai).

Een jaar of vier geleden dacht ik dat ik iets moois gevonden had: de EHX Cock Fight Plus. Die Cock Fight Plus is een drie-in-één voetpedaal, met een klassieke crying wah, een talking wah, en een klassieke fuzz. Dat viel niet mee. En zeker niet road proof. Dus die ging zurück nach Thomann.

Toch kan het handig zijn om een wah pedaal paraat te hebben. Je weet nooit.

Dunlop CBM95 CryBaby Mini Wah
vlnr mini wah, mini wah (13 cm) en Jen (26 cm), mini wah op het board

Wah!

Voila: Een Dunlop CBM95 Cry Baby Mini Wah. Compact, eenvoudig en solide. 88 euro. Vooruit dan maar.

Dit (Cry Baby Junior Wah) had ook gekund. Dat is met ledje en voicing switch aan de buitenkant. Een tientje duurder. Maar 20 cm lang, i.p.v. 13 cm. En toploader, dus 20 cm plus pluggen. Te groot. Of deze (Cry Baby Mini 535Q Wah). Weliswaar net zo compact, en misschien iets veelzijdiger. Maar met 140 euro duurder dan ik wilde uitgeven, zeker voor iets dat ik niet nodig heb.

Het pakket van Thomann is binnen. Meteen testen. Het is even wennen om met grote poten op zo’n klein ding te staan. Hij doet wat ie doen moet. Wel een paar punten van aandacht: geen ledje (dus je weet niet of ie aan of uit staat), de voicing switch (frequency range van resp. de moderne GCB95, een vintage wah en de Jimi Hendrix Cry Baby) zit aan de binnenkant (dus moet je dat ding open schroeven om iets te veranderen), en de bodemplaat is met rubber bedekt (waardoor de velcro niet goed hecht). Die bodemplaat kan ik omdraaien (de andere kant is blik), als ik langere schroeven kan vinden. Het ledje en de voicing switch zijn projectjes voor later.

Nu door met de pedalboards.

06/03/2022

P’niek! Of ik komende week achter het stuur van de Parts Pro bus kan plaatsnemen; de chauffeur zit in quarantaine. Laatste moment, allerlei plannen deze week, een hoop te doen… Even denken. En overleggen.

Vooruit maar.

Dus wordt deze zondag ineens een werkdag.

Eerst snel dat pedalboard verder in orde maken, want dinsdag nodig. Dat betekent nieuwe power supply eronder, extra patch en DC kabels maken, de wirwar aan kabeltjes aan de onderkant vastzetten, testen, en dan dinsdag voor het echt. De bestaande setup, dus geen mini wah of ander pedalenspul. Da’s voor later. Net als het andere pedalboard.

En dan door met een paar dringende zaken. Buiten schijnt de zon, binnen rommelt het (lichtjes).


De ellende in Oekraïne valt nauwelijks te bevatten. En geen idee hoe dat gaat aflopen. Hopelijk lukt het iemand om tot Poetin en zijn trawanten door te dringen, voor dit nóg verder uit de klauw loopt. Ik volg de actualiteit, mijd de talkshows, erger me aan de meninkjes.

De week die was

Jakkeren, stilzitten. Vaart maken, wachten. Hopen, vrezen. Enkele privé zaken die privé blijven. Krom, zoals veel krom is. Een leeg hart.

Komende week dus weer met de Parts Pro bus op stap. Het zal druk worden, overdag rijden, ‘s avonds werken, en dingen doorschuiven. Tja.

Zaterdag eindelijk weer eens optreden met YTMIDM. Voor het eerst sinds juli 2021. Ik ben benieuwd hoe dat gaat zijn.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

About Face (1984) – David Gilmour ****
Rattle That Lock (2015) – David Gilmour ***½

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken