DWDW #2: Koffie?

DWDW #2: Koffie?

Aan het begin van de week

Na een paar drukke weken, zowel werk als niet-werk, nu weer even verder in eigen tempo. Op zoek naar duidelijkheid. Waar zijn we, waar gaan we heen? De stip aan de horizon. Of ik die stip zie of hem zelf moet gaan zetten, we zullen zien. Koffie?

Gib zu mir etwas Fußbodenbelag
Unter diesen fetten, fließenden Sofa

Once Upon a Time, FZ

10/01/2022

De dag en de week beginnen met goed nieuws. Mooi!

In de middag op de koffie bij een kameraad. Naast koetjes en kalfjes ook aandacht voor zakelijke zaken. Weinig én meer wijzer. Zoals altijd goed elkaar weer eens gezien en gesproken te hebben.

In de auto, op weg naar huis, ga ik bij mezelf te rade. Ik ben nog te veel bezig met wat niet kan. Te veel om te zien wat wel kan. Dat moet, zal en gaat op korte termijn veranderen. Ik heb niet meer de veerkracht die nu nodig is. De huidige ingeslagen weg loopt dood. Dus een stap of twee stappen terug, en een nieuwe koers uitzetten.


We hebben een missionair kabinet. Vanmorgen naar de beëdiging en vanavond naar de voorstelronde bij de NOS gekeken. Zoals altijd houterig en licht ongemakkelijk, en da’s ook wel de charme van de rituelen. Gematigd positief over de nieuwe bewindspersonen. Een beetje bezorgd over wie het bonnetje te betalen gaat krijgen. Optimistisch (natuurlijk!) over de toekomst. En nu: aan het werk!

11/01/2022

Klanten die hun rekeningen niet op tijd betalen, kent u dat verschijnsel? Nou, ik ook/wel.

Een productieve dag. Niet per se inspirerend werk, wel flink kilometers maken (in figuurlijke zin). Klant blij, ik blij, rekening de deur uit.

Film du jour: Unlocked (2017) ***

Een spy thriller. Na een minuut of vijf bekruipt me het gevoel dat ik de film al eens gezien heb. Dat klopt. En dat ie niet echt bijzonder is. Dat klopt ook. Dat laatste komt met name doordat Noomi Rapace, de hoofdpersoon, de film niet kan dragen, het een tamelijk fantasieloos verhaal is en het enthousiasme er bepaald niet van afdruipt.

Het was te laat om nog iets anders te zoeken. En ik mijd de talkshows, met al die ongeïnformeerde BN-ers met hun ondoordachte meninkjes, de belangenvertegenwoordigers, lobbyisten en derderangs politici die de publieke zaak proberen te manipuleren, en de gewillige en onkundige presentatoren die niet ingrijpen als er onzin, onwaarheden of bruine bagger uit de mond van de gasten stroomt.

12/01/2022

Tijd om een nieuw cv in elkaar te zetten. Nou, dit blijkt een hele klus te zijn. Wat daarbij niet helpt is dat ik niet precies weet wat ik wil, en dus ook niet wat ik wel en wat ik niet moet benadrukken. Ik ambieer bijvoorbeeld geen leidinggevende functie. Maar die 25 jaar als directeur/eigenaar van een productiebedrijf met tussen 25 en 100 medewerkers en die 15 jaar als depothouder/-manager van een pakketbezorgdienst met tussen 50 en 100 medewerkers (tegelijkertijd – zó oud ben ik niet) op mijn cv schreeuwen “manager” en “leidinggeven”. En ik kan het wel, alleen wil ik het niet. Wat wel? Uhm…

Serie du jour: The Loudest Voice (2019) ****

Aanvankelijk was het plan om de zeven afleveringen er in twee avonden doorheen te jassen. Na de eerste aflevering verandert dat plan; twee achter elkaar is genoeg.

Roger Ailes, de hoofdpersoon, is een onaangenaam heerschap, iemand die nadrukkelijk aan de verkeerde kant van de geschiedenis staat, en de onderwerpen (de macht van feitenvrije media, manipulatie, seksisme, ongelijkheid, Trump c.s.) geven chagrijn. Er is ook niemand die sympathie of mededogen opwekt. Dat laatste hoeft ook niet; het is ongetwijfeld met opzet, want dit is een anti-Fox News, anti-neo-conservatisme, anti-rechtse-media serie.

En daar zit voor mij een probleem. Want hoewel op waarheid gebaseerd, is de serie bij tijd en wijle oppervlakkig en gekleurd, op het karikaturale af. De laatste aflevering maakt veel goed. Een fascinerende inkijk in hoe de rechtse Amerikaanse media werkt, hoe onbetrouwbaar ‘journalisme’ in de VS is, hoe macht corrumpeert en hoe slecht mensen kunnen zijn. En hoe belangrijk het is om bij vermeend grensoverschrijdend gedrag (seksuele intimidatie, aanranding, seksueel misbruik) altijd de kant te kiezen van het slachtoffer.

Ondanks de kanttekeningen een aanrader.

geëmbed van imdb.com
geëmbed van imdb.com

Ronnie Spector…

Je kent haar van:

In mono.

Dit is mijn favoriete liedje:

En nog meer in deze mashup versie.

Veronica Bennett, beter bekend als Ronnie Spector, had een stem als een diamant; hard, scherp en van een onbeschrijfelijke schoonheid, en een van de mooiste vibrato’s die ik ken. Had, want ze is vandaag overleden. Ronnie Spector had haar grootste successen met de Ronettes. Haar solocarrière kwam nooit echt op gang, onder meer gehinderd door haar wraakzuchtige ex-man Phil Spector. Jammer, want die stem…

13/01/2022

Een grijze ochtend: perfect om de cijfers in te duiken. De definitieve afsluiting van het vorige boekjaar komt later. De voorlopige afsluiting is nodig om het nieuwe boekjaar aan te kunnen laten sluiten. Koffie erbij en aan de slag.

Geen verrassingen (mijn stelling is dat je als ondernemer op elk moment van het jaar op de hoogte dient te zijn van de financiële stand van zaken, en dat ben ik), een paar aandachtspunten, uitgesteld chagrijn. Voor zover nodig bevestigt het de schetsen voor de toekomst.


Corona

I

Dat de gevolgen van de omikronvariant ondanks de explosieve toename van besmettingen waar het de belasting op de ziekenhuizen en IC’s betreft vooralsnog mee lijken te vallen, is vooral te danken aan de vaccinatie- en boosterprikken die gezet zijn. Het is puur mazzel dat die omikronvariant nu de kop heeft opgestoken, en niet bijvoorbeeld een jaar geleden. En laten we hopen dat volgende varianten ook milder zullen zijn.

Vervolg (klik/tap om te openen)

Toch zal die enorme toename nog veel grotere vormen aan gaan nemen, zeker als er al dan niet geleidelijkerwijs versoepelingen worden doorgevoerd, of als de horeca, sportclubs en winkeliers -geholpen door de burger- de maatregelen aan hun laars gaan lappen en willens en wetens de bestrijding van dit virus saboteren.

II

Het kabinet heeft vandaag vergaderd over het OMT-advies. En zoals gebruikelijk liggen de conclusies nog voor het overleg goed en wel is afgesloten op straat. Ook wat dat betreft is er niets wat Rutte IV onderscheidt van Rutte III.

Er komt meer ruimte voor de detailhandel en niet-medische contactberoepen, net als voor scholen en sport. Horeca en cultuursector blijven voorlopig dicht. Dus wel naar de bouwmarkt, wel op een paar vierkante meter in de sportschool staan huffen en puffen, en niet naar het veilige restaurant, theater of museum.

Het is mij sowieso niet duidelijk waarom er versoepeld wordt. Want NL kleurt donkerrood op de kaart en de piek in besmettingen is (nog lang) niet bereikt. Ik ben benieuwd in hoeverre die versoepelingen zijn ingegeven door maatschappelijke rumoer en druk vanuit bepaalde sectoren en hoeken. “Omdat we het zat zijn” vind ik niet echt een onderbouwing.

III

NL is een reactief land; het water moet eerst aan de lippen staan voor we aan dijkverzwaringen gaan denken. En ik heb dit ook al vaker gezegd: waar NL zich als een tolerant land beschouwt, is het vooral onverschilligheid die de boventoon voert, en waar we vinden dat we ‘lekker’ eigenwijs zijn, zijn we vooral recalcitrant en ‘tegen’.

Enfin, vanavond in alle talkshows zullen de mediageile ‘deskundigen’ en zelfbenoemde vertegenwoordigers van de ‘goede zaak’ wel weer verkondigen dat wetenschap -net als feiten- ook maar een meninkje is en dat ‘ze’ het allemaal fout doen. Ik zet ondertussen een film op.

IV

Wat onvoldoende benadrukt wordt, ongetwijfeld omdat het een impopulaire constatering is, is dat die lockdown, beperkingen en maatregelen in belangrijke mate het gevolg zijn van ons gedrag. In plaats van thuisblijven, thuiswerken, contacten beperken, vaccineren en al die andere aanwijzingen, stappen we met z’n allen in de auto of trein om in België of Duitsland net te doen alsof ze daar geen COVID-19 hebben, wordt gedaan alsof Rutte c.s. er belang bij hebben om het land en de economie plat te leggen, en krijgen complottheoretici, ontkenners en opgeblazen ego’s de ruimte om hun ongefundeerde onzin te spuien, geen strobreed in de weg gelegd door faciliterende media. Om nog maar niet te spreken over hoe politie, zorgmedewerkers en andere hulptroepen het te verduren krijgen.

Wat ze in België en Duitsland trouwens wel hebben, zijn IC-bedden; in België ruim het dubbele (16,4/100.000), in Duitsland bijna zeven maal zoveel (47,7/100.000) als in NL (6,7/100.000). Zoals gezegd, NL is een reactief land: eerst de hele boel in de fik en dan een brandweerwagen bestellen.

Crises worden gekenmerkt door een grote mate van onzekerheid, zowel ernst als verloop. De aanpak wordt in belangrijke mate bepaald door interpretatie van modellen, risicofactoren en de keuze tussen verschillende kwaden. Door voortschrijdend inzicht worden koersen ingezet, aangepast, versneld en/of teruggedraaid.

V

Morgen dus de persconferentie, waarin de versoepelingen officieel bekend gemaakt worden. Het zal allemaal wel weer niet goed zijn. Gaaf land.

The Mothers 1971

Goh, ik heb nog niet eens de kans gehad om te vertellen over de 200 Motels 50th Anniversary box die hier al een paar weken in de kast staat (erg goed). En dan wordt er alweer een volgende box (8 cd’s) aangekondigd: The Mothers 1971, met de vier Fillmore East shows (inclusief de volledige John & Yoko encore), het Rainbow Theatre concert (waar FZ van het podium gegooid werd en ongeveer alles brak wat er te breken was – hoorbaar in deze box) en meer, veel meer. Heel blij. 18 maart verschijnt ie. Sparen, Tal!

geëmbed van zappa.com
geëmbed van zappa.com

Update: besteld. 50 euro. Oui oui!

Film du jour: The November Man (2014) **½

Een spy thriller. Ik val erin als de film een minuut of 10 op weg is. Aanhaken kost geen moeite, wat genoeg zegt over de film. Voorspelbaar, rammelend, en net als bij Unlocked van eerder deze week spat het enthousiasme er niet echt vanaf. Pierce Brosnan doet zijn best, Olga Kurylenko is niet overtuigend (dat is ze nooit) en de belangrijkste andere rollen zijn eendimensionaal. Er had meer in gezeten.

geëmbed van imdb.com
geëmbed van imdb.com

14/01/2022

Tijd om het laagje stof van gitaar, versterker en pedalenarsenaal te vegen. Een beetje doelloos, dit.

Persconferentie

Wat een verademing om Ernst Kuipers te zien en te horen. Geen ellenlang verhaal; helder, duidelijk, en onomwonden. Ook de antwoorden. En ja, we wisten alles al min of meer.

Het belangrijkste is toch dat de verwachting is dat de besmettingen verder zullen blijven toenemen, tot mogelijk 80.000 per dag. Daarmee is er zowel grote uitval bij essentiële onderdelen van onze maatschappij te verwachten (quarantaine) als grotere vraag naar zorg (zieken).

Ik begrijp wel dat ze lang niet alle maatregelen en beperkingen los willen en kunnen laten. Hopelijk laten de beperkte verruimingen zien dat ‘we’ verantwoord kunnen omgaan met deze ‘luxe’. Hopelijk.

Film du jour: The French Dispatch (2021) ****½

Jezus, wat een mooie film! Of eigenlijk vier korte mooie films, met een soort van verbindende proloog en een epiloog. Liefdevolle odes aan de echte journalistiek (Wes Anderson liet zich inspireren door The New Yorker), fantastisch (letterlijk en figuurlijk) gefilmd, origineel en fascinerend.

Wes Anderson heeft een eigen beeldtaal, een rijke en sobere cinematografische stijl, in kleur en zwart-wit. Gave muziek. Het ontbreken van een sterke hoofdlijn is slechts een klein gemis (vandaar die halve * eraf). De vier verhalen, het acteerwerk, de beelden, en de film zelf met alles erop en eraan, zijn een genot voor oog, oor en gevoel. En elke film met Bill Murray is sowieso de moeite waard.

Gaat dat zien!

geëmbed van imdb.com
geëmbed van imdb.com

15/01/2022

En dus kun je in de binnensteden over de koppen lopen. Want “het mag weer”. Dat de besmettingen oplopen en corona verre van weg is, doet er niet toe. Dom volk.

Ik gun het de ondernemers overigens dat ze weer omzet kunnen draaien; het zijn barre tijden. Nou ja, je weet inmiddels wat ik ervan vind.

Cat Power

Cat Power heeft een nieuw album uitgebracht. En dat komt hard binnen.

Film du jour: Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings (2021) ****

Dit is de 25e film in de Marvel Cinematic Universe, de tweede van Phase FourShang-Chi and the Legend of the Ten Rings komt na Black Widow en voor Eternals. Die laatste staat nog op het lijstje, net als een stuk of vier films uit de vorige Phases.

Yep, alweer een MCU superhero film. Jij kijkt graag naar Wie is de mol?, First dates en TVOH, en ik zie graag dit soort films.

Hoewel er een paar links zijn met de andere MCU-films, staat deze film redelijk op zichzelf. De film is deels in het Chinees Mandarijn, de cast bestaat hoofdzakelijk uit Aziatische acteurs, en er is nauwelijks sprake van culturele stereotypering. De hoofdpersonen hebben iets meer inhoud, iets meer warmte dan in veel andere MCU-films het geval is. Er zijn, naast de hoofdlijn, interessante verhaallijnen, die -voor nu?- nauwelijks aandacht krijgen. De finale is groots, vol, indrukwekkend. Misschien iets te. Een half uur langer, met meer ruimte voor die andere lijnen en een iets lager tempo voor die finale, had geen kwaad gekund. Dat gezegd hebbende: prima film!

16/01/2022

Het berichtje is kort. En het kan alles veranderen.

De week die was

Koffie gedronken. Stappen gezet. Voorbereidingen getroffen. Muziek geluisterd. De week die was is begonnen en geëindigd met goede berichten.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Back to the Egg (1979) – Wings **½
Toy (2021) – David Bowie ***
Flying Dream 1 (2021) – elbow ****½
Live on Other Planets (Live 2020) (2020) – Supergrass ***
How the West Was Won (2003) – Led Zeppelin ****
Yoko Ono/Plastic Ono Band (1970) – Yoko Ono *****
The Seeds of Love (1989/2020) – Tears For Fears ***½
Oh Yeah (1962) – Charles Mingus ****
Genius of Modern Music (Vol.1, Expanded Edition) (1947/1951) – Thelonious Monk ****
Thelonious Alone in San Francisco (1959) – Thelonious Monk ****
The Nearer the Fountain, More Pure the Stream Flows (2021) – Damon Albarn ***½
Giants of All Sizes (2019) – elbow ****
The Ultra Vivid Lament (2021) – Manic Street Preachers **
Hey Clockface (2020) – Elvis Costello ***
McCartney III (2020) – Paul McCartney ****
The Heart Speaks in Whispers (2016) – Corinne Bailey Rae ***½
Metal Fatigue (1985) – Allan Holdsworth ***
Sticky Fingers (1971) – The Rolling Stones ****
Can’t Buy a Thrill (1972) – Steely Dan ***
Carnegie Hall (2011) – Frank Zappa & The Mothers of Invention ****
Covers (2022) – Cat Power ****

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken