Een nieuw begin

DWDW #1: Een nieuw begin

Aan het begin van de week

Een nieuw jaar. Een nieuw begin. Of zoiets.

Ook weer een nieuwe titel. Dat is vanwege permalinks en SEO. Uhm, ja, welkom in mijn wereld… geloof me maar. De week die was dus. Ofwel DWDW.

03/01/2022

Ik rijd ook deze week nog op de Parts Pro bus. Vandaag alleen materialen uit eigen voorraad, dus is het een kleine rit en ben ik rond de middag weer thuis. Niet nadat ik een bak koffie omgegooid heb. Oeps.

Morgen wordt het naar verwachting drukker. Dus maak ik gebruik van de ‘vrije’ middag om er het een en ander aan (saai) kantoorwerk doorheen te jagen. Dat maakt de avonden iets rustiger. Het kan maar gedaan zijn. Oh, en nee, ik heb (nog) niets gehoord van die klant over de werkzaamheden in 2022. Het jaar is inmiddels begonnen. Tja…

04/01/2022

De automotive wereld komt weer op gang. Vandaag zijn het hoofdzakelijk de reguliere adressen. En een 200 liter vat antivries, voor een klant zonder heftruck. Het is gelukkig dichtbij, dus rijd ik na de rit voorzichtig en rustig (klots klots klots) naar de klant, hopend dat de bandentruc gaat werken. De bandentruc: vat op zijn kant, vat naar de rand van de laadruimte, vat op twee banden, vat op één band, vat op de grond, vat binnen. De rest zou hij zelf wel doen, zei de garagist. Oké, doei!

Bericht van die klant. Niets zo veranderlijk als, uhm, ja, als hullie dus. Of ze doen maar wat, dat kan ook. Of iets anders. Nou ja, wat blijft is dat ik niet nodig ben. Daar vind ik iets van.

Het wordt een werkavond: een paar mails van importantie, een calculatie en wat schrijfwerk. Om half 11 kan het licht op kantoor uit. Morgen weer een dag.

05/01/2022

In de nacht is er bericht terug uit de VS: ze ligt ziek op bed. Gisteren positief getest, nu voor pampus. Ondanks twee vaccinaties en een recente boosterprik. Hopelijk valt het mee. Eerst dit. De rest komt later.

Ook vandaag is het minder druk dan verwacht. Dat neemt niet weg dat ik een lange dag voor de boeg heb. De adressen liggen behoorlijk verspreid, en aan het eind van de rit moet er nog iets opgehaald worden in Schiedam. Alleen blijken de spullen -na dik 20 minuten wachten- niet in Schiedam maar in De Lier te liggen. En dus ben ik pas tegen vijven terug op de zaak. 457 kilometer, 9½ uur. Hopla! Trouwens een vieze en gure dag, met -zeker boven de sloot- flinke windstoten en bakken regen.

Opnieuw een werkavond, wel iets korter dan gisteren.

06/01/2022

Licht humeurig. Voor mij betekent dat iets meer focus en opletten dat ik geen grommerige of sarcastische opmerkingen maak. Gelukkig is het een mooie dag, met aardig wat zon en fraaie vergezichten. Dat maakt zo’n rit dan toch de moeite.

Kennelijk hebben er meer niet hun beste dag, want enkele van de ‘collega’s’ grossieren vandaag in foutjes. En zo word ik bij een andere vestiging 20 minuten in de wacht gezet terwijl er over EEN STICKER overlegd wordt. Want wij zijn een andere vestiging en de chauffeur (ik) draagt een trui van R (ik heb nog oude bedrijfskleding) en dat was vroeger onze concurrent en wij zijn kleinzielig… Ik ben demonstratief met de rug (waarop het logo van R staat) naar de twee ingekakte receptionisten gaan staan. Wat een ballentent! Overigens blijkt het dan ook nog de verkeerde keuringssticker te zijn. Ik ga er niet over. Ik ken iemand die er wel over gaat.

Zundert
Wernhout

Van Breda naar Loenhout, net over de grens. Binnendoor, want NL gaat ook vandaag shoppen/vreten/zuipen in Antwerpen en dan staat het bij Hazeldonk vast. Het is inmiddels middag. Dan Baarle Nassau en vervolgens naar Tilburg, om een dynamo op te pikken. Alleen is die dynamo vanmorgen al ergens afgegeven. “Zoals afgesproken met die-en-die.” Dezelfde die-en-die die vanmorgen zei dat ik even langs Tilburg moest. Dezelfde die-en-die die me precies als ik in Tilburg weer achter het stuur zit, appt dat het niet meer hoeft. Nou ja. Doorrr…

Nog wat adressen. Aan het eind van de rit naar Brakel, en niet Bakel, zoals die-en-die (ja, hij weer) op het bord had gekalkt. Mooi ritje door de Bommelerwaard (onthouden voor het voorjaar, Tal). En natuurlijk ben ik naar de verkeerde locatie gestuurd, want zo’n dag is het. Gelukkig is het juiste adres vlakbij. Aardige mensen, ongetwijfeld niet gevaccineerd, want zwaar gristelijk. Ze doen er niet aan afstand, mondkapjes, ontsmetten en dat soort flauwekul. Extra goed de handen ontsmet. En blij met mijn boosterprik.

Giessen
Giessen

07/01/2022

De laatste dag van deze ronde. Gemengde gevoelens. Want leuk werk. Want moe. Want geld. Want en nu? Ik probeer er vandaag niet bij stil te staan.

De rit is overzichtelijk, niet al te groot, niet echt spannend. Weer langs bij die andere vestiging, waar ik opnieuw weinig vriendelijk (en collegiaal) word geholpen. En dan langs bij iemand die zegt met mij te gaan afrekenen. Dat wil zeggen, contant. Ik wist niet dat hij alweer vrij was.

Als ik om half 3 de bus geparkeerd heb, de sleutels heb ingeleverd en een laatste bak koffie heb gepakt, komt er nog een spoedklus bij. Even naar Gorinchem op d’huile te halen pour des clients français die avec des panneaux voor de porte stonden. Exclusieve MB, dus speciale olie, niet op voorraad. Het mag wat kosten.

En omdat het foutenfestival van gisteren nog niet compleet was, rijd ik meteen nog eens naar Brakel, om daar de verkeerd bestelde tank om te ruilen. Als ik nu nog geen COVID heb opgelopen, dan werkt die boosterprik zeker. Vrijwel de hele weg terug rijd ik onder een apocalyptische hemel, waaruit regen, hagel en natte sneeuw valt. Smerig weer. We hebben het overleefd.

Toch nog een flinke dag. Kort nagepraat met het parts team, over organisatie, waardering en motivatie. Een luisterend oor en misschien wat bruikbaar advies. Punt.

Terug thuis overvalt de vermoeidheid me ineens. Korte nachten, volle dagen achter het stuur, ‘s avonds telkens een paar uur flink stampen en veel, te veel om over na te denken.

08/01/2022

Dat nadenken breekt me vannacht op. Onrustig en veel dromen. Om tien over 6 wakker, zoals de hele week, net voordat de wekker zou afgaan. Ik mag blijven liggen. Uiteindelijk val ik weer in slaap. Een paar uur later met een flinke hoofdpijn wakker. En laat uit bed. Chagrijnig. Somber. Gelaten.


De was draait. De kerstversiering gaat de kast in. Een zwijgzame dag.

Film du jour: The Suicide Squad (2021) **

Het vervolg op Suicide Squad. Smerig, goor, lawaaierig en visueel vol gas. Matig verhaal. Een lange zit.


Ik pak nog het staartje van een documentaire mee over Elvis, die vandaag 87 geworden zou zijn. De vroege Elvis (1954-1957) was bijzonder, de latere Elvis (1958-1972) is overschat, Fat Elvis (1973-1977) is kitsch. Dat gegalm, dat net onder de toon zingend, met een wapperend vibrato… ik kan er nauwelijks nog naar luisteren.

En David Bowie zou vandaag 75 geworden zijn. De BBC heeft een Ziggy documentaire uit 2012, David Bowie & the Story of Ziggy Stardust, die ik al eens gezien heb. Gevolgd door Glastonbury 2000, een inmiddels ‘klassieke’ greatest hits show. God, da’s ook alweer 22 jaar geleden. Bowie is relaxt, open, het grote gebaar, veilig. Een beetje saai.

Bowie’s muziek in de jaren zeventig is over de hele linie beregoed en zeker in de tweede helft van het decennium briljant. Bowie’s beste plaat na Scary Monsters (and Super Creeps) (1980) was Blackstar (2016), zijn laatste album, de dood in de ogen kijkend. Alles daartussen is wisselvallig; soms fantastisch, soms matig, soms tijdloos, soms gedateerd.

09/01/2022

Een flinke strijk.

De week die was: week #1

Ik vind het niet erg om lange dagen te maken. Zolang het leuk is, levert het de energie op die nodig is om door te stampen. Alleen kost het even om er aan te wennen. En nu is het alweer voorbij. Enfin, goed gewerkt.

Komende week tijd om de dingen in te halen die zijn blijven liggen. Op de koffie bij een kameraad. Hopelijk nieuws van over de sloot. En the elephant in the room.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Pure (2014) – Maria Callas ***
Listen to the Ahmad Jamal Quintet (1961) – Ahmad Jamal Quintet ***½
Someday My Prince Will Come (1961) – Wynton Kelly ***½

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren/kijken