And the band begins to play...

Journaal #46: And the band begins to play…

Aan het begin van de week

Deze week voor het eerst in lange tijd weer eens een dag op stap met de Parts Pro bus. En een paar repetities en twee concerten met The Nowhere Boys en Harmonie De Eendracht, in Fort Gertrudis, Geertruidenberg. Verder houd ik rekening met alles en niets.

A man is about as big as
the things that make him angry

Winston Churchill

Nog even terug naar zondag:

Film du jour: Free Guy (2021) ***½

Een scifi comedy, met Ryan Reynolds en Jodie Comer in de hoofdrollen. Ik heb niks met videogames. Dus het kost even om de switch naar die wereld te maken. Het is een soort van Truman Show meets Total Recall (2012), alleen dan positief en aardig en lief en zo. Het zit knap in elkaar, Reynolds en Comer geven het net die extra push en je kijkt je ogen uit. Het is een beetje klef. En misschien ben ik ook niet helemaal de doelgroep. Da’s eigenlijk het enige.

15/11/2021

Ah fijn, een ongevraagd advies/verwijt, van iemand die beter zou kunnen weten dan me dit soort flagrante nonsens te sturen. “Als je maar wil…”

Film du jour: Red Notice (2021) **½

Nog een nieuwe film met Ryan Reynolds. En Gal Gadot. En Dwayne Johnson. Uhm, ja. Die hadden we vorige week ook al, en twee keer Dwayne Johnson in een week tijd is best veel.

Red Notice is een action comedy: kunstdief, Interpol mevrouw, FBI meneer, nog een kunstdief, en met z’n allen de wereld -en de Intratuin- rond. Niet te veel bij nadenken. Niet bijster origineel, af en toe een lach, aardig wat actie, zoiets. Het mocht wat kosten.

Of, zoals het AD schrijft: een ‘peperdure hap-slik-wegfilm‘.

16/11/2021

17/11/2021

Woensdagochtend
Das Beste oder nichts

Wekker staat op 06:15, wakker om 06:12. Op tijd eruit voor een dagje achter het stuur van de Parts Pro bus. Het is alweer even geleden, op de ‘zaak’ is het een en ander veranderd, mondkapje is terug, verder is alles hetzelfde. De ochtend is grijs. Rond de middag, in Baarle Nassau, breekt de zon door. De herfstkleuren maken de dag net iets mooier. De rit is niet bijzonder, wel fijn om er weer eens uit te zijn. Rond half 4 terug thuis.

Ondertussen heeft de tuinman de tuin winterklaar gemaakt. Kaalslag. De hagen moeten nog geschoren en de bomen nog gesnoeid worden, wat later gaat gebeuren. Hoe dan ook, hiermee is voor mij het aftellen naar het voorjaar begonnen. Nog vier gure maanden.

Na vertrek van de tuinman veeg ik de bladeren op die op de oprit/stoep/straat zijn achtergebleven. Dat merk ik vrijwel meteen, aan de voor- en zijkant van mijn ribbenkast, linksvoor. Spieren en ribben. Dat zit dus nog niet goed. Godverdomme.

FVD

Een nieuw dieptepunt in het Nederlandse parlement: in een debat gooit FVD-parlementariër Pepijn van Houwelingen een klip-en-klaar dreigement richting D66-er Sjoerd Sjoerdsma: “Uw tijd komt nog wel. Er komen tribunalen“. Voor zover er nog enige twijfel was over de ware aard van FVD, dit heeft niets meer met provoceren te maken. Dit is puur en onvervalst fascisme. Ratten.

Film du jour: Runner Runner (2013) **½

Prima cast (Justin Timberlake, Ben Affleck, Gemma Arterton), aardig gegeven, een scenario dat piept en kraakt. Oké als er niets op tv is (zoals vanavond). En als er wel iets op tv is, mis je hier niets aan.

18/11/2021

Wanneer ga je weer eens hardlopen? Nou, elke keer als ik me dat voorneem, protesteert het lichaam. Dus voorlopig nog even niet.

Get Back and London

Naast de promo’s voor de SDE box, het boek en de film zijn er ook meer inhoudelijke video’s, zoals deze. John Harris, de man die het Get Back boek editte, gaat ruim 52 jaar na dato terug naar waar het allemaal gebeurde (Twickenham, Savile Row, Abbey Road). Aanrader, voor Beatles fans.

Repetitie The Nowhere Boys

Ja, die zangrepetitie. Na de repetitie met de harmonie leek een aparte zangrepetitie toch wel nuttig. Die vindt vanavond plaats, in Rijsbergen, bij Rudy thuis. Helaas niet compleet, wat in het ene geval niet echt een probleem is (want die kent zijn partijen), en in het andere geval wel. Tja.

Om de tafel, een paar akoestische gitaren erbij en zingen maar. Het materiaal is dankbaar, de samenzang klinkt. Een nuttige, leuke zangrepetitie. Vaker doen.

On our way home
On our way home

19/11/2021

De grote Ack van Rooyen. Mick Rock. Luchtbuks Ria. Allen overleden.

Tegenligger/Tegenlicht

De nieuwe single van Belker, met gitaarsolo van uw dienaar. Mooi liedje, toffe mix.

Luister op YouTube
Luister op Spotify

geëmbed van adele.com
geëmbed van adele.com

30

Wow. Adele’s vierde album, en opnieuw een album van hoge kwaliteit. Ik keek het meeste uit naar de liedjes die ze maakte met Inflo (van Sault) en die stellen bepaald niet teleur. De rest is trouwens ook prima.

Mooi mooi mooi!

Corona en vuurwerk

Naarmate de tijd vordert en de cijfers en berichten zorgwekkender worden, begin ik steeds meer moeite te krijgen met het komend weekend. Was het alleen het bandje geweest, dan had ik sterk aangedrongen op -ahem- afblazen. Nu verschuil ik me -lafjes- achter de wijsheid van overheden en de afwegingen van het bestuur van de harmonie.

In ieder geval is het kabinet op de schreden teruggekeerd en geldt er dit jaar toch een landelijk vuurwerkverbod. Ongetwijfeld zal er -vooral uit verdachte hoek- gemekkerd worden over grondrechten, traditie en niet te handhaven. Vorig jaar was het een stuk rustiger dan ‘normaal’, zowel op straat als op de eerste hulp. En dat bewijst het gelijk. Goed besluit.


Tuurlijk. Dan breken ze de stad maar weer eens af, vallen politie en hulpverleners aan en zoeken vervolgens de slachtofferrol maar weer op. Aangespoord door Baudet, Van Haga, Engel c.s. Om moedeloos van te worden.

20/11/2021

Tal slaapt uit.

We staan in de krant (premium)! En kennelijk ook in de bijlage van de Volkskrant, maar die heb ik niet en ik kan niets op de site vinden. Wij spelen een bijrol, dus dat geloof ik wel.

Generaal

Meevaller: de generale repetitie voor het concert van The Nowhere Boys met Harmonie De Eendracht is verplaatst naar Fort St.Gertrudis in Geertruidenberg, waar de concerten ook zullen zijn. En nog beter: alles kan blijven staan. Dat scheelt morgen een hoop gedoe. Mooie locatie, helemaal aangekleed, goed geregeld.

Om meerdere redenen ook een bijzondere locatie; mijn allereerste bandoptreden, lang geleden, was hier, in een van de zalen van het complex waar ook het arsenaal van Fort St.Gertrudis deel van uitmaakt. Ik was mijn (enige) plectrum vergeten.

Tegenwoordig is de binnenplaats van het arsenaal overdekt en het hele historische Fort biedt volop mogelijkheden voor feesten, partijen en optredens, zoals het onze. Sowieso, als je in de buurt bent en/of als het weer kan, dan is een bezoek aan Geertruidenberg -de oudste stad van Holland (1213!)- de moeite waard.

Opbouwen om 2 uur, soundcheck half 3, repetitie vanaf 3 uur. Dacht ik. De repetitie begint een dik uur later. En duurt zo’n twee uur. En geen pauze. Pfff. Gelukkig had ik een fles water meegenomen. Desondanks veel te weinig gedronken.

Het galmt vrij stevig (zonder publiek) en het is goed luisteren naar alles wat er naast en voor me gebeurt. Dus een kale monitormix met hoofdzakelijk zang, en mijn Voxje op één luttele watt. Ik zit met een brom, waarschijnlijk van licht of ander spul in de buurt, waar ik morgen een beetje rekening mee zal moeten houden. En er is iets met een van de nieuwe pickups van mijn Epiphone, iets waar ik stik chagrijnig over ben, maar dat bewaar ik voor later. Ik sta mooi, op het hoogste podium, met zicht op alles en genoeg ruimte om te bewegen. De weg ernaartoe en eraf vergt enig klauterwerk.

De generale gaat oké, zoals een generale hoort te gaan. Wat puntjes op de i. En voor de harmonie geldt dat ze morgen ongetwijfeld iets feller en overtuigender zullen blazen. Want het was nog wat timide.

Kortom, laat maar komen.


Oh fijn, niets op tv, alleen de hele avond Paul McCartney op BBC2. De Paul McCartney. Ja, die van The Beatles. Zucht.

21/11/2021

Och jee, Billy Hinsche


Het wordt een flinke dag, dus goed ontbijten, koffie en water, een zeldzame paracetamol en om 12 uur op naar Geertruidenberg. Soundcheck om half 1, eerste concert om half 2, tweede concert om half 5. Onderweg denk ik terug aan de bijna voorbije 21 maanden: sinds corona de wereld in zijn greep nam, begin maart 2020, heb ik één keer opgetreden met YTMIDM en twee keer met The Nowhere Boys. Dit worden het derde en vierde optreden. Ik knijp de handen dicht, wetende dat het hierna best wel weer eens een tijdje kan gaan duren.

The Beatles In Concert

Bij aankomst is de harmonie al drukdoende met nog een laatste doorloop van overgangen en wat lastigere stukken. Alles ziet er schitterend uit, zowel de mensen als de aankleding. De harmonie heeft lang naar deze twee concerten toegewerkt; in feite vrijwel de hele coronaperiode. En voor ons is het ook bijzonder. Kortom, we hebben er zin in.

Op het laatste moment is er toch nog een drumpodium op ‘ons’ podium geplaatst. Voor het zicht beter. Alleen wel ten koste van mijn ruimte op dat podium. Ik heb nu nog maar een krappe vierkante meter om op te manoeuvreren. Nou ja, dat is niet voor het eerst en zal ook niet voor het laatst zijn. Het meest lastige is dat ik mijn versterker vrijwel niet hoor en ook niet harder mag zetten, en dat ik zero headroom heb, dus ook niet op andere manieren gas kan bijgeven (gitaristen geheimtaal). Roeien met de riemen.

Half 2: showtime. Zoals verwacht zit de harmonie er meteen bovenop. En de band ook. Er komt veel terug van het publiek, wat altijd fijn is bij zo’n concert. Hier en daar een vlekje, en dat mag.

Halverwege voel ik mijn stem -ik zing vrijwel alle hoge partijen- even tegen de max aan zitten. Een heel klein beetje gas terug helpt. In het coda van Get Back spelen Ton (sax) en ik vraag-en-antwoord solo’s, hoofdzakelijk op elkaars gezichtsuitdrukking, want we horen elkaar vrijwel niet. We komen er mee weg. En Drive My Car is voor mij pittig: het intro dat op de onlogische 4-e begint, de hoge lead vocal in de coupletten (op het randje van mijn normale bereik) én daaronder die Stax-riff op gitaar, dan in de refreinen naar de lage harmony vocal, die falsetto beep beep mm beep beep yeah‘s, een kneiter van een solo, en een schuin oog naar de dirigent. Had beter gekund, al heeft niemand er iets van gemerkt. Beep.

Het concert dat Rens heeft samengesteld, geschreven en gearrangeerd bevat drie blokken, afgewisseld door twee blokjes met bandliedjes. De verbindende thema’s zijn variaties op en frases uit Eleanor Rigby, Yesterday, Michelle en korte fragmenten uit andere Beatles songs, vol dynamiek, mooi kleurend voor alle blaasinstrumenten en constant bewegend. Dat werkt heel goed en maakt het een geheel.

Een mooie finale, een dankbaar applaus, en dan zit concert 1 erop. Ongeveer een uur en veertig minuten. Mooi zo. Tevreden. Nu even ontspannen en dan om half 5 concert 2.

Het is natuurlijk coronatijd. Ik probeer het ongemak van me af te schudden, ervan uitgaand (of hopend) dat de bubble redelijk veilig is. Het is best vreemd om nu zo’n grote groep mensen bij elkaar te zien, aan de bar, aangesproken te worden door bekenden en onbekenden, ongedwongen en met positieve woorden.

Leuk om mijn pa, de broer en vriendin in het publiek te zien. Ook van hen enthousiaste berichten. De laatste keer dat mijn pa naar een optreden van mij was geweest, zal 2005 of 2006 geweest zijn. En ook toen was dat een zeldzaamheid. Dat kan me ook niets schelen, ik vind het best. Dit concert, daarvan had ik het idee dat ie het leuk zou vinden. En dat klopte. Voor de broer geldt hetzelfde. Fijn dat ze genoten hebben.

Er zit ruim een uur tussen de twee concerten, dus na een tijdje wordt de zaal met zachte hand leeg geveegd, waarna de bezoekers van het tweede concert langzaam binnendruppelen. Ik klots snel een (verdiend) glas bier naar binnen en dan is het tijd voor concert 2.

We spelen beter, de balans en klank zijn nog meer in evenwicht. Toch lijkt de gezamenlijke energie iets afgenomen. Misschien ook omdat dit publiek iets bescheidener is dan het publiek bij concert 1. Er is ook iets veranderd op het podium, qua geluid. Het is allemaal net een tikje steviger. Gelukkig heb ik nu wel piano op de monitor, en ook kan ik Ton beter horen (hij mij niet). Van die kleine dingetjes die het spelen net iets gemakkelijker maken. Verder is het vooral zaak om de focus vast te houden, meer dan bij het eerste concert.

Mijn stem houdt het goed, al voel ik aan het eind bij de hoge noten wat vermoeidheid. Ik kan smokkelen, bijvoorbeeld door hier en daar over te schakelen naar kopstem of falsetto (wat trouwens nauwelijks nodig is). Joris heeft als leadzanger die ruimte niet. En twee concerten achter elkaar, met soms best pittig materiaal, da’s geen sinecure. Hij doet het, tot en met de laatste noot. Knap hoor.

Opnieuw een enthousiast applaus. Veel positieve reacties. Napraten, een paar potten bier en dan afbreken, opruimen en afscheid nemen.

Voor de harmonie is het de afsluiting van het project; zij gaan aan iets nieuws werken. Voor ons zijn het twee pittige bandrepetities en een zangrepetitie, een repetitie en een generale met de harmonie en twee mooie concerten geweest. The Nowhere Boys staan hopelijk op 1 januari weer op een podium. En misschien, heel misschien krijgt The Beatles In Concert een vervolg. Dat zou mooi zijn, alleen al voor het goede werk van Rens van Leeuwen.

Twee prima concerten. Het was een mooi weekend.

Nu even geen Beatles meer.

Uit The Rutles: All You Need Is Cash

To Beatles or not to Beatles – that is the question

Ja, ik had willen zeggen dat het nu wel even mooi geweest was met die Beatles. Alleen verschijnt volgende week de dik zes uur durende The Beatles: Get Back cyclus van Peter Jackson op Disney+. En die moet ik natuurlijk zien. Ongetwijfeld meer dan één keer. Als Get Back een beetje ingedaald is, staat er alweer een volgend optreden met The Nowhere Boys voor de deur: op 1 januari staan we -deo volente- in Het Kaffee in Rijsbergen. Ik klaag niet, elk optreden is meegenomen, zeker nu. Alleen voor mijn eigen plezier luisteren naar The Beatles, dat zal wel weer even duren.

Aan het einde van week #46

Een muzikale week. Voorbereiden, repetities, twee concerten – hoofdzakelijk met plezier gedaan. Fijn ook om weer een keer met de Parts Pro bus op stap te zijn geweest. Verder niet veel bijzonders te melden, zeker na een portie zelfcensuur. Misschien voor later.

En de toekomst, Tal? Tomorrow Never Knows. Het is oorverdovend stil.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

RED (Taylor’s Version) (2021) – Taylor Swift **** (alleen een uur (!) te lang)
30 (2021) – Adele *****
Raise the Roof (2021) – Robert Plant/Alison Krauss ****
At My Piano (2021) – Brian Wilson ***½
Mordechai (2020) – Khruangbin ****

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren