Getver...

Journaal #39: “Alles kost duur”

Aan het begin van de week

De zomer is voorbij en dat gaan we weten ook. Bah.

Er staan een paar dingen gepland. Zo.

27/09/2021

Als ik naar buiten ga om de krant uit de bus halen, voelt de wind anders aan. Het wordt herfst. Ik ben nog niet toe aan de herfst. Helemaal niet.

Vijf minuten gesprek met de hulp: het is kermis in Made en “alles kost duur“, zo vertelt ze. Ik zeg niets. Ik probeer me voor de geest te halen wanneer ik voor het laatst (uit vrije wil) op een kermis geweest ben. In de gulden tijd, denk ik. Vroeger. Toen alles beter was. En niet zo duur kostte (sic).


Bericht van een potentiële klant: mijn voorstel gaat het niet halen, wegens te duur. En ik houd niet van sjacheren. Dus laten we het zo. Jammer.

De leestafel: Shell Shocked – Howard Kaylan with Jeff Tamarkin (2013)

De volledige titel van deze autobiografie van Howard Kaylan (zanger van The Turtles, je weet wel, van Happy Together) is Shell Shocked: My Life with the Turtles, Flo and Eddie, and Frank Zappa, etc. en dat dekt de lading vrij aardig. Kaylan schrijft over zijn jeugd, zijn gloriejaren (late jaren zestig) en de bijbehorende taferelen, het leven na de grote successen, de drugs, de vrouwen, de gevallenen, de oplichters, de kansen, etc. Hij ontziet zichzelf bepaald niet, wat aan het positieve en humoristische verhaal een welkom sarcastisch randje geeft.

Er zijn gaten, dingen die niet aangestipt worden, zaken waar zorgvuldig overheen gestapt wordt. Goed, de schrijver gaat over zijn eigen verhaal. En volledig wordt een autobiografie toch nooit. Wel jammer dat aan de jaren tachtig en alles wat daarna nog is gebeurd slechts 30 pagina’s zijn gewijd. Die periode is ongetwijfeld minder interessant dan de jaren zestig en zeventig waren. En naarmate je ouder wordt, gaat alles steeds sneller. Toch vind ik 30 pagina’s wat karig. Ach.

When it’s all over and the piper plays Happy Together one last time, I want to kiss my wife, hug my dog, take a giant toke, and smile my way through the obsidian void.

Slotwoorden uit Shell Shocked, Howard Kaylan

Film du jour: Spectre (2015)

Met de promotie van de nieuwe Bond in volle gang, de laatste met Daniel Craig, komen alle Bond films weer eens voorbij, op RTL7, geloof ik. Wat de Bond films gemeen hebben, is dat ze altijd een beetje tegenvallen. Op Spectre na heb ik ze allemaal al eens gezien, en ik hoef ze niet nog eens te zien. Sommige had ik liever helemaal niet gezien (Moonraker, A View to a Kill, Octopussy – in feite alles met Roger Moore).

Spectre staat al 6 jaar op een schijf. Nog geen zin in gehad. Laten we het daarop houden.

Daniel Craig is de beste Bond sinds Sean Connery. En de Bond films met Craig zijn de beste sinds Connery.

De beelden en de actie zijn uitmuntend. Het verhaal echter is karig. Veel ‘wat moet ik hiermee’ verhaallijntjes, soms zelfs op het onzinnige af. Craig ziet er vermoeid uit in Spectre. En de slechteriken zijn eendimensionaal. Nergens schuurt het, wringt het, zit er wat gelaagdheid in. Trouwens, de goeieriken komen ook niet echt uit de verf. Flets.

Spectre - geëmbed van imdb.com
Spectre – geëmbed van imdb.com

Laten we het hebben over Monica Bellucci. Een van de mooiste vrouwen ooit. Dat vind ik in ieder geval. Monica Bellucci, in welke film dan ook, goed of slecht geacteerd, hoe miniem haar bijdrage ook is: happy days. Ik denk dat de makers van Spectre ook zoiets dachten.

Probleem is dat haar (veel te korte) aanwezigheid in deze film niet bar veel toevoegt aan het verhaal. Sterker, dat zijpaadje lijkt er met de haren bij gesleept te zijn, om een verbinding tussen het ene en het andere stuk te maken. En om 007 in een bed te krijgen, want zonder vluchtige seks met al dan niet wildvreemde vrouwen geen geslaagde Bondfilm, of zoiets. Exit Lucia Sciarra, nog voor de film goed en wel op stoom is (nou ja, voor zover de film dat überhaupt doet, op stoom komen).

Wat het dubbel zo frustrerend maakt, is dat Bellucci van een heel ander kaliber is dan Léa Seydoux. Bond woman versus Bond girl. Wat Bellucci met een blik, met een nuance in haar oogopslag kan, daarvoor zijn die paar minuten dat ze in beeld is, te kort. Ik had de rollen omgekeerd (letterlijk: Bellucci als Madeleine Swann, Seydoux als Lucia Sciarra). Jammer.

Spectre - geëmbed van imdb.com
Spectre – geëmbed van imdb.com

Nee, Spectre viel een beetje tegen.

28/09/2021

Laat in slaap. Met moeite uit bed. Het kan.

#535
08:15u Ochtend run 5,0 km – 29:55 min. – Route De Linie – 10C, fris
Beter dan zondag. Brrr.
Gemiddelde snelheid: 5’59″/km

Een afspraak in Den Bosch, halverwege de werkdag. Een eerste doorloop van een webinar dat we volgende maand gaan organiseren. Plus wat zakelijke zaken, onder andere m.b.t. toekomst. Goed.

Repetitie YTMIDM

Zonder Edwin deze keer. De opzet van de repetities is dat we altijd wel iets kunnen doen, als we zin hebben. Dus vanavond spelen we de toetsenarme liedjes van de juli set. En we maken een begin met de ‘oude’ lijst. Volgende week komt het nieuwe spul aan de beurt. God, blij dat we weer wat doen. En die derde helft is ook fijn.


Een flard licht aan de einder…

29/09/2021

En weer een korte nacht. Om 6 uur wakker. Klaarwakker. ‘t Is druk in het koppie. Rust vanaf de andere kant van de oceaan. Ze heeft gelijk.

Een blik naar buiten bevestigt wat ik al vermoedde: herfstweer. Trui aan.

30/09/2021

Vraag het dan niet!

AA, grommend naar zijn mobiel

Een halve dag achter de computer voor schrijfwerk. Resultaat? Weinig bruikbaars. Morgen opnieuw.

Een sterfgeval in de familie: een broer van mijn moeder. 84, leed aan Alzheimer, was al geruime tijd niet meer wie hij was. Hoe triest ook, soms kan de dood genadig zijn.

Serie: The Flight Attendant (2020)

Ik was er een tijdje terug aan begonnen en zat er toen ook meteen in. Na aflevering drie kwam iets tussen, of iets zat me niet lekker, of wat dan ook. In ieder geval, daarna kregen andere series en films de voorkeur, op die avonden dat ik zin had in verpozing en er niets fatsoenlijks op tv was. En ja, er is vrijwel nooit iets fatsoenlijks op tv. Hopla, gisteren drie afleveringen, vanavond de laatste twee.

The Flight Attendant is een black comedy/thriller, met de voortreffelijke Kaley Cuoco (The Big Bang Theory) in de hoofdrol. Sterke verhaallijnen, mooie locaties, goede balans tussen actie, spanning en humor, nauwelijks overbodige of gezochte zijpaden, en genoeg verrassende wendingen.

Dat Cuoco kan acteren had ik al eerder gezien, dat ze écht kan acteren bewijst ze in deze serie. Zij is ook de drijvende kracht achter de serie – haar productiebedrijf kocht de rechten van het boek en zij is ook executive producer. ‘Onze’ Michiel Huisman heeft trouwens een belangrijke bijrol in de serie.

Er komt een tweede serie, begin 2022. Ik ben benieuwd.


Stil afscheid.

01/10/2021

#536
08:00u Ochtend run 5,0 km – 29:51 min. – Route Zanddijk – 11C, bewolkt
Fikse bries, vooral in het tweede deel. Lange broek, sweater – ik vind het helemaal niks…
Gemiddelde snelheid: 5’58″/km

Vandaag meer succes met schrijven.

Beatles

Ik zeg het alvast maar: het is Beatles maand. Volgende week eindelijk weer eens spelen met The Nowhere Boys, de Beatles cover band waar ik sinds een jaar of vier deel van uitmaak. Later deze maand verschijnt de Let It Be Box. En vandaag is het boek The Beatles: Get Back afgeleverd. Twee weken vroeger dan de verwachte leverdatum. Dat boek hoort min of meer bij de langverwachte documentaireserie The Beatles: Get Back van Peter Jackson, over de opnames van het Get Back/Let It Be album. Die serie is vanaf eind november te streamen op Disney+.

Het boek bevat naast een schat aan foto’s transcripties van gesprekken die al dan niet in de film terecht zijn gekomen. Dik papier, netjes gedrukt, goed leesbaar. Blij mee.

The Beatles: Get Back

Logistiek

Aanvankelijk had ik het boek besteld bij Amazon Duitsland, voor 48,32 (of minder – prijs is nu 36,48). Daar was iets mee, al weet ik niet meer wat (levertijd?). In ieder geval heb ik de bestelling gecanceld toen ik het boek voor 39,99 bij Amazon Nederland vond. Ook goed.

Ik wil je even meenemen langs de hubs waar de bestelling is geweest: 1) 28/09/2021 – bestelling vrijgegeven in NL, 2) bestelling administratief verwerkt in Schkeuditz, DE, 3) pakket wordt geregistreerd in Castle Donington, UK, 4) pakket gaat langs de douane, 5) 29/09/2021 – pakket arriveert in Schkeuditz, DE, 6) pakket gaat naar Hannover, DE, 7) 30/09/2021 – pakket gaat naar Keulen, DE, 8) pakket gaat naar Tilburg, NL, 9) 01/10/2021 – pakket gaat naar Breda, NL, 10) pakket wordt afgeleverd. En toch wordt er geld verdiend…

02/10/2021

En of het herfst is! Een kliko vol met bladeren.

Parijs Roubaix in de herfst. En nu ook een vrouwen editie! Eindelijk! Een mooie eerste editie, met alles erop en eraan.

Serie: Agent Carter (seizoen 1, 2015)

Ik ben gisteren aan het eerste seizoen van Marvel’s Agent Carter begonnen. Het is een van de eerste series in de MCU. Superhelden gedoe dus. Alleen wijkt de Agent Carter serie af van de rest van de MCU films en series, zowel door de setting (eind jaren veertig) als bombast (weinig boem en knal), en is het in de kern een ‘klassieke’ spionageserie.

Na vijf afleveringen is het nog geen onverdeeld genoegen; het tempo is niet geweldig, de scenes gaan van commercial break naar commercial break, en het heeft iets houterigs. Het gaat net. Ik ga dit seizoen wel afkijken. Het tweede? Misschien.


Moeilijk in slaap. Ergens in de buurt is er een feestje gaande. Bonkebonkebonke tot dik na tweeën.

03/10/2021

100% regen. Ik draai me nog eens om.

Eurosport zendt Parijs Roubaix vanaf de start uit. De volle 260 of zo kilometer. Een natte hel. Ook daar 100% regen. Tegen de tijd dat ze de kasseien bereiken, is het overschakelen naar Sporza, met commentaar van Michel Wuijts en José De Cauwer. Op de kasseien is het een en al vettigheid. Veel valpartijen. Ik kan er soms nauwelijks naar kijken. De renners vinden dit leuk, het afzien, de risico’s, de modder. Denk ik. In ieder geval een knappe finale.

Met gitaar op de bank: het Beatles geheugen opfrissen.

Ondertussen in Amsterdam

Alles wat ik hierover te zeggen heb:

Aan het einde van week #39

In ieder geval positief gestemd, na een wisselvallige week. Dat licht aan de einder bevalt.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Zonder toelichting, alleen een waardering (die wekelijks kan veranderen).

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren

South Side Soul (1960) – The John Wright Trio ****
Mose Allison Sings (1963) – Mose Allison ***½
Eat a Peach (1972) – The Allman Brothers Band ***½
Days I Most Remember (1969/2014) – Poet And The One Man Band **½
The Servant (2021) – Shelby Lynne ***
Bridge Over Troubled Water (1970) – Simon & Garfunkel *****
#1 Record (1972) – Big Star *****
Orange Crate Art (1995) – Brian Wilson and Van Dyke Parks ***
No Pier Pressure (2015) – Brian Wilson **½
Smiley Smile (1967) – The Beach Boys ***½
That’s Why God Made the Radio (2012) – The Beach Boys ***
Yardbirds (Roger the Engineer – UK version – mono) (1969) – The Yardbirds ****
Chet Baker Sings and Plays with Bud Shank, Russ Freeman and Strings (1955) – Chet Baker ****
Chet (1959) – Chet Baker ****
The Flight Attendant playlist (2020) – Various Artists ***½
La morte bussa due volte (Original Motion Picture Soundtrack) (1969) – Piero Umiliani ***
The Nowhere Inn Soundtrack (2021) – St. Vincent ***
Little Feat (1971) – Little Feat ***½
Stephen Stills (1970) – Stephen Stills ****


De cijfers van maand

Hardlopen
Totale afstand: 54,9 km
Gemiddelde snelheid: 5’55”/km
Aantal runs: 11

Gewicht
Gemiddeld: 71,1 kg (-/- 0,0)