Brillemans

Journaal #36: Met droge ogen

Aan het begin van de week

Buiten een ochtend met de broer op stap en een kwestie die u niets aangaat, staat er niets concreets op de planning. De lopende zaken.

It was her habit
To build up laughter
Out of
Inadequate materials

The Grapes of Wrath, John Steinbeck

06/09/2021

Om half 7 wakker. Even kijken hoe het met het tennis op de US Open staat. Muguruza vs Krejcikova is nog bezig. Muguruza laat het liggen. Krejcikova wint, na een (altijd twijfelachtige) medical time-out en een licht ontregelende tiebreak. Hmm… Nou ja, met de uitschakeling van Muguruza liggen mijn favorieten er alweer uit.


Man man man, lees voor je mij benadert tenminste eerst even mijn profiel op LinkedIn door. Dan hoef je ook niet zo verontwaardigd te doen als ik je (vriendelijk) antwoord geen interesse in je ‘propositie’ te hebben, onder verwijzing naar dat profiel.

Last van mijn ogen. Ik vermoed dat ik gisteren iets in mijn linkeroog heb gekregen, wat zand, stof, zweet, zoiets. Lenzen uit, bril op.

Film du jour: District 9 (2009)

Een interessante, anders dan anders science fiction film, gesitueerd in de townships rond Johannesburg. Geen grote namen, een goede keuze. Onderliggende thema’s zijn xenofobie en apartheid, wat de broodnodige lading aan de film geeft. Grauw, rauw, morsig. Goede film.

07/09/2021

08/09/2021

#527
07:30u Ochtend run 5,2 km – 31:29 min. – Route De Linie – 14C, zon
Die bril zit niet stevig op mijn hoofd en dat leidt wat af bij het lopen.
Goed gelopen, beetje warm, niet volledig aandachtig. Dat laatste verdient verbetering.
Gemiddelde snelheid: 6’03″/km

Amphia

Na de ochtendrituelen meteen door naar de broer, die vanochtend in het Amphia wordt verwacht voor de halfjaarlijkse oogcontrole (na een netvliesloslating in 2015 is hij onder regelmatige controle). Bij die controle zelf heeft hij mij niet nodig. Door het goedje dat hij in zijn ogen krijgt voor het onderzoek ziet hij echter na de controle weinig en is daglicht nauwelijks te verdragen, dus is een chauffeur wenselijk. En ik ben natuurlijk goed gezelschap.

Ruim op tijd in Breda. Bewust, want het nieuwe Amphia is onbekend terrein en in dit corona interbellum zijn de thans geldende regels niet helemaal duidelijk. Te vroeg is sowieso op tijd. Terwijl de broer de molen ingaat, ga ik op ontdekkingstocht. Er loopt een grindpad voor het nieuwe deel, dus ga ik er half en half vanuit dat dat tot een wandelroute leidt. Nope. En er is ook geen parkje of zoiets. Iets voor patiënten die er -al dan niet in gezelschap- even uit willen, of als buffer tussen slecht nieuws en een troosteloze autorit, of gewoon als een stukje natuur. Had ik verwacht.

Enfin, het is dan misschien niet de bedoeling, toch kun je een rondje om het Amphia-complex wandelen. Al is dat langs de spoedeisende hulp, troosteloze zuurstoftanks en ditto bouwketen, een parkeerplaats voor medewerkers, fietsenstallen en onderzoekende blikken. Het valt allemaal een beetje tegen.

Amphia
Nieuwe Amphia

In afwachting van de broer neem ik vervolgens plaats op een van de bankjes op het kiss-and-ride pleintje voor de hoofdingang, daar waar de rokers zich verzamelen, al dan niet met zuurstoftank (yep…), met mijn boek, met de tijd en met goede moed.

Gelukkig schijnt de zon. Om 11 uur is het al 22 graden, en stijgende. Van lezen komt niet veel. Te veel ‘prikkels’. En ik raak met een oude bekende aan de chat. Ook belangrijk. Dat boek komt later nog wel eens.

Vorige keer duurde de afspraak zo’n drie kwartier. Vandaag duurt het langer. Een stuk langer. Als de broer na ruim anderhalf uur door de draaideur stapte, zijn hand voor de ogen tegen de (voor hem) felle zon, blijkt de drukte (uitgestelde zorg) ook de afdeling oogheelkunde parten te spelen. Alles is in orde, alles gaat zoals het gaat, iedereen tevreden, tot over een half jaar.

Mooi! Terug naar de Hoek. Ik sla de koffie over. Die onderzoeken zijn vermoeiend, ogen overgevoelig. De broer mag gaan rusten. Ik rijd door naar huis, waar we ook koffie hebben, om nog een middagje te (kunnen) werken.


Godkolere (goed nieuws). Dat gaat weer geld kosten. Op 29 oktober verschijnt er een nieuwe Zappa box (200 Motels – 6 cd’s). Hopelijk met veel orkestwerk.

09/09/2021

Goed gesprek over de zaken. Interessante bijzin. Afwachten.

Studio Pørn

Jezus, wat een paradijs! Vraag is: wat doe je er anno 2021 nog mee?

Even een zijpad: dat typisch Amerikaanse ‘vraag stellen en geen antwoord verwachten’ (“How are you?” en -hier- “Hey, what’s going on?”), dat blijf ik iets bijzonders vinden. Net als dat ze iemand die ze één keer kort gesproken hebben bij het namedroppen voortaan ‘my friend’ of ‘my buddy’ noemen. Rare jongens en meisjes, die Amerikanen.

Film du jour: The Dark Knight Rises (2012)

I’m Batman!

The Dark Knight Rises komt met enige regelmaat ergens in de programmering voorbij. Toch ben ik er nooit voor gaan zitten. Alleen de allerlaatste scene, die had ik al eens gezien.

Die andere twee in de Dark Knight trilogie heb ik overigens al wel eens gezien. De donkerdere toon, minder focus op gimmicks en wisecracks en meer aandacht voor een solide verhaal en character development lichtten Batman naar een hoger niveau. Toch schoof ik deze derde in de cyclus voor me uit. Misschien is het omdat dat masker ongeloofwaardig* is (dat geldt ook voor de bril van Clark Kent), misschien omdat ik Christian Bale geen geweldige acteur vind (altijd iets te nadrukkelijk), misschien omdat dat hele judge/jury/executioner gedoe me in deze setting niet aanstaat.

geëmbed van imdb.com
geëmbed van imdb.com

Vanavond dus. Prima film, met flink wat haken en ogen, zowel positief als negatief. Christian Bale valt mee, ook wel omdat hij als hoofdpersoon niet eens zo’n grote rol heeft. Wat dat betreft is de ruimte die de ondersteunende karakters krijgen van meerwaarde voor de film, zeker met zulke acteurs (Michael Caine, Tom Hardy, Gary Oldman, Anne Hathaway, Joseph Gordon-Levitt, Morgan Freeman en Marion Cotillard).

Iets meer Catwoman (Hathaway) had gemogen. Marion Cotillard, geweldige actrice, vliegt in haar laatste scene opzichtig uit de bocht (spoiler alert). Dat weet ze zelf trouwens ook. Geen idee waarom Christopher Nolan dat erdoorheen heeft laten slippen. En van mij hadden de cliché villain monologen (waarin ze ‘het’ allemaal uitleggen – je kent dat wel) zo niet gehoeven. Dat kan beter, anders, minder gemakzuchtig. Verder zitten er wat gaten in het verhaal en in het plot – dat gebeurt wel vaker bij dit soort films, en misschien is dat niet erg.

Serieuzer is dat dit zo’n film is die thematisch en qua boodschap op en soms over het randje gaat. Ik vraag me af wat je overhoudt als de film zou worden ontdaan van de superhero elementen, de romantische en sentimentele lijntjes en de schamele nuance. Ik denk dat het een enge, fascistische film zou worden. Het blijft uiteindelijk natuurlijk fictie, gelukkig maar. En van verheerlijking van fascisme of wat daar tegenaan schuurt, is geen sprake. Bovendien is het aan de kijker om te wegen wat entertainment is en wat de onderliggende boodschappen zijn.

De speech van Bane, als hij Gotham inneemt, deed me denken aan Trump’s retoriek, en in zijn kielzog dat van zorgwekkende dwaallichten als Baudet, Wilders en Cliteur. Een cocktail van populisme, opportunisme, fascisme en dubbele agenda’s, waarbij de inwisselbaren als middel worden gezien om het grotere (eigen) belang te dienen en de schuld (van wat dan ook) altijd bij een ander of anderen ligt. Een belangrijk onderliggend verhaal, in feite de clash tussen het conservatisme dat met name in de jaren tachtig vat heeft gekregen op Amerika en de radicale anti-establishment stroming die direct na Lehman opkwam, komt er uiteindelijk niet echt goed uit: Amerikaanse film, blockbuster bovendien, dus happy end.

Genoeg om goed de gedachten over te laten gaan. Alleen daarom al ben ik blij dat ik de film van begin tot eind heb gevolgd. En toch weet ik nog steeds niet precies wat ik ervan vind.

Als je de film gezien hebt, lees dan naast de wikipedia entry ook de trivia op imdb.com. Mooi voor wat achtergronden en een stukje verdieping zeg maar.

* Ja ja, ik ben me bewust van de ironie van het gebruik van het woord ‘ongeloofwaardig’ in deze context. Bite me.

10/09/2021

#528
07:45u Ochtend run 5,0 km – 29:42 min. – Route De Linie – 19C, bewolkt
Na een aantal schitterende nazomerdagen kakt het nu wat in, met als gevolg dat het aan het begin van de dag drukkend warm aanvoelt.
Gas erop! Ik merk dat ik iets meer rek begin te krijgen als ik tegen de grens aanzit. Veul zweet. Heul veul zweet.
Gemiddelde snelheid: 5’56″/km

Plèkweer.

Vroem (1)

Na de vertekenende kermis in Zandvoort van vorige week strijkt het F1 circus dit weekend neer op Monza. Vertekenend, want haal je toeschouwers en ambiance (inside joke) weg, dan blijft er een vrij saaie race op een kort, smal en bochtig circuit over. De lovende woorden gingen hoofdzakelijk over alles rond de race, en nauwelijks over de race zelf.

Enfin, Monza. Dat zal ook niet veel inhalen worden, wel wordt er hard gereden. Op Monza gaan ze 80% van het rondje vol gas. Vroem! Meer kansen voor Mercedes dan voor Red Bull. Het is trouwens een afwijkende opzet dit weekend, met een sprintrace en een hoofdrace.

11/09/2021

Manhattan Island
Manhattan Island, flyby, 10/1998

12/09/2021

#529
10:15u Ochtend run 5,1 km – 29:51 min. – Route De Linie – 16C, bewolkt
Eerste kilometer gaat niet van harte. Het wordt allengs beter. Redelijk gelopen. Veel chagrijnige mensen.
Gemiddelde snelheid: 5’51″/km

Vroem (2)

Vergeet alles wat ik vrijdag schreef: de sprintrace van gisteren verliep anders dan verwacht, en dat kun je over de hoofdrace van vandaag ook wel zeggen. Verstappen en Hamilton vliegen er samen af (allebei schuld), veel inhaalacties, spannend verloop, Ricciardo wint.

Aan het einde van week #36

Ja, niet veel spannends. En sommige dingen zijn niet voor het publieke domein.

De zon schijnt, ook komende week weer.

Antal

#NowPlaying

Zonder toelichting, alleen een waardering (die wekelijks kan veranderen).

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren

Ghost in the Machine (1981) – The Police ****
Feel Flows (2021) – The Beach Boys ****
Sheepwolf (2013) – Viola ****
Live at the Lighthouse (1970) – Lee Morgan *****
Covers Three (2021) – Lauren O’Connell ***
Ram (1971) – Paul & Linda McCartney *****
Station to Station (1976) – David Bowie ***½
The Best of Guided by Voices: Human Amusements at Hourly Rates (2003) – Guided by Voices ***