Going Nowhere

Journaal #29: Echo van ruis

Aan het begin van de week

Eindelijk zomerweer. ‘s Ochtends werken, ‘s middags niet werken. Zoiets. Verder geen plannen. Vakantietijd.

Everything has a period.
You bring something out of nothing,
But it always goes back to nothing again.

George Martin

19/07/2021

Iets na achten gaat de telefoon: er is ergens iets misgegaan in de communicatie. De vaste chauffeur blijkt vakantie te hebben. Alweer? Ja, alweer. Of ik misschien kans zie en tijd heb om mijn Parts Pro supersub-pet op te zetten. Vandaag, en bij voorkeur ook de rest van de week. “Uh… ik bel zo terug”.

Mijn plan was om deze week ‘s ochtends met de lopende zaken en een project bezig te gaan en de middagen te gebruiken voor de tuin, een paar klusjes en vooral mezelf. De tuin, klusjes en ikzelf kunnen wachten. Krijg ik de lopende zaken en het project in de avonduren gedaan? Wel ja en/of we zullen zien.

Dus naar Breda en trappen met dat hok. Buiten een aardige route binnendoor, van St.Willebrord naar Loenhout (B), valt er weinig over de rit te vertellen. Het gehaaste gevoel raak ik niet echt kwijt. Da’s jammer.

Om half vier terug in Made. Nog een uur of vier voor de lopende zaken. Een volgend rondje op eieren lopen.

Ik doe alsof ik gek ben. 🥳

20/07/2021

Op tijd wakker, op tijd eruit, op tijd klaar, op tijd in Breda. Rit plannen, laden, coffee to go. Het belooft een drukke dag te worden, dus geen tijd te verliezen. Focus. Ogen op de bal. Bij enkele klanten moeten er kleine brandjes geblust worden. In plaats van te zeuren zou je ook gewoon je werk kunnen doen, schouderophalende prutser. En zo moeilijk is dat werk niet.

En er is ruis, uit het niets, na een lange radiostilte. Ook nu ogen op de bal. Ik stel geen vragen. Ik zoek het niet op. Zeker niet via WhatsApp. Lessen geleerd. Grijzer en wijzer. Wonden geheeld. Min of meer.

En ja, die negatieve vibe, zo voelbaar binnen die groep. Gesloten. Verstikkend. Zo leer je je vrienden kennen. Ik weet hoe dat voelt.

Even plots als de ruis er is, keert de stilte terug. Wat rest is de echo. En een rafeltje.

Zo, genoeg cryptische navelstaarderij.

Houston? We, uh, are getting some weird vibrations…

Blue Origin rocket – geëmbed van space.com

Als Jeff Bezos, Richard Branson en Elon Musk het vermogen dat zij (in het geval van Bezos over de rug van vele vele duizenden slaven werknemers) bij elkaar geharkt hebben wél nuttig zouden besteden, dan zouden zij met z’n drietjes de honger op de wereld kunnen oplossen en de wereldwijde armoede kunnen verlichten én nog genoeg geld overhouden om een enorme dildo de ruimte* in te sturen. Goed doen voor anderen of je opgeblazen ego strelen – een kwestie van prioriteiten.

* De ‘ruimte’ als in een kilometer of 100 los van de aarde.

21/07/2021

Pfff, wat een dag. Un peu de chagrin helpt niet echt. De afstand (515 km) is niet zo’n punt. De tijd achter het stuur (8¾ uur), rijdend, de hele dag gefocust, die hakt erin. Vakantiedrukte richting Zeeland. Veel Belgen (Nationale Feestdag). En de laatste pak ‘m beet 3½ uur file in, file uit (file tussen Langeweg en Klundert, file bij Pernis dus dan toch maar via de Brienenoord, file bij de Brienenoord, file bij Overschie, net op tijd in Den Haag, en richting huis file tussen Delft en Feyenoord). Ik maak me niet druk om (en in) files; ze zijn hooguit een beetje vervelend. Alleen dat constante gezigzag en onvoorspelbare gedrag van andere weggebruikers… Niet iedereen heeft meegekregen dat thuiswerken vooralsnog weer de norm is. Te laat om nog naar de zaak te gaan. De bus gaat mee naar huis. Morgen weer een dag. Laat maar komen.

Thuis wacht werk. Een volgend gevalletje op eieren lopen. Het geplande rondje hardlopen gaat niet lukken. Later.

22/07/2021

Deze werkdag begint vanmorgen om kwart over zeven en eindigt vanavond om 11 uur. Opnieuw veel kilometers (499 km), veel tijd achter het stuur (8¼ uur) en een boel auto’s op de weg. Het lukt aardig om de files te mijden. Alleen aan het eind van de middag bij Hooipolder, op weg terug uit Den Bosch, dan valt er niet aan te ontkomen.

Bij een tussenstop ben ik getuige van een arbeidsconflict-in-wording tussen niet al te pientere dozenschuiver en diens chef, waarbij de eerste vakkundig een gat voor zichzelf aan het graven is en de tweede hem z’n goddelijke gang laat gaan, daarbij opmerkend dat hij dit alles ‘on the record’ beschouwt.

Het gaat me niets aan. Na enkele momenten maak ik me schaars. Ik ga tanken en de tweede helft van mijn rit laden. Een kwartier later zijn ze nog bezig. Ik denk er van alles over en ik vind er van alles van. Die ‘grieven’ van de gatgravende stoorfactor heb ik vaker gehoord. Nogmaals: in plaats van te zeuren en het probleem bij anderen te zoeken, zou je eens kunnen beginnen met je werk te doen. Of gewoon opzouten. Daar zou je veel mensen blij mee maken.

Find My Way

De 78-jarige Paul zingt en je ziet een 23-jarige Paul zingen en dansen. Deep fake. Knap gedaan.

23/07/2021

De laatste dag. Een stuk rustiger dan de voorbije dagen, al stromen de wegen na de middag snel weer vol. Ik weet de juiste afslagen te vinden en ken de ‘binnendoor’ routes. Dat schiet aardig op. En dus lever ik de sleutel van de Parts Pro bus om 4 uur in en daarmee zit de klus erop. Over een paar weken weer een dagje.

The week that was

Onderweg naar het verslag van de openingsceremonie van de Olympische Spelen geluisterd. Er valt van alles te zeggen over deze Spelen (misschien later). Over het verslag van Ed van der Bent ook. Jezus, wat slecht. En niet van deze tijd.

24/07/2021

De drukke week en de lange dagen zitten in de benen en in de rug. Vandaag lopen wordt morgen lopen. Wasdag. Hopen dat het droog blijft (dus niet). Er staat nog een strijk van vorige week. Dag 1 van de OS. Luie Tal.

25/07/2021

Run #507 – Schema Terug naar 30
09:00u Interval run 4,4 km – 26:04 min. – Route Zanddijk – 19C, zon, drukkend
Ronde 7: 9HL/2WL/9HL/2WL/8HL
Beetje stroef.
Gemiddelde snelheid: 5’58″/km

Net op tijd terug voor de finale van het vrouwenwielrennen. Die anders verloopt dan verwacht. Net als mijn zondag trouwens (niets zinnigs gedaan).

Aan het einde van week #29

Ja, een volledig andere week dan verwacht. Ik had me niet op vijf dagen kilometersvreten voorbereid. Normaal gesproken zou ik in het weekend al het een en ander gedaan hebben en iets meer ‘voorgeslapen’ hebben. Een werkweek van 56 uur. Da’s lang geleden. Het is maar een week en het is aardig gelukt om de geplande werkzaamheden uit te voeren, op een paar dingen na. Ik heb een lekkere week gehad. En die ruis? Ach ja. It takes two to tango.

Komende week? Geen idee. ‘t Is vakantietijd, naar het schijnt.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Zonder toelichting, alleen een waardering (die wekelijks kan veranderen).

*= bah | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren

Hail Satan/Live (2021) – Dee Gees/Foo Fighters ***/**