Aan de rand van het dorp

Terugkeek #36: De buitenstaander

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Sindsdien houd ik de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Ondertussen is het al een tijdje een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen. Soms prietpraat, soms serieus. Het leven, zo u wil.

Aan het begin van week #36

We gaan weer beginnen: dinsdag repetitie met YTMIDM. Verder staat er niets op de kalender. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Ik heb sowieso nog het een en ander te doen. En ik wil iets doen aan zorgen over morgen. Wat precies weet ik niet. Misschien proberen de schouders wat meer op te halen. Of de schouders er juist meer onder te zetten. Zoiets.

Music
When you’re alone
Is like a companion
For your lonely soul
Oo oo oo woo oo woo oo oo oo oooo

Add Some Music to Your Day, The Beach Boys

Film du jour

Nog even terug naar zondagavond: twee post-apocalyptische cq dystopische films. Mad Max: Fury Road (2015) en Terminator Salvation (2009). Beide films gebaseerd op kaskrakende filmseries uit de jaren tachtig. Beide films met hoofdrolspelers die niet hun beste rollen spelen (Christian Bale, poeh…). Beide films met zwakheden en met een afgeraffeld eind. Fury Road was wel goed. Salvation vrij mwah, rammelend en vooral overbodig. Ach, zo op de zondagavond…

31/08/2020

Run #443
08:00u: Ochtend run 4,8 km – 27:49 min. – Route De Linie – 13C, licht bewolkt
Licht overmoedig in de eerste kilometers. Met gevolgen.
Koffie!
Gemiddelde snelheid: 5’48″/km

Nou , we hebben er weer eentje: “Als je het écht wilt dan gaat het gebeuren!” Dus als ‘het’ niet gebeurt, wil je het niet echt? Is dat wat je bedoelt? Bah! En ja, ik weet wat ermee bedoeld wordt. Dat je door stinkend je best doen, keihard werken en volhouden veel kunt bereiken. Maar dit soort holle frasen, van die tjakka bullshit, nee, dat gaat er bij mij niet in.

Pedalen van Tal: MXR Distortion± – The Plus v1.2

Eén van de eerste effectpedalen die ik heb gebouwd, is The Plus, ofwel een MXR Distortion+ clone. The Plus kreeg meteen een vaste stek op mijn pedalboard, wat ten koste ging van mijn ProCo Rat 2. Een prima toevoeging. En zelf gemaakt!

Toen was ik er heel blij mee, inmiddels kan ik beter en netter solderen, besteed ik aandacht aan het uiterlijk, en weet ik meer. The Plus zit in een flinke enclosure die behoorlijk veel ruimte in beslag neemt. Bovendien is ie wat noisy, niet in de laatste plaats door de wirwar aan draadjes in het kastje. En het artwork is zo zo. Aan de slag.

The Plus v1.2 - MXR Distortion±
Meer over The Plus v1.2 (klik/tap om te openen)

Aan de slag

In eerste instantie is het plan om alleen iets aan het uiterlijk en de wirwar te doen. Dat betekent dat er een paar draadjes losgemaakt moeten worden, zodat alles eruit kan en de enclosure naar de spuiterij kan. Maar als ik hem open, zie ik het prulwerk van een goed bedoelende beginner. Alles los, alle draadjes weg, alles checken. Als ik het printplaatje inspecteer, zie ik wat twijfelachtige soldeerpunten. Oké, die tik ik ook opnieuw aan. En de jacks vervang ik dan meteen ook maar. Zo gezegd, zo gedaan.

In feite is er niets ingrijpends veranderd. Alleen zijn de meeste soldeerpunten beter en de draadjes korter en netter, en is de aarde iets beter in orde. En het kastje is velgengrijs gespoten, met dank aan de broer die een paar jaar terug een spuitbus in de kast heeft laten staan. Randy Rhoads prijkt nu op de voorkant. Hij was één van de bekendste gebruikers van de MXR Distortion+.

Randy Rhoads, gitarist bij Ozzy, kwam om het leven bij een bizar ongeluk waarbij de doorgesnoven tourbuschauffeur met Rhoads en enkele inzittenden met een ‘geleend’ vliegtuigje laag over de tourbus wilden scheren, wat faliekant misging. Rhoads, een geniale en invloedrijke heavy metal gitarist, was 25.

The Plus v1.2 - MXR Distortion±

Resultaat

Het pedaaltje klinkt zoals ie klonk. Niet helemaal zoals de ‘echte’ MXR Distortion+, maar dat is een bewuste keuze. Als het echt moet, is het een kwestie van vervangen van een diode door een draadbrug. Dan wordt het geluid wel scherper, wat van mij niet hoeft.

Keert The Plus nu weer terug op je pedalboard, Tal? Nee, vooralsnog niet. Die BE-OD van een paar weken terug doet alles wat The Plus ook doet, en veel meer. Ik denk dat deze de kast ingaat. Of dat ik hem verkoop. Of dat ik er nog wat mee ga experimenteren.

Ik heb trouwens nog een tweede MXR Distortion+ in productie. Geen idee meer waarom, misschien om de klank te vergelijken, maar het is een beetje overbodig. Die gaat waarschijnlijk ook de kast in. Of in de verkoop. Ik weet het nog niet. Eerst maar eens bouwen.

Deze is in ieder geval klaar. De kast in.

#006

Wat ik eindelijk ook maar eens heb gedaan is mijn cable loom (de snake met kabels tussen effecten en pedalen, nu inclusief 230V) in orde maken. Dikke worst. En de AC30 even uit de kist gehaald, om te controleren of ie het nog doet. En meteen ook om wat dingen uit te proberen. Want morgen mogen we weer. Zin in.


Arena rock is misschien wel het meest dodelijke genre waarin je muziek kan worden ondergebracht. Bombastischer, oppervlakkiger en holler (en witter) wordt het niet snel. Case in point: de nieuwe van The Killers. Wat een ellende…

01/09/2020

Anderhalve Meter Sessies #1

Op een paar dagen na is het zes maanden geleden dat we voor het laatst samen speelden. In Heesch, tijdens Nothing Else Matters. Kort daarna ging het land in lockdown. Het was de laatste keer dat ik iemand heb omhelst, geknuffeld, gekust. Het lijkt gisteren. Het lijkt een eeuwigheid geleden.

Eigenlijk zouden we ons vanaf vandaag gaan voorbereiden op een paar optredens in oktober en wat eventueel zou gaan volgen. Die datums stonden al met potlood op de kalender en inmiddels zijn die optredens komen te vervallen. Jammer, maar eigenlijk ook wel goed. Feestvieren, dansen, springen en mee schreeuwen zit er voorlopig simpelweg niet in.

De culturele en evenementensectoren zijn onevenredig hard getroffen door de coronacrisis. Daar lijden zowel artiesten, zalen, geluidsbedrijven en de mensen achter de schermen als ook het publiek onder. Dus ga naar het theater, naar een bandje, naar een concertzaal. Als je het verantwoord vindt. YTMIDM is er het bandje niet naar om voor een zittend publiek braafjes onze liedjes te brengen, constant met een half oog op de beperkingen die bij anderhalve meter, drukte vermijden en eigen verantwoordelijkheid. Dat past niet bij ons, en we zijn dan bepaald niet op ons best. Dan maar een tijdje niet optreden. En wat andere bands en artiesten doen, da’s ook prima. Zolang iedereen zijn gezond verstand maar blijft gebruiken.

Meer over repeteren met YTMIDM (klik/tap om te openen)

Ja ja, Tal, maar wel repeteren? Jij zegt toch altijd dat je geen zin hebt in repeteren om het repeteren?

Ja, klopt. Maar ons bandje is meer dan vijf of zes man die samen muziek maken. Het is ook gewoon fijn om elkaar met enige regelmaat te zien, te spreken, en om samen te doen wat we leuk vinden om te doen. Dan maar zonder direct doel (een optreden).

We kunnen ook eens in de zoveel tijd afspreken om een pot bier te drinken, wat bij te kletsen en over de goede oude tijd te lullen. Maar het is gewoon leuker om dat te combineren met samen muziek maken. Vind ik. En de rest is het volgens mij met me eens.

And Venus was her name…

Vanavond dus voor het eerst in lange tijd weer eens samen spelen. Zonder plan. Nog wat stof op instrumenten, stroeve spieren, een paar ‘hoe ging het ook alweer?’ momenten, maar vooral veel verrassend goed klinkende en goed gespeelde liedjes. Het bandje klinkt meteen goed. We zijn weer begonnen!

Een klein jaar terug, nadat Jan afscheid had genomen, hebben we een paar dingen omgegooid en we hebben een flinke lijst met mogelijk nieuw repertoire gemaakt. Daar waren we al een eindje mee op weg toen de boel in maart stil kwam te liggen. Dus daar kunnen we nu mee verder.

Misschien dat we nog iets anders verzinnen. Facebook Live of zo. Een Zoom sessie. Iets akoestisch. Of misschien zijn we het na een tijdje toch zat, dat repeteren om het repeteren. We zien wel.

Ik houd van de derde helft. Bijkletsen, serieuze praat, flauwekul, lachen. Goed om elkaar weer te zien. En mijn eerste alcohol in twee maanden.

Ja, fijn dat we weer begonnen zijn. De vingers zijn nog wat stijfjes, de noten zijn soms nog lastig te vinden. En ik heb in de voorbije maanden nauwelijks gezongen, wat zowel in hoogte als volume merkbaar is. Dat komt wel weer.

Oh, en over de pedalen: de praktijk is soms weerbarstiger dan de theorie. Niet alle pedalen passen bij wat we doen. Dat is geen probleem, ik heb inmiddels een aardig arsenaal om uit te kiezen, en er zitten er nog een paar in de pijplijn. Dus ik blijf gewoon dingetjes uitproberen. Da’s ook leuk.

02/09/2020

God, wat een droom… Nee, dat loslaten gaat prima.

Run #444
08:15u: Interval run 2,0 km (5x 400 m/2:00 rust) – 09:42 min. – Route Witteweg – 11C, zon
Mwah. Beetje taai.
Gemiddelde snelheid: 4’47″/km

Contact met een bekende die onlangs een naaste is verloren. Het minste wat ik kan doen. Het wordt gewaardeerd. Ik voel met haar mee. Er is meer dat ik niet weet. Tja…

Sunflower

De buitenstaander

Omschrijf jezelf in één woord“. Elke sessie begon ermee. Een antwoord dat is blijven hangen is ‘buitenstaander’. Het schiet me vanmorgen door het hoofd. Ik ben een buitenstaander. Daar is niemand debet aan, hooguit ikzelf. Het is een constatering. Het schuurt, ‘t is soms ongemakkelijk. En af en toe meer dan dat.

Het is mooi weer. Na de lopende zaken lonken het terras, de zon en het boek. Volgende keer insmeren.

Terras, zon, boek - de buitenstaander neemt het ervan

Film du jour

Sicario (2015), die ik een tijdje terug al gezien heb, is een spijkerharde, grauwe, kille en vooral ook prima action-thriller. Vanavond was het vervolg, Sicario: Day of the Soldado (2018), op de buis. Ook spijkerhard, grauw, en kil. Maar net iets minder. Er wordt veel in twee uur gepropt, alleen is het verhaal niet zo boeiend (en minder geloofwaardig) en zijn de karakters oppervlakkiger. Het open eind had niet gehoeven. Toch, vrij goede film.

03/09/2020

04/09/2020

Gisteren was geen beste dag. Vandaag is al beter.

Pedalen van Tal: MXR Distortion± – The Plus v2.0

Zoals gezegd heb ik nog een tweede MXR Distortion+ in productie. De enclosure heb ik tegelijkertijd met die andere voorbereid. Vanmiddag maak ik tijd voor de bouw.

MXR Distortion + v2.0

De bouw

Het is een eenvoudig pedaaltje om te bouwen, met niet al te veel componenten. Ik dwing mezelf rustig en georganiseerd te werken. Wat lukt. Verder valt er niet veel over te vertellen. Ik heb twee voetjes toegevoegd voor een optionele condensator. En ook bij deze Plus een batterijclip, voor het gemak (er is ruimte).

Meer over The Plus v2.0 (klik/tap om te openen)

Het resultaat

De originele MXR Distortion+ is een tandje scherper van klank. Door een condensator weg te laten wordt het hoog minder benadrukt en krijgen het midden en laag meer ruimte. Met die voetjes is het eenvoudig om die condensator alsnog toe te voegen. Ik hoor overigens weinig verschil. Ruimte voor experimenten.

Overigens is bij die andere Plus dat scherpere geluid getemd met een extra diode. En zo zijn er wel meer verschillen in de benadering en de gebruikte componenten. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, al wijkt de opzet van de schema’s niet eens zoveel van elkaar af. En belangrijker, de klank van beide versies is ook nagenoeg gelijk.

MXR Distortion + v2.0

Ik klink nog steeds niet als Randy Rhoads. Niet dat dat de bedoeling is. Maar zoals gezegd kreeg de Plus meteen een vaste stek op mijn pedalboard. Deze tweede is compacter en klinkt zo op het eerste gehoor ook een fractie vetter.

De gebruikte opamp IC’s (resp. LM741 in v1.2 en UA741 in v2.0) zijn hoewel authentiek misschien niet de beste keuze. Ze ruisen nogal. Alternatieven zijn o.a. de TL071 en NE5534, al zou dat weer ten koste gaan van de warmte van de klank. Ik heb een paar TL071’s liggen, dus ik probeer het meteen maar uit. Ik hoor weinig verschil.

Na de repetitie van deze week ben ik toch weer wat aan het twijfelen geraakt over de BE-OD. Misschien net iets te metal voor de AC30. Dan is het handig om een zekerheidje als de Plus achter de hand te hebben.

Goats Head Soup is één van die Stones albums waar ik weinig mee heb en weinig naar geluisterd heb. Decadent. Zelfingenomen. Gemakzuchtig. De deluxe versie verschijnt vandaag. Tijd om het album een nieuwe kans te geven. Maar nee, buiten een paar glinsters is het veel matheid. Een beetje poetsen helpt daar niet tegen.

05/09/2020

Ik volg de Tour, maar met een doorlopend gevoel van ongemak. Zeker als je al die mensen langs de wegen, op de bergen en bij de finishplaatsen ziet staan, al dan niet op afstand, al dan niet met mondkapje op. Briljant idee ook, twee Pyreneeën ritten in het weekend. Maar ja, als ook de Franse minister-president de Tour belangrijker vindt dan de volksgezondheid, dan weet je hoe het zit met de belangen. Echt, als deze Tour Parijs haalt…

Film du jour

Assasin’s Creed (2016). Twee uur van mijn leven gestoken in een totaal overbodige film. Na een rommelig maar best aardig begin wordt het doelloos en warrig flutverhaal. Prutswerk. Heel kostbaar prutswerk. Gelukkig is een vervolg afgeblazen. Je moet er niet aan denken dat acteurs als Michael Fassbender of Marion Cotillard hun talent nog een keer aan deze drek verspillen.

06/09/2020

Motivatieprobleempje. En een paar keer een kort buitje. Toch maar naar buiten.

Run #445
10:30u: Ochtend run 5,1 km – 29:22 min. – Route De Linie – 16C, grijs
Redelijk tempo. Jongedame haalt me in. Ik probeer te volgen. Even, en dan verdwijnt ze aan de horizon. Koffie!
Gemiddelde snelheid: 5’45″/km

De buitenstaander, aan de rand van het dorp

And I just hope that you can forgive us
But everything must go
And if you need an explanation
Then everything must go

Everything Must Go, Manic Street Preachers

F1 Monza: het saaiste circuit van het jaar. Het wordt een knotsgekke race. Gasly wint. Geweldig!

Aan het einde van week #36

Fijn om weer muziek te maken met YTMIDM. De week is verder voorbij gevlogen. Sommige zorgen zijn verdwenen, andere zijn gebleven. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Voor de geïnteresseerden: ik speel volgende week zondagmiddag weer eens met The Nowhere Boys, waar anders dan in Rijsbergen. Een middagje Beatelen. Het is buiten, coronaproof en min of meer akoestisch. Wie weet tot dan!

Oh, en nagekomen bericht: kijk vanavond even naar het oosten. Dan zie je de maan en een stukje naar rechts Mars. Doei!

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


#NowPlaying

Zonder toelichting, alleen een waardering.

Charles Ives: Complete Symphonies – Los Angeles Philharmonic, Gustavo Dudamel (2020) – Spotify *****
John Adams: Must the Devil Have All the Good Tunes? – Yuja Wang, Los Angeles Philharmonic, Gustavo Dudamel (2020) – Spotify ***½
Virtuoso – Joe Pass (1973) – Spotify *****
Sunflower – The Beach Boys (1970) – Spotify ***½
Imploding the Mirage – The Killers (2020) – Spotify * (na 3 liedjes afgehaakt)
Nashville Tears – The Songs Of Hugh PrestwoodRumer (2020) – Spotify ****
Goats Head Soup Deluxe – The Rolling Stones (1973/2020) – Spotify **/***
Smile – Katy Perry (2020) – Spotify ***
Songs in the Key of Life – Stevie Wonder (1976) – Spotify ***
Everything Must Go – Manic Street Preachers (1996) – Spotify *****


*= niet te kanen | **= mwah | ***= oké | ****= aanrader | *****= top | *****=verplicht luisteren

De cijfers van augustus

Hardlopen
Totale afstand: 50,1 km
Gemiddelde snelheid: 5’52”/km
Aantal runs: 12

Work-outs
Totale tijd: 0 min.
Aantal work-outs: 0

Gewicht
Gemiddeld: 70,3 kg (-/- 0,8)