Groen

De week #47: Under pressure

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #47

Druk weekje voor de boeg: drie dagen op de Parts Pro bus, twee repetities, zaterdag optreden in Lith. Plus de dagelijkse dingen.

Ik voelde me afgelopen week niet geweldig, tegen een verkoudheid aan. Ook wat somber. Hopelijk verdwijnt dat wat naar de achtergrond. Afleiding is al vaker een probaat geneesmiddel gebleken.

The sun is up
The sky is blue
It’s beautiful
And so are you

Dear Prudence – John Lennon

18/11/2019

Acht over zes. Natuurlijk, de halve mensheid staat om een uur of zes naast zijn of haar bed. Ik ben het niet gewend, en dan is het best vroeg. Enfin, het is voor een goed doel. Vanavond weer op tijd naar bed. Ik voel me overigens beter dan in de voorbije dagen. Nog niet top, maar dat komt wel weer.

De reden voor het vroege opstaan, dat goede doel, is dat ik de komende drie dagen weer achter het stuur van de Parts Pro bus plaatsneem. Vandaag een niet al te grote rit. Dus ben ik op tijd thuis om nog wat te werken. Wel onvervalst rotweer. Morgen wordt het droger.

Zo. De kwestie met de merchandise is afgewerkt. Een net telefoontje van customer service, acceptabele oplossing, streep eronder.

Schokkend bericht van een goede vriendin. Bij haar zoontje van nog geen twee werden vanmorgen buisjes in de oren geplaatst. Een standaard ingreep. Na afloop vertelt de anesthesist dat het hummeltje was gestopt met ademen en dat ze hem hadden moeten terugbrengen, maar dat alles goed was gegaan, dat dit soort dingen wel vaker gebeurden, he’s fine, don’t worry, blah blah blah. Gelukkig is het goed afgelopen. Maar je kunt je de combinatie van schrik, ongeloof, blijdschap en woede voorstellen. Zeg je kind, je geliefde, je ouders, vriend of vriendin dat je van ze houdt. Het kan zo voorbij zijn.

In de avond flink lopen stampen. Niet verstandig, opgefokt naar bed, en dus moeilijk in slaap.

19/11/2019

Ugh. Krabben.

Tien uur op pad, waarvan een dikke zeven uur onderweg. Zigzag door Zuidwest Nederland. En het is druk onderweg. Het wordt een dag van jakkeren. Kop erbij houden, Tal. De ondergaande zon boven het Haringvliet maakt veel goed. Ja, snel tevreden. Soms.

Haringvliet

Ook vanavond komt er niet veel van ontspannen. Ik zie wel samen met pa (een deel van) Nederland tegen Estland, maar er ligt nog werk.

20/11/2019

Ja ja, we zouden mist, gladheid, de hele dag grijs en vies krijgen. Niet waar ik ben, weermannen en weervrouwen! Een mooie dag, met aangevroren ochtenddauw, zon, blauwe luchten en veel fraaie herfstkleuren. Begrijp me niet verkeerd, ik kan haast niet wachten tot het voorjaar begint. Maar ik heb mijn ogen goed de kost gegeven en genoten van wat ik zag.

Ossendrecht
Bij Ossendrecht
Wilhelminakanaal, Dongen
Wilhelminakanaal, Dongen

En daarmee zit deze run van drie dagen erop. Ik sta voor de periode tussen kerst en de jaarwisseling weer ingepland. Misschien komt er nog een ritje tussendoor. Misschien niet. We zullen zien. Zoals altijd weer met veel plezier gedaan.


Dat je met iemand in gesprek bent, en dat ie dan onderwijl doodleuk een appje gaat beantwoorden… Ik ben er niet uit of ik het onbeschoft of veel erger vind. Ziedend. Ik ben weggelopen.

Repetitie met YTMIDM

Gaar. Het was een lange dag. Goed gerepeteerd.

Zeg ns aaa

L’histoire se répète, op dezelfde dag. Dus irritatie, opgefokt, niet in slaap.

21/11/2019

Wat ik eerder al schreef: ik ben dit gejakker niet meer gewend. Ik ben moe. In plaats van een eindje hardlopen smokkel ik er een uurtje of wat bedrust bij. Yes we can! De rest van de ochtend en eerste deel van de middag staan in het teken van mailtjes afhandelen, een paar dossiers openen (en sluiten), en proberen mijn hoofd erbij te houden.

Ook het oefenen voor The Nowhere Boys is er de afgelopen dagen wat bij ingeschoten. Er staan vanavond een paar lastige dingetjes op de planning, dus ga ik daar ook maar eens voor zitten.

Repetitie met The Nowhere Boys

Schijt. Die dingen die vanmiddag goed gingen, kosten nu moeite. Voorbeeld: “And Your Bird Can Sing” is een liedje dat we vanaf de eerste keer dat ik met The Nowhere Boys meespeelde, doen. De gitaren spelen een lastige tweestemmige melodielijn. Rudy speelt de ene gitaarpartij, ik de andere. Om de een of andere reden heb ik het toen ingestudeerd op een wat onhandige positie op de hals. Ik probeer al tijden om de handigere positie in de vingers te krijgen. Maar dat wil niet. Dus sta ik te klooien. En dat is niet goed voor mijn humeur. Zo gaat er wel meer niet zoals ik wil. Ach, ik heb nog een dikke week.

Het wordt trouwens een mooie show. A splendid time is guaranteed for all.

22/11/2019

Nee, van hardlopen gaat even niets komen.

In de middag bezoek van een oom. Mooie verhalen over vroeger en nu. ‘Die avond eet de broer mee, heeft ook het een en ander te vertellen. De avond eindigt in lichte mineur. Op tijd naar bed.

23/11/2019

Vanavond spelen met YTMIDM. Omdat we vroeg verzamelen, begin ik op tijd met de voorbereidingen. Snaren vervangen, wat veranderingen aan het pedalboard, setlijst en teksten doornemen, kleding kiezen (ja, daar was over nagedacht…), ontspannen en de focus vinden.

Vandaag 54 jaar geleden trouwden mijn ouders.

Opa Cis, mam, pa, Oma Anna, Kasteel Dussen - 23/11/1965
Opa Cis, mam, pa, Oma Anna, Kasteel Dussen – 23/11/1965 (ja, sneeuw)

Optreden YTMIDM in Lith

Voor het eerst met zijn vijven, voor het eerst met dit klein zangsetje, voor het eerst in lange tijd geluid door Gijs. We gaan op tijd naar Lith zodat we eventuele plooien op het gemak kunnen gladstrijken. Maar er zijn geen noemenswaardige plooien om glad te strijken. Alles gaat vlotjes. Opbouwen, koffie, soundcheck, nog wat koffie, een pilsje, wachten.

De groene zone - foto: Luc
De groene zone – foto: Luc

De zaak loopt al vroeg vol, dus als we tegen tienen het podium opgaan, gaan we er meteen tegenaan. En het publiek ook. En niet alleen vooraan. Iedereen doet lekker mee, altijd fijn. We spelen goed. Af en toe ietwat snel, hier en daar een hobbeltje, maar dat hoort bij het bandje. En we lossen alles goed op.

Aardig wat -voor mij- bekende gezichten, fijn om jullie te zien. Goed ook om Jan & Juliëtte te zien. Een gezellige avond.

Jammer alleen dat er aan het eind van de avond toch iets vreemds gaat spelen. En dat gaat nog wel een staartje krijgen.

Half vijf in bed. Niet lang wakker gelegen, zowaar.

24/11/2019

Uitslapen! Lekker! Rond een uur of elf weer onder de levenden. Ik doe vandaag weinig.

#NP Thanks for the DanceLeonard Cohen (Spotify)
Dit album bestaat uit tracks die kort voor Cohen’s dood in 2016 zijn opgenomen, tegelijkertijd met de tracks voor “You Want It Darker“. In ieder geval de zang, want Cohen’s zoon Adam heeft de plaat voor een groot deel na vaders dood afgemaakt.
Het is een verstilde, sobere plaat geworden. Lastig inschatten of Cohen het zo bij leven had gedaan, maar de plaat klinkt alsof het zo zijn moet. En die stem…

Over dat staartje: duidelijk. Jammer Lith, eens maar niet weer.

Aan het einde van week #47

Een drukke week met ietwat veel hooi op de vork. Niet alleen qua bezigheden. Ik heb me de eerste dagen niet voldoende ontspannen, en eigenlijk heeft me dat de rest van de week parten gespeeld. Ik zou onderhand beter kunnen weten. Gelukkig hebben we de week afgesloten met een leuk optreden en veel gezelligheid.

Komende week is het rustiger. Tijd om een paar projecten af te ronden en misschien iets nieuws op te starten. Ook meer tijd om voor het optreden van zaterdag met The Nowhere Boys te oefenen, want er zitten nog een paar lastige partijen bij. En tijd om me wat te ontspannen.

Dan ga ik ook weer hardlopen.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


Onder druk wordt (vrijwel) alles vloeibaar