Tijd wacht op niemand

De week #45: Tijd wacht op niemand

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #45

Geen grote plannen. Ik heb een lijstje met klusjes op mijn bureau liggen. Kleine dingetjes, grotere projecten, lopende zaken, verplichte nummertjes.

Als het tijd is, is het tijd

04/11/2019

Het is vier november: ik hoorde een paar dagen terug Mariah Carey alweer, de eerste kerstspecials liggen in de bus, en de dochter van de hulp heeft de kerstboom al staan. Ieder zijn ding; voor mij begint de kerstperiode zo ergens in de week voor -ahem- kerst. En dan ook minimaal. Dit soort gezelligheid hoort bij een ander leven.

In Groot Brexittannië is er tegenwoordig een strijd om de mooiste kerstcommercial gaande tussen grootgrutters, warenhuizen en andere ketens. Ik kan bijna niet wachten op de John Lewis advert. Nog een week of zo. Hier alvast die van Argos.


Ja, de merchandise voor YTMIDM: ik heb de shirts afgekeurd. Een deel van de shirts valt in de collectie Schots & Scheef. Bovendien blijkt mijn Pantone Cool Gray 2 C donkerder dan hun Pantone Cool Gray 2 C; de bedrukking op zowel de caps als de shirts zit tegen spierwit aan. Hoe lossen we dat op, beste drukkert?


Something

Ik zal twaalf of dertien geweest zijn toen ik “Something” voor het eerst hoorde. Volgens mij heb ik het nooit in bandverband gespeeld. Buiten een paar keer met gitaar op de schoot en de vinger op ‘rewind’ heb ik me nooit aan de solo gewaagd. Nu “Something” op de setlijst voor 30 november staat, wordt het zo zoetjes aan tijd om er eens naar te gaan kijken.

De solo is typisch George Harrison: melodisch, gecomponeerd en verraderlijk eenvoudig klinkend. Verder is het goed om te weten dat GH economisch en compact speelde. Van Harrison zelf is nauwelijks beeldmateriaal te vinden, buiten een paar video’s vanuit het publiek tijdens de tour in Japan. In ieder geval is goed zichtbaar dat hij op dezelfde fret begint als ik. De rest is wat vaag. Maar eigenlijk maakt dat ook niet uit. Als het maar klinkt zoals de solo geschreven is.

Op gehoor kom ik een heel eind. Alleen twijfel ik over een paar dingetjes. Dus duik ik toch even in de “Complete Scores”, zoek op de tab-sites, en kijk naar YouTube video’s. Dat is vrij ontluisterend. Vrijwel niemand begint de solo op fret XII. Vrijwel niemand speelt hem compact. En niemand speelt de solo zoals ik hem voor mezelf heb uitgezocht. Ach ja, als ik hem maar in de vingers krijg.


Een fijne avond met kameraad Des. Die ik te weinig zie en die ik niet vaak genoeg spreek. Waardevolle vriendschap.

Klaarwakker.

05/11/2019

Run #338
08:30u: Basis run 4,6 km – 25:53 min. –
Route Helkant – 8C, grijs en nat
Over Helkant, voor het eerst in lange tijd. Het gaat prima. Alleen best gevaarlijk, zo over de dijk. En het is een beetje korter dan ik me herinnerde. Ik vergeef het me. Lekker gelopen. En net voor de regen binnen.
Gemiddelde snelheid: 5’37”/km

Het gesprek met de drukkert is begonnen.

Repetitie met YTMIDM

And then there were three… Luc zit ergens op de hei en Edwin heeft een ingelaste vergadering. Het geeft ons de kans om aan wat lastige dingen te werken. Productief avondje.

Opnieuw klaarwakker.

06/11/2019

Een dag waarop eigen baas zijn even toch best fijn is.

07/11/2019

Run #339
08:30u: Basis run 3,0 km – 16:17 min. –
Route Witteweg – 8C, grijs
Het plan was om een speed run te doen (400 m sprinten, 1 min. herstellen, 3 km lang). Het blijft bij een “oh ja” als ik al een eindje op weg ben. Ach, volgende keer. Gas erop en focus op de meters voor me. Voelt goed.
Gemiddelde snelheid: 5’25”/km

Vanmiddag meldt een goede bekende zich met een lastig Instagram account dingetje. De hulp pagina’s van Instagram/Facebook? Je hebt er niets aan. Gelukkig kunnen we samen de voorgaande stappen beredeneren, en lossen we het op. Zij blij, ik blij, wij blij.

Tal zegt het met bloemen. Ze verdient een huis vol bloemen, een wereld vol liefde, goeds op al haar wegen. Mijn kleine bijdrage.

De glimlach.


Hatseflats! “Later… with Jools Holland” komt er meteen goed in: Kano. Sowieso weer veel mooie muziek. Ik ben mijn liefde voor muziek een beetje aan het terugvinden. Met horten en stoten. Als het leven, min of meer.

Was it love
Or was it the idea of being in love?

One Slip – David Gilmour/Phil Manzanera

08/11/2019

Bericht van de drukkert. Ze hebben mijn samples ontvangen, ze zien nu waar het probleem zit, en ze gaan het oplossen. Mooi. En zo hoort het ook. Nog geen gejuich hier op de afdeling Shirtjes & Caps van Studio Tal. Even wachten op wat er komen gaat.

Nessun dorma (klik/tap om te openen)

Puccini‘s “Nessun dorma” bracht me vroeger altijd kippenvel. Maar de aria is gaan lijden onder overplay. En jammer genoeg soms ook in een wat platte context.

“Nessum dorma” is -zeker postuum- het lijflied van Luciano Pavarotti, en bij het horen gaat bij mij de eerste gedachte naar de Italiaanse stadions kort nadat het nieuws van zijn overlijden bekend was geworden. Pavarotti deed hem ook wel erg goed, met z’n vibrato, het pathos en die snik. Maar het kippenvel van vroeger is er bijna nooit meer.

Soms, zoals vanmiddag, is er een moment waarop het even terug is. Niet in Pavarotti’s uitvoering van of de (licht kitscherige) interpretatie van Jeff Beck, maar gezongen door Plácido Domingo. Niet echt mijn favoriete zanger, en overigens ook iemand die de commercie en het platte niet schuwt. Met dat laatste is niets mis. Maar ik vind daar wel iets van.

Anyway, d’n Plácido verraste me (en dan niet op een #metoo wijze). Hier met de Wiener Philharmonik o.l.v. Herbert von Karajan uit begin jaren tachtig.

Trouwens, dat Jeff Lynne en Roy Orbison delen van de melodie van “Nessun dorma” voor Orbison’s “A Love So Beautiful” (zo mooi, zo ontzettend mooi) hadden gebruikt, was me nooit opgevallen. Hmm, vandaar dat ik dat zo’n fantastische song vind. Ach, we zijn hier nu toch: “A Love So Beautiful”. Met Tom Petty en George Harrison op akoestische gitaar.

Ook nu geldt: mooi rood is niet lelijk…
Ook nu geldt: mooi rood is niet lelijk…

Robert Freeman

Fotograaf Robert Freeman is overleden. Hij is vooral bekend als fotograaf van de hoesfoto’s van de eerste Beatles platen. Maar hij maakte meer, veel meer mooie en iconische foto’s. Niet alleen van The Beatles, al zal hij met name voor dat werk zijn plaats in de geschiedenis krijgen.

Het werk van Robert Freeman (klik/tap om te openen)

Hoi, fijn dat je kijkt. Ik bespaar de toevallige voorbijganger deze kleine greep uit het werk van Robert Freeman.

With the Beatles
Beatles For Sale
Rubber Soul
Andy Warhol - geëmbed van thelineofbestfit
Andy Warhol – geëmbed van thelineofbestfit
John Lennon - EM Studio 2, 1966 - geëmbed van thebeatles.com
John Lennon – EM Studio 2, 1966 – geëmbed van thebeatles.com
A Hard Day's Night
Help!
John Coltrane
John Coltrane -geëmbed van invaluable.com
Jagger, Lennon, McCartney - EMI Studio 2, 1966 - geëmbed van thebeatles.com
Jagger, Lennon, McCartney – EMI Studio 2, 1966 – geëmbed van thebeatles.com
Muhammad Ali - geëmbed van thelineofbestfit
Muhammad Ali – geëmbed van thelineofbestfit
John Lennon - geëmbed van paulmccartney.com
John Lennon – geëmbed van paulmccartney.com

Tijd wacht op niemand.

Man man, ik zet iets op Twitter over die idioten die geweld acceptabel vinden omdat ze hun zin niet krijgen, en meteen krijg ik allerlei onfrisse types en andere droeftoeters over me heen. Yep, de strontkar staat in de straat. Overigens maar eventjes. Niet genoeg hashtags gebruikt of zo.

Gelukkig is Twitter geen afspiegeling van onze maatschappij. Nog geen 20% van de NL-ers zit op Twitter en lang niet alle mensen met een account zijn daadwerkelijk actief op Twitter. Dus laten we het niet te serieus nemen.

Het risico is dat een relatief kleine, niet-representatieve groep dan een onevenredig grote megafoon in handen krijgt. Want als Twitter al een spiegel van de samenleving is, dan op zijn best een lachspiegel.

Niels Waarlo, De Volkskrant 07/06/2019

Overigens vind ik wel iets van die hele zwarte Piet discussie. Ik zal het kort houden.

Tijden veranderen (klik/tap om te openen)

Traditie is dat je op 4 december bij je schoonouders supriezeavond (sic) hebt. En dat je op eerste kerstdag bij je oma langsgaat. Schoen zetten. Banketletters. Rijmpjes. Tegelijkertijd lijkt het sinterklaasfeest van nu in weinig meer op het sinterklaasfeest van honderd jaar geleden, of zelfs op het feest in mijn jeugd. Het kinderfeest verandert. Constant. Alles verandert. Ook tradities. En dat is goed.

En de kinderen waar het feest voor is, maakt het echt geen zier uit of Piet zwart, geel of groen is. Of roetveeg. Dan blijft alleen de rest van ‘ons’ over.

Ik denk dat voor het overgrote deel van ons geldt dat Zwarte Piet geen bedoelde racistische ondertoon heeft. Onbedoeld mogelijk wel. Of je het wil of niet, Zwarte Piet heeft een racistische ondertoon. Laten we dat proberen te veranderen.

Verkleed je als Piet, zwart, geel of groen. Of roetveeg. Maak er een feest van. Houd rekening met de gevoelens van anderen. Laten we het voortschrijdend inzicht noemen. Of empathie. En doe een eind normaal.

Tijden veranderen. Tijd wacht op niemand.

09/11/2019

Het is koud in huis. Door de jaloezieën zie ik blauwe lucht en zonnestralen. Maar het kost moeite om onder de dekens vandaan te komen. Ik moet niets.

Na de ochtendrituelen, ontbijt en koffie, de krant en een paar formaliteiten, ga ik even de slag in de tuin. Het blijkt best lekker buiten, zo in het zonnetje, dus ik maak er het beste van. Bladeren harken, wat takken snoeien en ander geprul. Het echte snoeiwerk is voor later.

De rest van de middag en een deel van de avond staan in het teken van The Beatles; dinsdag beginnen de repetities met The Nowhere Boys & Friends voor het optreden op 30 november in Rijsbergen. Het is een flinke lijst, voor een belangrijk deel bekend terrein, maar alles een paar keer goed doornemen kan geen kwaad. Niet echt een straf trouwens.

56 songs...
56 songs…

Film du jour: Life

Ik wilde hier iets schrijven over de film “Life“, die vanavond op de buis was. Maar nu, een uurtje of wat later, kom ik niet verder dan op te merken dat het vrij bizar is hoe goed dat science fiction films er tegenwoordig uitzien, en dat de muziek -van Jon Ekstrand– mooi maar niet heel erg origineel was (Ligeti). En daarmee is de film goed samen te vatten: het zag er allemaal goed uit en het is allemaal al eerder (en beter) gedaan. En dat eind… Poeh, van kilometers afstand. Gelukkig was het in een uur en drie kwartier gepiept.

Life - geëmbed van imdb.com
Life – geëmbed van imdb.com

De Muur

Het is vandaag dertig jaar geleden dat de Berlijnse Muur openging voor de Oost-Duitsers. Het luidde het definitieve eind van de Koude Oorlog in en het begin van de Europese eenwording. Wat je ook van het Europese project vindt, Europa (inclusief Nederland) is er in de jaren sinds de val van de muur op de meeste vlakken stukken beter op geworden. Een dag om even bij het verleden (en het heden) stil te staan.

10/11/2019

Als ik om acht uur mijn hoofd onder de dekens vandaan steek, is het buiten min één. Ik weet genoeg en draai me nog eens om. En nog eens.

Run #340
11:15u: Basis run 5,0 km – 28:42 min. –
Route De Linie – 5C, sun sun sun
Laat op. Blauwe lucht, flink veel zon. Naar buiten! Iets te voortvarend van start, middenstuk hard werken, slot weer beter. Zweten! Tevreden.
Gemiddelde snelheid: 5’42”/km

Vandaag EK Veldrijden. Benieuwd wie er tweede wordt bij de elite mannen…


Aan het einde van week #45

Komende weken repetities met YTMIDM en met The Nowhere Boys. En werk. En verder zullen we zien.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse