50 Tinten Herfst

De week #44: If you just smile

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #44

Een paar afspraken deze week. Repetitie met YTMIDM. Wat dingetjes regelen. Opruimen. En hardlopen. Want dat is goed. En leuk. En lekker. In ieder geval naderhand.

If you smile through your fear and sorrow
Smile and maybe tomorrow
You’ll see the sun come shining through for you

Smile – Charles Chaplin, John Turner, geoffrey Parsons

28/10/2019

De biologische wekker staat nog op zomertijd. Dus vroeg wakker. Het extra uurtje dommelen bevalt me best.

I'm Looking Through You
I’m Looking Through You

Als ik over of langs mijn beeldscherm kijk, heb ik zicht op een deel van de vijver en de haag, en een paar struiken. Dat biedt het hele jaar door mooie afleiding, door de vele vogels (mussen, vinkjes, meesjes, roodborstjes, boomklevers, etc) die af en aan vliegen, de beweging van de takken en bladeren, en -nu, in de herfst- de schitterende variaties van de alsmaar veranderende kleuren. Genieten, ook van de kleine dingen.


30 november: The Nowhere Boys & Friends, Koutershof, Rijsbergen

Nog een maandje en dan is het zover: een hele avond muziek van The Beatles, met The Nowhere Boys & Friends. Joris is er, Maarten is er, Rudy is er, Bart is er, de ene Raymond is er, andere Raymond niet, en Tal is er ook. Plus Friends. Wie precies? Ja, verrassing…

Rijsbergen, net onder Breda. Het gaat vrij hard met de kaarten, dus mocht je willen komen kijken, wees er snel bij. Anders kan ik -denk ik- wel iets regelen.


#NP Interstellar SpaceJohn Coltrane (Spotify)
Free jazz. Vier stukken voor tenor sax en drums.
Opgenomen in 1967, het jaar van Coltrane’s vroegtijdige dood (en het jaar waarin ik geboren werd).
Hoewel er geen begeleidingsinstrument is, lukt het Coltrane toch om de illusie van harmonie in de muziek te houden. Het doet een beetje denken aan hoe Bach in solostukken voor bijvoorbeeld viool of cello met contrapunt melodieën werkte, waardoor de solist zichzelf als het ware begeleidde. Enfin, pittige kost, dit.


Ach schijt. Op je website zetten dat je prijslijst per mail op te vragen is, en dan een kolderiek mailtje sturen met veel woorden maar zonder prijslijst. Daar heb ik toch geen zak aan? Dus komt het mailtje onderop de stapel.

29/10/2019

Run #336
08:15u: Basis run 3,1 km – 17:10 min. –
Route Witteweg – 4C, ochtendzonnetje, blauwe hemel
Als ik de weg opdraai, bots ik bijna tegen een mooie jongedame op. We lachen. Een goed begin van de dag. En dan plank gas. Goed bezig. Brrr…
Gemiddelde snelheid: 5’31”/km

Een goed uurtje besteed aan het opzetten van een simpele webshop voor YTMIDM. De eerste merchandise is besteld -hopelijk ziet het er uit zoals ik het bedoeld heb- en zodra het in huis is, gaan we ‘live’. Ben benieuwd. Ik houd je op de hoogte.

Pedaalpraat: Wah? (klik/tap om te openen)

Italiaanse chaos. Elke binnenkant van een Jen Cry Baby Super wah die ik op internet ben tegenkomen, ziet er anders uit. Alsof de Italiaan van dienst lukraak allerlei kleuren draadjes uit een bak heeft gepakt en die -ook niet geweldig- aan de diverse componenten heeft gesoldeerd. Het kost me meer tijd om uit te vogelen welk draadje bij welk punt op de nieuwe schakelaar hoort, dan het solderen en testen. Dat solderen kan trouwens nog wel beter. Oefening baart kunst, hoop ik.

Wat ik gedaan heb? Ik heb de oude schakelaar in mijn Jen Cry Baby Super wah uit 1987 vervangen door een Carling DPDT switch, zodat de Wah true-bypass wordt. In de oude situatie is er namelijk sprake van tone sucking, ook als de wah niet in gebruik is. (Het signaal gaat door het hele circuit, waardoor er hoog verloren gaat. En dat willen we niet.) Ik heb meteen ook iets veranderd aan de bedrading.

De wah doet het weer. Ik weet niet of het wah effect is zoals ik het hebben wil, maar dat gaan we morgen met ‘volle bepakking’ uitproberen. Ik kan eventueel nog een nieuwe potmeter plaatsen, met meer bass. Vraag is of ik hem dan meer (lees: überhaupt) zou gaan gebruiken. Eerst maar eens kijken hoe het klinkt.

Jen Cry Baby Super wah (1987)
Jen Cry Baby Super wah (1987)

30/10/2019

Ik heb nu ongeveer een jaar Spotify Premium. Voor € 9,99 per maand onbeperkt toegang tot vrijwel alle muziek die er is. Ik mis nog altijd het vast kunnen houden van het artwork, het boekje, al heeft Wikipedia die functie min of meer overgenomen. En het kost me nog steeds moeite om te accepteren dat ik muziek slechts huur, in plaats van dat ik mijn cd’s in mijn kast heb staan. Daar staat tegenover dat ik voor Spotify per jaar minder betaal dan wat ik vroeger per maand aan cd’s uitgaf. En van die cd’s in mijn kast zijn er aardig wat die daar na twee of drie keer draaien in verdwenen, om er nooit meer uit tevoorschijn te komen. Modern Times.

#NP Baby Driver (Soundtrack) (Spotify)
De film duurde te lang gisteravond (kwart over één), maar de muziek was aanleiding om de soundtrack op te snorren. Mooie playlist, beginnend met The Jon Spencer Blues Explosion en mijn favoriete Jonathan Richman track, met onze eigen Earring, The Beach Boys, Martha Reeves & The Vandellas, Beck, The Damned, Danger Mouse. Alleen tegen het eind kakt het even in. Aanrader, bijvoorbeeld voor een lange autorit. En die film komt nog wel een keer.


Repetitie met YTMIDM

Opnieuw twee nieuwe en twee afgestofte liedjes. Aftikken en meteen staan. Goed bandje zijn we. Daarna punten op de i. Eentje is nog een twijfelgeval, de rest zit wel snor. Nu herhalen om het strakker en puntiger te krijgen. Dus hebben we weer zeven of acht nummers aan het repertoire toegevoegd. De komende weken gaan we ons verder vooral richten op het bestaande repertoire. Want op 23 november spelen we eindelijk weer eens. Voor mensen! In Lith! Gas erop!

Pedaalpraat: De praktijk (klik/tap om te openen)

Nou, het viel wat tegen.

De wah pikt veel ‘interference’ op, te veel om zo te laten. Dus daar zit iets nog niet goed. Het kan de voeding zijn, of storing van buitenaf, of -en dat is het meest waarschijnlijke- ergens onder de motorkap is het toch nog niet in orde. Geen drama, want ik heb het ding niet nodig. Maar ik geef niet op!

Mijn Boss DS-1 wilde vanavond ook niet helemaal meewerken. Schril, weinig ballen, en clipping. Even heb ik het idee dat een buisje in de Vox niet jofel is. Maar omdat het alleen met de DS-1 zo klinkt, wil ik niet op de zaken vooruitlopen. Eerst eens kijken wat daar aan de hand kan zijn. (zie hieronder)

31/10/2019

Ik stel het hardlopen een dagje uit. Ja, min één. Die kou, daar ben ik nog niet aan toe.

Kennismaken met de nieuwe compagnon van een goede klant. De nieuwe compagnon praat vlot en zegt goede dingen. We verstaan elkaar. Hij blijkt even oud te zijn als ik; ik voel me een stuk jonger.


Floortje Dessing - geëmbed van bnnvara.nl
Floortje Dessing – geëmbed van bnnvara.nl

Beelden en soundtrack zijn (voor mij) vaak net zo belangrijk als het verhaal. Sterker, soms kan het verhaal niet eens zo boeien maar nemen de beelden en de soundtrack me mee op een losstaand avontuur. Een goed voorbeeld zijn de reisdocu’s van Floortje Dessing. Over de beelden een andere keer. De voortreffelijke muziek van seizoen 6 van “Floortje Naar Het Einde Van De Wereld” staat als playlist op Spotify. 5 uur en 48 minuten. Lekker.


Pedaalpraat: Boss DS-1 (klik/tap om te openen)

Boss DS-1 - geëmbed van boss.info
Boss DS-1 – geëmbed van boss.info

Voor de DS-1 zijn tal van mods mogelijk. Mods die stuk voor stuk logisch en uitvoerbaar klinken. Maarr… mijn DS-1 is van na 2017. En mijn DS-1 heeft een SMT PCB, ofwel een klein printje met minuscule componenten. Ik heb diode D4 en D5 inmiddels gevonden. Maar elke illusie dat ik die kan los peuren, laat ik na één blik varen. Nee, dat gaat het niet worden.

Er is nog wel een andere optie: zelf een DS-1 clone in elkaar zetten, en dan daar de mods meteen in meenemen. Misschien een projectje voor later.

#NP Midnite VulturesBeck (Spotify)
Als ik nog eens bevestigd wil zien hoe snel de tijd gaat, dan pak ik er een plaat bij uit de tijd dat we aan het eerste In ‘t Wild album werkten. Zoals deze. Twintig jaar oud! 20! Twintig!

01/11/2019

Man, ‘t is al november…

Run #337
08:15u: Basis run 5,5 km – 31:24 min. –
Route De Linie – 6C, grijze wereld
Fris. Vlot maar gecontroleerd tempo, beetje aanzetten na een kilometer of vier. Gaat goed. En net voor de regen binnen.
Gemiddelde snelheid: 5’42”/km

Die pet past ons allemaal

Ja, passen wel, staan minder.

Die pet past ons allemaal

Kortom, de caps zijn binnen. Ze zien er goed uit. Shirts volgen begin komende week. Binnenkort verkrijgbaar bij optreden en in onze webshop. Kleine oplages, om de wateren te testen.


Ik heb begin deze week besloten om vooralsnog geen projecten meer aan te nemen waarbij het budget weinig of niets is of die onder ‘vriendendiensten’ geschaard kunnen worden. Wel, we zijn nog geen week verder en het gaat al mis. Gisteren om half zeven een appje. Site moet vandaag de lucht in.

En dus besteed ik op deze druilerige vrijdag weer eens veel meer tijd dan de bedoeling is aan de opzet en inrichting van een website. Ach ja.

En ik had eigenlijk andere plannen…

De nieuwe single van neef Sam is vandaag verschenen. Mooi liedje. Geschreven door ‘onze‘ Joris Rasenberg. Tja, deze wereld is klein en iedereen kent elkaar.


De nacht in met “Even Later with…”: The SLP (goed!), elbow (errug goed!), Little Simz, Michael Kiwanuka, slowthai. Hooray!

02/11/2019

Er valt niet meer aan te ontkomen: vandaag een wintertrui aangetrokken.

Norman Foster

Norman Foster, 2017 - geëmbed van telegraph.co.uk
Norman Foster, 2017 – geëmbed van telegraph.co.uk

Op zaterdagochtend kijk ik tijdens het ontbijt (tv in de keuken) vaak naar “Close Up“. Vandaag met een vlotte documentaire (uit 2010, toen de mens nog rechtop liep) over het leven en werk van de architect Norman Foster*. Er blijven vragen, en soms mag dat.

* Ook als je zijn naam niet kent, ken je ongetwijfeld een aantal van zijn iconische bouwwerken. Zoals The Gherkin in Londen, het HSBC kantoor in Hong Kong, Apple Park in California, en de vernieuwde Reichstag in Berlijn. Maar ook bijvoorbeeld het Millau Viaduct in Zuid Frankrijk.

Terugkijken kan hier.

Rig Rundown: The Edge (klik/tap om te openen)

Heb je een uurtje?

The Edge tours with 45 guitars. He performs with 18 to 20 different guitars every show and has a backup for every one of them.

45 gitaren… Daar vind ik wel iets van. Voor een gitarist bestaat er niet zoiets als ‘genoeg gitaren’. Dat je bij zo’n grote productie voor zekerheid kiest, dat snap ik. En dat een song om een bepaalde gitaar vraagt, dat snap ik ook. Maar je kunt overdrijven.

The Edge is natuurlijk een dijk van een gitarist, en iemand die veel voor de ontwikkeling en het geluid van gitaren in de popmuziek heeft betekend. En Dallas Schoo is een legende onder de gitaarroadies.

Maar toch… Die obsessie met de juiste gitaar voor dat ene liedje, pietepeuterige dingen als weerstandjes voor elke draadloze set, snaardikte zus, bouwperiode zo, en alles dubbel – de decadentie druipt ervan af. Hoewel het daarvoor ook al zorgwekkende vormen had aangenomen, is het moment waarop dit een hoofdrol kreeg voor mij ook het moment waarop U2 definitief ophield een interessante band te zijn en een stadionvullende mega-act voor jong en oud werd. Niets mis mee, maar ook niet langer relevant.

45 gitaren.

45…

“Tja, op een gegeven moment word je niet meer gebeld”

Terwijl ik het zeg, besef ik het gewicht en de ernst van de woorden. Onwillekeurig moet ik aan de betreurde Syd Barrett* denken. Het verhaal gaat dat toen Roger Waters op 26 januari 1968 de rest van Pink Floyd oppikte om naar een optreden in Southampton te gaan, iemand vroeg “Zullen we Syd ophalen?” en een ander antwoordde “Nahh, laat maar”. En dat was dat.

Het gesprek gaat over hoe het nu zit met [doet er niet toe].
“Tja, op een gegeven moment word je niet meer gebeld.”

Het vat het aardig samen.

* Syd, die eigenlijk Roger heette, was de frontman van Pink Floyd, toen ze nog psychedelische pop maakten, een dikke vijftig jaar terug. Hij experimenteerde er lustig op los met LSD en andere psychedelische drugs, wat er in combinatie met zijn toen nog niet gediagnosticeerde- schizofrenie toe leidde dat Syd vrij serieus en ook vrij definitief van het padje raakte. Eén van die vele tragische slachtoffers van de jaren zestig. Na een leven als een schim van wie hij ooit was, overleed Roger Keith Barrett in 2006.

03/11/2019

Vandaag geen “Just Do It. Sunday”. Ik doe nog een paar uurtjes alsof de wereld niet bestaat.


Aan het einde van week #44

Gekke week.

Tot gauw,

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


De cijfers van oktober

Hardlopen
Totale afstand: 49,8 km
Gemiddelde snelheid: 5’43”/km
Aantal runs: 12

Work-outs
Totale tijd: 18 minuten
Aantal work-outs: 1

Lichaam
Gemiddeld gewicht: 70,2 kg