The Tunnel of Love

De week #43: Tussen de regels

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #43

Buiten lopende zaken staan er geen specifieke dingen op de zakelijke agenda. Repetitie met YTMIDM, plannetje voor het pedalboard, enkele huishoudelijke zaken. En dat is het wel. Rustig weekje.

Het hardlopen gaat de laatste tijd weer beter. Zin om dat vol te houden.

21/10/2019

De ochtend is voor lopende zaken.

Al bladerend en lezend ben ik de afgelopen dagen op wat losse ideeën gekomen, onder andere om mijn pedalboard beter en overzichtelijker te maken. Sommige van die ideeën lijken de moeite van het uitwerken waard. Dus maak ik een paar plannetjes en lijstjes met benodigde componenten.


De originele Sugababes hebben een nieuwe single (een cover van “Flowers” van Sweet Female Attitude) uit en ze mogen zich weer de Sugababes noemen. De stemmen van die drie zijn samen één. Klinkt lekker. Ben benieuwd wat gaat volgen. Plaatje, toertje, mooi.

#NP GhostsSiobhán Donaghy (Spotify)
Zij was de eerste die uit de Sugababes stapte/werd gegooid, volgens mij al na het eerste album. Ja, het meisje met rode haar. Volgens mij heb ik haar eerste soloalbum “Revolution in Me” ergens in de kast staan. (Minuutje later: Ja, inderdaad!) Van dit “Ghosts” had ik gehoord, maar toen stond ie nog niet op Spotify (en inmiddels was ik wat zuiniger geworden). Nu wel. Prima plaat, die niet onder doet voor het volledige oeuvre van de Sugababes. En die een beter lot had verdiend.

Tot laat in de avond achter de computer: werk. Sommige dingen kunnen niet tijdens kantooruren. Jammer dat het me geen fuck oplevert. Gelukkig ook een leuker klusje.

22/10/2019

En dus een kort nachtje. Tot een uur of twee hazenslaapjes. En om half vier ervan overtuigd dat het tijd is om op te staan.

Run #333
08:30u: Basis run 4,4 km – 25:30 min. –
Route Prinsenpolder – 12C, buiten grijs, binnen grijs
Gas erop. En per abuis neem ik de verkeerde afslag. Niet erg, ook goed.
Gemiddelde snelheid: 5’48”/km

Mm, de verzendkosten van dat spul zijn behoorlijk (orderbedrag is tientjeswerk). Dus wordt de Duitse bestelling groter, en ga ik de Nederlandse bestelling van de week (of volgende week) wel in Den Bosch ophalen. En nog ben ik iets vergeten te bestellen!

Oefenen voor morgen. Ik merk dat ik de afgelopen maanden weinig gespeeld heb. En zingen gaat ook stroef. Ook weinig gedaan. Eigenlijk gewoon niet.

23/10/2019

In alle vroegte een appje. Mijn haken en ogen, haar ups en downs. Ik kies mijn woorden zorgvuldig.


Even de A59 af bij Maaspoort. Spulletjes liggen klaar.

Repetitie met YTMIDM

Repetities zijn niet altijd leuk. Het zit in het woord verborgen: repeteren, herhalen. De gezelligheid en het samen spelen maken dat meestal wel goed. Op dit moment, nu we bezig zijn om ons repertoire aan te passen naar een leven zonder Jan (enig gevoel voor dramatiek is mij niet vreemd), is het bij tijd en wijle spannend en interessant. Maar toch, sommige liedjes blijven schijtnummers om te repeteren, om te herhalen. (Live spelen is een ander verhaal; dan is het voor het echie.)

Gelukkig zijn we weer ook met nieuwe liedjes begonnen. Want dat vind ik het leukste om te doen. Het liefste zonder plan, met een basiskennis van het liedje, aftikken, kijken hoe alles in elkaar valt, ideeën op elkaar loslaten, en ons het liedje eigen maken. En hoewel we dit al een tijdje doen, verbaast het me telkens weer hoe snel en hoe goed dat lukt. Zoals gisteren, met twee nieuwe liedjes, en twee ‘oude’ liedjes die een nieuwe kans krijgen. Van de grond af opbouwen.

Vreemde hoek
foto: Luc
Tussen de regels (klik/tap om te openen)

Tussen de regels

Een van de vele dingen die ‘veranderde Tal’ probeert af te leren, is ‘tussen de regels lezen’.

Ik ben veel met taal bezig. Altijd al geweest, en de laatste jaren zelfs meer dan daarvoor. Gevolg is dat ik soms iets lees wat door de schrijver niet bedoeld is, of ongelukkig geformuleerd is, of er simpelweg niet staat. Dat heeft me in het verleden met enige regelmaat in de knel gebracht, met de afzender, met mezelf.

Bij gesproken woord heb je de knipoog, de ernstige blik, de nuance in de stem, de context van de omgeving. Het is lastig -en gevaarlijk- om dat in geschreven vorm met woordkeuze, toon en gevatheid te willen compenseren.

Dus probeer ik niet door te bouwen op wat volgens mij (mogelijk) bedoeld is, maar een tekst te lezen zoals hij er staat. En als ik denk dat er meer bedoeld wordt, of een tekst is voor meerdere uitleg vatbaar, of het is simpelweg wat vreemd geformuleerd, dan vraag ik om uitleg. Dat werkt vaak ook niet, maar het is beter dan malen, piekeren en opvreten.

Ik probeer ook minder ‘tussen de regels schrijven’. Laat ik het anders zeggen: ik probeer helder en zo ondubbelzinnig mogelijk te schrijven. Tenzij de tekst erom vraagt. Een van de leukere elementen van schrijven dat je meer weet te zeggen dan er staat.

Er is een verschil tussen een zakelijke brief of e-mail, een berichtje aan bekenden, een songtekst, of zoiets als dit. Als schrijver ben ik bewuster bezig met hoe ik mijn zinnen formuleer. Ik probeer in te schatten hoe de lezer het zal lezen, hoe de boodschap gaat overkomen, en of wat ik bedoel überhaupt uit mijn woorden valt af te lezen. Toegegeven, met wisselend succes. We blijven proberen.

24/10/2019

Het zou 20 graden worden, een mooie, zonnige dag. Volop plannen om iets te gaan doen, ergens naartoe te gaan, ervan profiteren. En wat hebben we? Een grijze ochtend, regen, fris. God, dat valt tegen…

Uiteindelijk breekt de zon kort na de middag toch door. Even eruit voor een wandeling naar een brievenbus en vervolgens via de long way weer naar home. Strijken. Ook leuk.


Jools Holland - geëmbed van bbc,co,uk
Jools Holland – geëmbed van bbc,co,uk
Later... (klik/tap om te openen)

“Later…” is er weer! Vorige week al, alleen vergat ik er toen over te beginnen. De 54e serie, jaargang 27. Mocht je niet weten waar ik het over heb: “Later… with Jools Holland” (BBC2) is een show met een uur lang live muziek op vrijdagavond, sinds een paar jaar voorafgegaan door een half uur op dinsdag. De opzet: bands staan in een rondje opgesteld, Jools speelt regelmatig mee, er is publiek, nieuwe en oude acts, vaak de moeite waard, soms minder.

De laatste jaren zit er een beetje sleet op. Deels doordat de hele muziekwereld is veranderd. Deels doordat veel van de huidige muziek zich minder leent voor een live optreden in een studio, zeker niet zonder hulpmiddelen.

De afgelopen 27 jaar is er weinig aan het format gewijzigd. Tot vorige week. Een andere studio (compacter) en een andere setting (badend in het licht), een co-host, uitzending op donderdag (“Later… with Jools Holland”) en vrijdag (“Even Later… with Jools Holland”), een kort gefilmd item, en op vrijdag een wat relaxtere feel. En uhm, ja, dat is het. Die co-host vind ik nog niet geslaagd, al doet het aan The Tube denken, de rest is verfrissend. Gek genoeg doet het me ook denken aan de vroegere “The Late Show“. Don’t fuck with the formula, unless you can make it better.

Uiteindelijk valt en staat elke aflevering bij de inhoud. Deze week zit dat snor: o.a. Oasis Liam Gallagher (de interessante van de twee, met op “The River” zoon Gene -ook geen lachebekkie- op trommels), de fantastische Celeste en uit Australië lekkere punk van Amyl and the Sniffers. Volgende week elbow.

Mooi, een nieuwe serie. Hopelijk veel goede muziek.

25/10/2019

Run #334
08:30u: Basis run 3,3 km – 18:35 min. –
Route Witteweg – 11C, grijs
Kort rondje. Gas erop. Gaat goed.
Gemiddelde snelheid: 5’36”/km

Contact met enkele van mijn favoriete vriendinnen en vrienden. Goede berichten van X.

Onze Duitse Freunden haben auch geleverd. Ik kan weer aan de slag. Wat reparatiewerk en een paar projectjes. Geen haast, wel zin.

26/10/2019

Het is lekker buiten. De tuin! Tijd om de zaag in een paar overhangende takken te zetten. Met name van enkele Valse Acacia’s (Robinia), met gemene doornen en lange takken, nauwelijks uit te roeien. Dus lomp wegzagen is de enige remedie. Lomp, dat lukt mij wel.

Meteen ook de lavendel winterklaar gemaakt. Een beetje laat, maar dat is dan maar zo. En bladeren harken, onkruid uittrekken, en me herinneren dat ik de tuinman een appje zou sturen. Maandag.


Nu de componenten voor de pedalen projecten binnen zijn, is het zaak om een plan van aanpak te maken. Want één van de vele wijze lessen die ik inmiddels geleerd heb, is dat lukraak beginnen vaak eindigt met een smeulend hoopje onbruikbaar spul. En berouw.

Het plan is er. Nu het gereedschap. Ik heb een stappenboor nodig, om gaten van meer dan ø10 mm te kunnen boren. Die krengen zijn duur, zeker voor mijn incidentele boorwerk. Voor de langere termijn brengt Ali verlossing: een set van drie voor € 9,62. Inclusief verzending! Uit China! Binnenkort (een week of twee) in huis. Voor de korte termijn ga ik de broer lief aankijken.


Goh, ze weten me ineens te vinden… Ik heb een paar pilsjes tegoed.

Colorado - geëmbed van parool.nl
Colorado – geëmbed van parool.nl

#NP ColoradoNeil Young & Crazy Horse (Spotify)
Mag je van een 73-jarige met 39 soloplaten en een stuk of tien platen met Buffalo Springfield en CSNY op zijn naam verwachten dat hij nog een album aflevert dat ertoe doet? Zijn laatste 15+ albums waren wisselvallig, gehaast en afgeraffeld, en vaak gewoon niet goed. Gek genoeg zijn Crazy Horse, een constante én onberekenbare zekerheid vanaf dag één, en groot leed er telkens weer voor nodig om punten op de i te zetten. Ook nu. En in het geval van “Colorado” blijkt dat hard nodig.

Young’s vocabulaire is beperkt. Net als die van Crazy Horse. En dat is oké. Het maakt deze plaat net zo tijdloos als “Zuma”, “Rust Never Sleeps”, “Ragged Glory” of “Sleeps with Angels”. En net zo gedateerd als “Re-ac-tor”, “Life”, “Greendale” en “Psychedelic Pill”. En elke keer als NY zich druk maakt over politiek of het milieu gaat dat ten koste van de liedjes.

Crazy Horse blijkt opnieuw de beste band die NY zich kan wensen. Het klinkt prima. Het zompige en breekbare van de band kan veel verhullen. Maar ook “Colorado” laat geen blijvende indruk achter.
Het meest frustrerende is dat je als luisteraar achterblijft met een gevoel dat het er nog wel inzit, maar er simpelweg niet uit wil of mag komen.

Om de (lichte) teleurstelling weg te spoelen, draai ik de nieuwe van elbow nog maar eens. Gelukkig staat er tegenover elke “Colorado” een “Giants of All Sizes“. Goed de nacht in.

27/10/2019

Wintertijd. Mooi, dan is het de komende weken ‘s ochtends weer wat vroeger licht. De laatste weken zit lig ik op loopdagen te wachten tot het voldoende licht is om veilig door de polder te rennen.

Een beetje last van mijn linkerschouder, de monnikskapspier (musculus trapezius). Terugkerend iets. Combinatie van spanning, overbelasten door lomp bewegen met een gitaar van een kilo of vier, vijf om de nek, en de leeftijd. En een gebrek aan liefde. Ook wat pijntjes in de rug, ik denk van de tuin van gisteren. Dus blijf ik nog even onder de warme dekens en bedenk nog meer smoesjes om niet aan de dag te hoeven te beginnen. Dat extra uurtje is al snel opgebruikt.

Run #335
11:30u: Basis run 5,5 km – 31:49 min. –
Route De Linie – 11C, grijs
Piep, knars. Aardig briesje, flets zonnetje, grijze wereld. Tempo is goed en ik kan het volhouden. Tevreden. Opgepept.
Gemiddelde snelheid: 5’47”/km

Tussen de regels...

#NP Het Zondagmiddagconcert (Radio 4)
San Francisco Symphony Orchestra, Michael Tilson Thomas (dirigent), Yuja Wang (piano), Mark Inouye (trompet)
1. Dmitri Sjostakovitsj – Piano Concerto nr.1 in C minor, Op.35; 2. Igor Stravinsky – Le Chant du rossignol; 3. Bright Sheng – Dream of the Red Chamber Overture (World Premiere); 4. Igor Stravinsky – Suite ‘L’oiseau de feu’ (The Firebird Suite)
Opname van het
concert gegeven op 28 september 2016 in de Louise Davies Symphony Hall te San Francisco.
Fijn zo in de middag. Bright Sheng’s ouverture past in het programma, maar valt een beetje in de schaduw bij de werken van Sjostakovitsj en Stravinsky. Maar dat is niet vreemd. Mooie muziek.
Terugluisteren kan hier. Press release met meer informatie vind je hier.

Pedaalpraat: Boss DD-3 Digital Delay (klik/tap om te openen)

Boss DD-3 Digital Delay

Deze Boss DD-3 doet 't nie
Boss DD-3

Helaas. De nuttige informatie van de Stompboxzone ten spijt is het vervangen van resp. transistor Q9 en diode D6 niet voldoende om mijn Boss DD-3 uit 1991 weer tot delayen te wekken. Het directe signaal komt wel door, het delay-signaal niet. En omdat ik 1) geen goede meetapparatuur heb, en 2) geen sjoege heb van dit soort elektronica (en al helemaal dit soort digitale elektronica), denk ik dat het bij deze poging gaat blijven. Een nieuwe Boss DD-3T kost 139 euro, een nieuwe (en uitgebreidere) Boss DD-8 159 euro. Of iets anders, als de tc electronic Flashback 2, voor 115 euro, of de Fender Mirror Image voor 107 euro. Even denken. Even sparen.


Aan het einde van week #43

Laatste woorden zijn voor een andere keer. Ik ga GP van Mexico kijken. Go Max! Nou ja, ik ga GP van Mexico kijken.

Doei!

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse