You've given me a wah wah!

De week #42: You’ve given me a wah wah!

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #42

Druk met pedaaltjes, apparatuur en muziek. Deze week de eerste repetitie met YTMIDM. En over een paar weken gaan ook The Nowhere Boys weer wat doen.

Verder staat er weinig op de agenda. Lopende zaken. En iets wat ik voor me uitschuif.

Another fall, another turned page…

Wallace Stegner

13/10/2019

Nou, Ronald Koeman heeft nog een flinke klus om dit Oranje klaar te stomen voor het EK. Ja, het resultaat is het belangrijkste, dat vind ik zelf ook. En ze zijn -vrijwel- geplaatst. Maar het is wisselvallig en onzeker. En niet alle geselecteerde spelers zijn goed genoeg. Wit Rusland, astenblieft zeg!

14/10/2019

Hoe het met me gaat, vraagt ze. Het wordt een antwoord dat een ‘goede bekende’ op waarde kan schatten en een ‘vriend’ zou doen doorvragen.

Project Pedalen #2

Morgen de eerste YTMIDM-repetitie sinds de zomerstop. Hoogste tijd om mijn pedalboard opnieuw in te richten en de nieuwe opzet te testen. Het is puzzelen om alles op het pedalboard te krijgen en dan zo dat ik er iets mee kan. Het is vooralsnog tijdelijk. De nieuwe opzet -boost, overdrive en distortion naar de preamp, en delay, chorus en volume switch (fuck, dat scheelt een boel!) naar de poweramp- werkt volgens mij. En ik heb de output bias van de AC30 op ’82’ gezet (minder clean headroom, maar een warmere klank), en de ‘smoothing’ (filter caps) op ’44μf’ (tighter, stiller). Het klinkt boller. Eens kijken hoe het morgen in de praktijk werkt.

Project Pedalen #2
Signal chain:
GTR: Boss TU-3 > Mooer Pure Boost > Ibanez TS-10 > Boss DS-1 > ProCo RAT 2 > Morley ABY > amp
FX-loop: Danelectro FAB Digital Delay > Boss CH-1 > Tal Volume switch
Footswitch: Reverb/Tremolo (AC30CC2)

Positieve berichten brengen rust.

15/10/2019

Run #330
08:15u: Basis run 3,1 km – 18:09 min. –
Route Witteweg – 14C, regenachtig
We maken er een korte run van. Goed plan, want bij terugkomst begint het weer te regenen. Drie nuttige kilometers. En een flink zweetfestijn.
Gemiddelde snelheid: 5’50”/km

Slakkengang
Slakkengang

Repetitie

De laatste YTMIDM-repetitie was begin juli. Al weer even geleden dus. En voor het eerst zonder Jan. ‘t Zal nog wel een tijdje onwennig zijn. We hebben een flinke lijst met liedjes om aan te werken. Eerst het bestaande repertoire, wat op een aantal plaatsen moet worden omgegooid. Dat gaat vrij vlotjes. Met een paar leuke verrassingen. Volgende week pakken we deel twee van de lijst aan, plus een paar nieuwe liedjes. En zo werken we naar De Poot toe. Hopelijk komen er snel wat optredens bij.

Het hele pedalenverhaal ging trouwens goed. Het is een lopend project, dus hier en daar verandert er nog wel iets. Maar zowel pedalen als versterker klinken weer net iets beter, net iets meer ‘mij’. Nou ja, zoiets. Er is meer ruimte, dat maakt ook een verschil.

Lach dan joh! Vage...

16/10/2019

Nou, we hebben een zieke in huis: pa is verkouden. Dat betekent in zijn geval meestal dat hij minder (!) hoest dan normaal, dat ik constant loop te zeuren dat ie zijn handen wast, voldoende water drinkt en een beetje aan de medemens (moi) denkt, en dat ik de kachel telkens regelmatig een paar graden lager zal moeten zetten. Paar daagjes, komt goed. En hopelijk gaat deze beker aan mij voorbij.

Boss CS-3 Compression Sustainer (klik/tap om te openen)

Boss CS-3 Compression Sustainer

Ik kocht dit pedaaltje in 1989 bij -toen nog Huub- Dijkmans in Breda. Ding kostte 140 gulden. Ik heb nooit helemaal begrepen waar ik het voor kon gebruiken. Maar het was een goed verhaal van Bob of Huub, anders had ik hem niet gekocht. Na een jaar of twee deed hij het ineens niet meer. Terug in het doosje, achterin een kast.

Vandaag heb ik hem opengemaakt, het euvel gevonden, wat solderen, meteen geschikt gemaakt voor de standaard 9V adapter, et voila! En nu weet ik wel waar ik ‘m voor kan gebruiken. Vraag is alleen of er nog ruimte op het pedalboard is. Nja, hij doet ‘t weer.


Ik vind van alles over dat boerenprotest. Ik begrijp dat boeren het moeilijk hebben (‘boeren’, niet ‘de boeren’), ik begrijp dat de stikstof- en CO2-problematiek complex, ondoorgrondelijk en bedreigend is, en ik begrijp -tot op zekere hoogte- dat bestuurders en politici eieren voor hun geld kiezen als er honderden struise boeren met groot materieel verhaal komen halen.

Er wordt selectief gegoocheld met cijfers en ‘alternatieve’ onderzoeksgegevens, wetenschap en feiten worden openlijk in twijfel getrokken, en er hangt een onwelriekend geurtje van extreemrechts populisme rond de verschillende leiders van deze acties.

En dan kan ik het ook nog wel even hebben over de geldstromen die al jaren van de grote agrarische bedrijven naar boerenorganisaties en verschillende politieke partijen gaan. Diezelfde geldstromen die ook de Europese lobby zo machtig hebben gemaakt en houden. Geldstromen afkomstig van een al zestig jaar lang zwaar gesubsidieerde (hallo Europa?) industrie die een substantieel deel van de binnenlandse stikstofuitstoot voor zijn rekening neemt en die een flink deel van haar producten voor de export produceert.

Er is geen weg terug. De wereld verandert. Onherroepelijk. Ook op het platteland.

NB Ik heb na publicatie het bovenstaande bewerkt.


#NP ARVO PÄRT – Viktoria Mullova, Paavo Järvi, Estonian National Symphony Orchestra (Spotify)
Mullova geeft de muziek van Pärt een -welkom- rauw randje mee. Spannend.

17/10/2019

Raadhuis, Made
Voormalig Raadhuis, Made

Even de benen strekken, het dorp in. Met het herfstzonnetje en de blauwe lucht is een eindje wandelen bepaald geen straf.

Das Dorp (klik/tap om te openen)

Meteen ook een beetje rondkijken in het zieltogende dorpscentrum. Met name de Marktstraat schijnt te lijden onder leegstand en wegblijvend publiek. Dat is iets wat al van ver voor het internettijdperk stamt, en waar de elkaar opvolgende wethouders, bestuurders en dorpsmanagers (of hoe ze ook heten) telkens wel iets aan willen, maar ook telkens niets aan kunnen veranderen.

De wereld verandert, ook in Made.

De wethouder kwam onlangs met een actieplan tegen (toekomstige) winkelleegstand. Al is ‘actieplan’ misschien een wat groot woord voor de plannen. Een likje verf, een bankje hier en een nieuw tegeltje daar, iets met brainstormen en toerisme (wat?), een stukje beleving creëren. Oh ja, en de gunfactor, en buy local. Vroeger kreeg de in Breda winkelende Madenaar de schuld, nu is het de online winkelende Madenaar.

Made is een slaapdorp – veel van de inwoners werken elders. Je kunt natuurlijk ook de vraag stellen of er in een dorp met 12.500 inwoners met bijvoorbeeld tien (!) kledingzaken niet simpelweg te veel aanbod is. Dus dan gaat het over vraag en aanbod.

Wethouder Lieke Schuitmaker (VVD) Drimmelen presenteert brainstorm centrum Made - geëmbed van BNDeStem
Wethouder Lieke Schuitmaker (VVD) Drimmelen presenteert brainstorm centrum Made – geëmbed van BNDeStem

Daarnaast is er een onderliggend structureel probleem voor wat betreft de inrichting van het dorpscentrum. De foto van de plattegrond onder aan het artikel (zie hierboven) is veelzeggend. Kennelijk bestaat het centrum van Made uit anderhalve straat: de Marktstraat en (rechtsboven) de Kerkstraat. De realiteit is echter dat de hoofdmoot van de winkels in het dorp verspreid zijn over twee locaties die met moeite verbonden worden door de vrij lange Nieuwstraat.

Bijkomend probleem is dat in zowel de Marktstraat en Kerkstraat als de Nieuwstraat winkels worden afgewisseld door woonhuizen, en dat Den Deel te weinig winkelactiviteiten biedt om op te kunnen draaien.

En meer nog dan de balans tussen vraag en aanbod en het veranderende koopgedrag van de Madese consument, denk ik het echte probleem in de infrastructuur en de ruimtelijke ordening zit. Winkelen zit er in Made simpelweg niet in. Je gaat naar een winkel. Misschien twee winkels. En omdat er zoveel woonhuizen tussen de winkels staan, of andersom, is het ook niet mogelijk om structureel in te grijpen. Los van de vraag of zo’n grootschalige aanpak haalbaar, wenselijk of nodig is.

Pappen en nathouden, dat zal het wel weer worden. Tot de volgende ambitieuze wethouder het dossier op het bureau krijgt…


Kwaad op alles en iedereen*. Gewoon een leuke baan met leuke mensen, wat zekerheid, en iets nuttigs doen, is dat ook een optie?

* En mezelf…

18/10/2019

Run #331
08:15u: Basis run 5,0 km – 28:25 min. –
Route De Linie – 13C, ochtendzon
Te snel van start. De eerste kilometer gaat in 5’47”, de tweede in 5’32”. Vertragen is een optie, met het gevaar dat ik alsnog stuk ga. Of ik houd het tempo aan en las één of twee korte breaks in. Dat laatste dus (meteen wat foto’s gemaakt). Flink kapot. Voelt goed.
Gemiddelde snelheid: 5’40”/km

(Ga naar mijn Instagram voor veel meer foto’s)

Aan het eind van de middag een last minute Parts Pro ritje via de collega’s van LKW (waar de ene hand niet weet wat de andere doet) naar Schelluinen. ‘t Is druk op de weg. Maar gelukkig weinig vertraging. Probleem opgelost. Even bijkletsen met de broer. En een lekker Mercedes-geurtje als extra incentive.

We hebben een beller

Onderweg gaat mijn telefoon een paar keer. Nummers die niet in mijn contactlijst voorkomen (een anonieme beller, een 06 nummer en een Belg). De handsfree van de bus zwijgt, waarschijnlijk omdat ik niet aangemeld ben. En zonder handsfree pak ik niet op. Laat maar een bericht achter. Wat niet gebeurt. Ook goed.

Gouden regel: ik bel bij gemiste oproepen nooit terug, zeker niet naar mij onbekende nummers. Dus nu ook niet. Geen bericht, dus het zal niet belangrijk zijn. En als het dat wel is, dan probeer het nog maar een keer.

Die gouden regel (bij gemiste oproepen van onbekende nummers nooit terugbellen) wil ik iedereen van harte en dringend aanbevelen. Kleine en grote boefjes maken hiervan gebruik om je bijvoorbeeld naar dure servicenummers of buitenlandse nummers te laten bellen. Je denkt dat de telefoon nog overgaat, maar dat is een bandje en de tikken (tegen de hoofdprijs) lopen. Bovendien is voicemail niet voor niets bedacht. Geen bericht? Niet terugbellen!

Doe alles wat je doet met Hart & Ziel

geëmbed van avrotros.nl
afbeelding geëmbed van avrotros.nl

Deze hele week staat op Radio 4 in het teken van de Hart & Ziel Lijst: de mooiste 300 klassieke muziekstukken, gekozen door luisteraars. De hele lijst staat ook op Spotify.

Over smaak valt wel degelijk te twisten. Sterker, dat zijn vaak de leukste gesprekken. En niet alles is mijn smaak. Maar ik heb al vanaf maandag met veel plezier Radio 4 opstaan. Nauwelijks kitsch, vooral veel kunst. En af en toe een verrassende ontdekking die om een nadere kennismaking vraagt.

Zoals:

#NP Allegri’s Miserere; Palestrina’s Missa Papae Marcelli; Mundy’s Vox Patris caelestis – The Tallis Scholars (Spotify)
Zoals met vrijwel alle klassieke muziek vind ik het mooi genoeg om naar te luisteren. Me er echt in verdiepen komt er niet van. Ik had wel eens van
Allegri gehoord. En ook van Palestrina. Ongetwijfeld heb ik hun muziek ook al eens gehoord. Mundy komt me niet meteen bekend voor. Alle drie begin renaissance, eerste helft 16e eeuw, bepalend en invloedrijk.
Erg mooie muziek. En zeer kerkelijk. En best pittig. Maar mooi. Goed voor het slapen gaan.

19/10/2019

Ik ben mijn pedalen in kaart en in orde aan het brengen. Nu de eerste reparaties gelukt zijn, wil ik proberen andere twijfelgevallen ook weer tot leven te brengen. Andere pedalen krijgen een oppoetsbeurt. Niet alles gaat de weg naar mijn pedalboard vinden. Maar ik heb meer aan pedalen die het doen dan aan pedalen die in een kast/kist liggen te liggen.

Jen Cry Baby Super Wah (klik/tap om te openen)

Jen Cry Baby Super wah (1987)

Kijk, mijn wah wah pedaal. Wat? De naam is een onomatopee. In feite regel je met het pedaal de toonregeling filter, waardoor hoog of laag uit het geluid wordt weggefilterd. Jimi Hendrix is waarschijnlijk de bekendste wah wah (of wah) gebruiker. En anders ken je de wah ongetwijfeld van Shaft of in de soundtracks van smoezelige softpørn uit de jaren zeventig en tachtig.

Ik bestelde mijn Jen Cry Baby Super Wah eind 1986 bij Sol in Breda. Die lieten er eentje -met tegenzin want “niemand gebruikt een wah wah”- uit Italië lieten komen. Toen ik in april 1987 voor de zoveelste keer maar weer eens ging informeren, bleek er “net” een levering uit Italië binnen, waaronder mijn wah. 225 gulden. Of ik de volgende dag kon terugkomen, want hij zat nog in de doos. “Hallo, ik ben een klant, ik wacht wel even”. (Nooit meer iets bij Sol gekocht. Eikels.)

Ik heb hem die eerste jaren best veel gebruikt. Na een tijdje was de gein ervan af en bleef de wah in een kist achter.

Een eerdere poging om mijn oude, niet zo getrouwe, maar wel bijzonder vintage Jen Cry Baby Super Wah (met witte FASEL Inductor – schijnt belangrijk te zijn om te vermelden) weer tot leven te brengen, bleef na het vast solderen van enkele losse draadjes steken in goede bedoelingen. Ofwel, ik kreeg hem niet aan de praat.

Toen liet ik het daar bij zitten. Geen zin. Hoop gedoe. Zoiets. Zo’n wah wah is een overbodig ding, een gimmick, voor twee of drie liedjes. En dan wordt het hinderlijk. Irritant.

Bovendien heb je al een degelijke Morley voor zo’n vijftig euro, en een Dunlop Cry Baby -min of meer de opvolger van mijn Super Wah- kost net geen honderd euro. Dus ja, als ik ‘m echt nodig heb, kan ik ook wel een nieuwe (werkende) kopen.

Vandaag nog eens goed gekeken. Het lastige van deze Jen Cry Baby Super wah is dat ie van begin jaren zeventig tot eind jaren tachtig in productie is geweest bij Jen Elettronica, Pescara, Italië. Door de jaren heen is er niet veel maar wel van alles veranderd, en schema’s en onderdelenlijsten heb ik nog niet gevonden. Tegelijkertijd is het geen al te ingewikkeld ding. Meten is weten, en al snel heb ik de oorzaak te pakken.

Kortom, hij doet het weer. Ik ga nog wel een paar dingetjes veranderen, zoals de schakelaar. Als het effect uitgeschakeld is, gaat het signaal nu ook nog door de electronica, waardoor er wat van het hoog wordt afgesnoept en het hele volume iets inkakt. Met een DPDT schakelaar wordt het pedaal true-bypass, wat inhoudt dat in de ‘uit’ stand het signaal rechtstreeks wordt doorgestuurd.

En dan kan ie de kast weer in. Want ik zie hem vooralsnog niet op mijn pedalboard verschijnen.

Boss CH-1 Super Chorus (klik/tap om te openen)

Boss CH-1 Super Chorus (1990)

Deze Boss CH-1 Super Chorus was alleen maar vies. Geen kraakjes, geen haperingen, alleen aankoekte meuk. Ik kocht de mijne in 1990. Hij is rond 1997 de kast ingegaan. En nu zit ie weer op mijn pedalboard. Ik gebruik hem nog weinig, maar dat kan de komende tijd veranderen.

Overigens is deze CH-1 nog gewoon analoog, zoals het hoort. De nieuwe versie (na 2001) heeft een digitaal circuit.

Wat een chorus pedaal doet? “Purple Rain”.
(Het geluid wordt opgesplitst, waarna het ene signaal iets verhoogd of verlaagd en vertraagd of versneld wordt. Zo krijg je een breed, zwevend geluid.)

Ibanez TS10 Tube Screamer Classic (klik/tap om te openen)

Ibanez TS10 Tube Screamer Classic (1990)

Ik kocht deze TS10 in 1990 voor fl 110 bij Rock Palace in Den Haag. Ik heb hem tot 1997 veel gebruikt, vooral op het cleane kanaal van mijn toenmalige versterkers, of als stack op het vuile kanaal. Daarna ging ie de kast in. Tot vorig jaar.

De Ibanez Tube Screamer is één van de meest gebruikte én meest geroemde overdrive pedalen van de jaren tachtig en daarna. Het pedaaltje versterkt en kleurt het signaal, waarna de gitaarversterker de rest doet. Deze tube screamers hebben een vrij karakteristieke en warme klank, wat deels komt doordat het onvervormde geluid hoorbaar blijft.

Lang waren voor de originele TS-808 en TS-9 de meest gezochte tube screamers. Maar sinds bekend werd dat Stevie Ray Vaughan in de laatste jaren van leven vooral de TS10 gebruikte, en ook John Mayer de TS-10 veelvuldig gebruikt, is ook de originele TS10 een verzamelobject geworden. Ik zag op ebay bedragen van 500 en 600 US dollars voorbijkomen. Ik ben rijk!

De TS10 heeft wat zwakke punten. Zo zijn de input en output jacks (en de AC power socket) op de printplaat gemonteerd, dus kwetsbaar. En het schakelaartje is geen geweldig ding. Bij mijn TS10 is dat laatste dan ook een probleem: hij maakt niet altijd contact. Het exacte schakelaartje is niet meer te verkrijgen. Een min-of-meer-passend-ongeveer-hetzelfde-maar-niet-helemaal-ding wel, voor een paar euro. We gaan het proberen.

Voor mijn setup is de TS10 een welkome aanvulling. De preamp van de AC30 krijgt een flinke schop onder de buizenkont. En met ‘weinig’ drive en het level niet harder dan het originele signaal voegt het net voldoende toe.

Het volgende project is mijn Boss DD-3 Digital Delay. Zou een probleem met een transistor kunnen zijn. Of een doorgebrande diode. Ja, ik doe net alsof ik weet waar ik het over heb. Dankzij internet heb ik aan plaatjes en nummertjes genoeg. Dat kreng kostte destijds 330 gulden. Die onderdeeltjes kosten een paar duppies. Dus de moeite waard om eens te proberen. Wordt vervolgd.

Ondertussen bij de buren

Op de achtergrond staat de BBC aan: Brexit. Ook daar vind ik iets van. Da’s voor een andere keer. Net als de Brexit. Want de finale besluitvorming gaat wéér niet door.


De avond in met hoofdpijn. Paracetamol en plof op de bank helpen. Verderop in het dorp wordt gefeest. Met vuurwerk. En iemand die in een microfoon ‘zingt’. Tot een uur of drie…

20/10/2019

Slecht geslapen. Rothumeur. Zelfbeklag.

Run #332
11:15u: Basis run 5,9 km – 35:30 min. –
Route Oud Drimmelen – 11C, grijs
Richting Oud Drimmelen, de zes kilometer route zonder mogelijkheden tot inkorten. Mijn straf voor het rothumeur en zelfbeklag. Rustig tempo, ca.6’05”/km. Begin is lastig, daarna wordt het beter, en op het laatst gas erbij.
Gemiddelde snelheid: 5’59”/km

Colours of Fall
(Ik had me nog niet opgemaakt…)

Oh, en pa is alweer aardig opgeknapt.


Aan het einde van week #42

Veel woorden over pedalen. En ik had geen zin meer om het in te korten. Ik kan het inspreken, voor als je niet in slaap kunt komen. Weinig woorden over andere dingen. Ook goed.

Tot gauw,

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


I never meant to cause you any sorrow
I never meant to cause you any pain
I only wanted to one time to see you laughing
I only wanted to see you laughing in the purple rain

Prince