Beep beep, beep beep, yeah!

De week #32 – De stille weken

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang (en als stok achter de deur) houd ik sindsdien de trainingssessies in deze wekelijkse afleveringen bij. Inmiddels is het ook een kapstok voor andere zaken en gebeurtenissen.

Aan het begin van week #32

De derde van de stille weken. Deze en volgende week breng ik door achter het stuur van de Parts Pro bus*. Niet gepland, maar het komt goed uit. En het verzet de gedachten, wat ook goed uitkomt. Het hardlopen staat even op een lager pitje. En maandag naar de tandarts. Ben benieuwd.

* Ik ben sinds een paar jaar de min of meer vaste invaller op de Parts Pro bus – onderdelenbezorging voor de broer. Vorig jaar werd dat door omstandigheden de hele zomer. Dit jaar zouden het twee weken zijn, inmiddels dus vier weken. Leuk om te doen, om tal van redenen.

And in the end
The love you take
Is equal to the love you make

The Beatles

05/08/2019

Ja, dat was een interessant artikel in de AD-kranten afgelopen zaterdag, over slapeloosheid en zo. Ik heb er vannacht meerdere keren aan gedacht. Niet echt fit.

De eerste rit van deze twee weken is een korte. Buiten een rondje Roosendaal in verband met de Draai van de Kaai, de bijbehorende afsluitingen en het ontbreken van bewegwijzering (tip van Tal: volg de spoorlijn) en een uitstapje naar het Belgische Minderhout valt er ook niets bijzonders te melden. Vakantiestilte, ook onderweg. Om kwart voor één ben ik klaar.

On the road again...

En dat komt goed uit. Lopende zaken, een paar mailtjes, en dan wachten tot het vier uur is. Het is mooi weer, dus te voet naar de tandarts.

De kaak (die cliffhanger van vorige week)
Ja, dus weer naar de tandarts. Kort wat er aan de hand is: in 2010 is een stuk van een kies afgebroken. Dat is toen hersteld, maar eigenlijk is het daarna nooit meer helemaal goed gekomen. Nu dus weer een ontsteking. Het plan is om een wortel (the root of all evil) te verwijderen, in de hoop dat daarmee de oorzaak voor de ontsteking ook weg zal zijn. Dat gaat over twee weken gebeuren. Tot die tijd is het hopen dat de ontsteking niet te veel gaat vervelen. Het vreet energie, het is een zeurende pijn, en ik ben er wel klaar mee.
Wordt vervolgd…


Triest nieuws uit de ronde van Polen. De jonge Belgische wielrenner Bjorg Lambrecht is overleden aan de gevolgen van een zware valpartij. 22 jaar jong. Eén van de grootste talenten van het Belgische wielrennen, al is dat op zo’n dag totaal onbelangrijk. Ik zag hem een paar weken terug nog bij Vive le Vélo. Een aardige, leuke vent. Het leven is broos.

En ja, ik weet het, twee totaal mesjokke Amerikanen vermoorden tientallen arme sukkelaars in resp. El Paso en Dayton, in allerlei landen vallen talloze doden door oorlog, natuurrampen, ziektes of willekeur, etc. Je hebt helemaal gelijk. Ik sta even stil bij de dood van deze jongen.

06/08/2019

De hele dag onderweg; Radio 4 als gezelschap, het hoofd zo leeg mogelijk, en aandacht bij wat ik zie. Een fraai doorsteekje binnendoor van Etten-Leur naar Rijsbergen, dankzij de immer onvoorspelbare TomTom. Verder weinig spannends. 370 kilometer. Flinke dag.

Hellegatweg, Rijsbergen
Hellegatweg, Rijsbergen

En ja hoor, daar hadden we er weer eentje: iemand die denkt te weten hoe ik mijn leven moet leven. Ja, ‘moet’. Ten eerste ‘moet’ ik helemaal niets. Ten tweede is het ongetwijfeld goed bedoeld, maar ook een beetje aanmatigend. Meedenken – prima. Luisteren en meedenken – nog beter. Luisteren, meedenken en steunen – graag. De rest? Enige terughoudendheid zou je sieren.

Ik heb een hele lijst van dingen die ik aan mezelf wil verbeteren, en waarmee ik dag in, dag uit bezig ben. Een van die dingen is dat ik probeer niet te oordelen over andermans doen en laten. Als ik wel oordeel, dan zo vriendelijk en begripvol mogelijk, en dat oordelen bovendien vooral voor mezelf houdend. Tenslotte, wie ben ik?

Wat ik wel doe, misschien te veel, is oordelen over mijn eigen doen en laten. Daar valt nog veel winst te behalen. En daar heb ik de rest van mijn leven voor. In mijn eigen tempo.

07/08/2019

Op tijd gaan slapen blijft lastig. Gisteren ook weer. Korte nachten. Nou ja, zolang ik maar meteen na de wekker opsta, dan gaat het goed. En sterke koffie.

De rit leidt langs veelal bekende plaatsen. Opnieuw weinig spannends. Vlot en vriendelijk, dat vat het goed samen. En ontspannen. Wat ik vorige week al zei: het verzet de gedachten.

Run #311
17:00u: Basis run 3,75 km – 21:40 min. –
Route Stuivezand – 24C, heerlijk
Niet dralen, gaan! Het is flink aanpoten na zo’n lange dag, en dat voelt prima. Een mooi, niet al te lang rondje, niets forceren, hoofd leeg. In het zonnetje. Lekker.
Gemiddelde snelheid: 5’46”/km

Nicky Wonder, geëmbed van rollingstone.com - Getty Images
Nicky Wonder – geëmbed van rollingstone.com – Getty Images

Och nee, Wondermints/Brian Wilson gitarist Nicky Wonder (Nick Walusko) is vannacht plots overleden. Morgen staat de eerste show van Wilson’s “Pet Sounds: The Final Performances Tour“* gepland (en die gaat door). Nicky zal erg gemist worden.

* Ze zijn in 2007 al met die ‘final performances’ begonnen. Waarom ze daar nog steeds mee bezig zijn, is een raadsel. Wat duidelijk is, is dat zowel Brian als de band het gehad hebben met “Pet Sounds”. De band weet het nog enigszins te verhullen, Brian raffelt het af. Het is me een raadsel waarom ze hem het podium nog opjagen. Tuurlijk, het publiek ziet een legende op het podium zitten. Maar die legende is slechts een fletse schim van wie hij in de jaren tachtig was. Laat staan de Brian Wilson van de jaren zeventig. En slechts de huls van de Beach Boy van de jaren zestig. Intens sneu. Laat de man fijn met z’n kinderen en kleinkinderen gaan spelen, of zijn tijd met vrienden doorbrengen, of voor mijn part half-slapend in een recliner voor de buis hangen. Hij heeft z’n rust verdiend.

08/08/2019

Min of meer als gisteren. Alleen fitter.

Abbey Road

And in the end, the love you take is equal to the love you make
дорога к абатству

Voila, vijftig jaar na de beroemde oversteek is ie daar: de officiële aankondiging. 27 september verschijnen de “Abbey Road 50th Anniversary Editions“. Doordat er relatief weinig outtakes, demo’s en andere materialen zijn, is het niet zo’n gigantisch pretpakket als “The Beatles” van vorig jaar. Maar zowel de nieuwe mix, de outtakes als het boek met foto’s en achtergrondinfo doen me likkebaarden.

De nieuwe mix van “Something” is inmiddels gereleased. Behoorlijk onder de indruk. Een transparante mix, waarbij met name de zang van George Harrison aan zeggingskracht wint. Die eerste regels… Een fraai stereobeeld. Lekker orgel, mooie strings. Enige minpuntje is de licht vervormde basgitaar. Weliswaar minder dan in de originele mix, maar toch… Dat zit ‘m zo te horen in de originele opname van McCartney’s Rickenbacker. Hoe dan ook, dit belooft veel goeds voor de nieuwe mix van “Abbey Road”.

Nerd Alert: De lossy streaming audio van Spotify, YouTube en Apple Music wordt gecompressed, wat gevolgen heeft voor de algehele balans. Spotify (Premium) is de beste van de drie. Dus het is nog even wachten op de cd voor de lossy audio en de hires audio op de BluRay voor de beste kwaliteit. Dus het wordt nóg beter!

Volgens mij heb ik een prima deal voor de aanstaande “Abbey Road” box. Bij Amazon.fr hadden ze dinsdag al een actieve bestellink op de site staan. Dus meteen toegeslagen. Inmiddels ligt de prijs al dik tien euro hoger dan de 81 euro (incl.p&p) die ik ga betalen.


#NP LemonadeBeyoncé (Spotify)
Ik hoorde “Freedom” op de radio. Goede reden om het album nog eens te draaien.

09/08/2019

Meuh… Vandaag opnieuw weinig te melden. Net mijn pech dat het de stilste week van de stille weken is, denk ik. Een korte dag in de bus. Veel regen onderweg. Om één uur klaar. Kop koffie, en door naar kantoor. Ik heb in de voorbije dagen de lopende zaken zoveel mogelijk in de avonduren bij weten te houden, dus veel ligt er niet. Mooi. Weekend vrij.

De broer komt eten. Een rustige avond; we zijn een beetje moe. Mooie tv: “Rond de Noordzee: De achterdeur van Europa“, waarin de Orkney- en Shetlandeilanden worden aangedaan, en “De smaak van Joël“, over gisten.


Vini Vedi Vino...
Mooi rood is niet lelijk…

Later that night: goede muziek en dito rode wijn.

#NP Takin’ OffHerbie Hancock (Spotify)
De debuutplaat van Herbie Hancock, uit 1962. Met Freddie Hubbard op trompet en Dexter Gordon op tenor sax. Sodeknetter, wat goed.

#NP Go!Dexter Gordon (Spotify)
Meteen door met deze van Gordon, ook uit 1962. Gordon’s belangrijkste album.

10/08/2019

Om zes uur wakker. Hopeloze droom. Uiteindelijk sukkel ik terug in slaap.

Wasdag. Strijk.

#NP Berlioz: Symphony fantastiqueRoyal Concertgebouw Orchestra, Daniele Gatti (Spotify)
De (terecht) uit de gratie gevallen Gatti is natuurlijk ook gewoon een prima dirigent. En het RCO is een van de beste orkesten ter wereld. Nou, maar eens luisteren dan.

11/08/2019

Vandaag niet.


Aan het einde van week #32

Een prettige week als inval-Parts Pro. En ik mag nóg een week!

Over de kaak: af en toe zeurt het meer dan ‘normaal’, soms wordt het wat dikker, maar over het geheel is het momenteel rustig. Aftellen.

De derde van de stille weken zit erop. Al is er niet veel veranderd, de gedachten zijn verzet. Rustiger. Lichter. En komende week keren de eerste vakantiegangers gelukkig alweer terug. Dat maakt de stille weken hopelijk iets minder stil.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


There is only one thing I fear in life, my friend:
One day the black will swallow the red

Mark Rothko