Holo Zappiens

Holo Zappiens

Wat vooraf ging

Als je me een beetje kent, dan weet je dat ik een liefhebber van de muziek van Frank Zappa ben. Dat ging vroeger verder dan nu (al spreekt mijn platenkast dat tegen). Zappa overleed in 1993, 53 jaar oud. Tijdens zijn leven bracht hij 62 albums uit. Inmiddels staat de teller op 112. En daar zit bar weinig “vulsel” tussen.

Nu, 26 jaar na zijn dood, is er de Bizarre World of Frank Zappa. Een muzikaal en visueel spektakel, met FZ zelf (hologram, video, animatie en audio), een live band met muzikanten die met FZ getoerd hebben, niet eerder gespeelde composities, etc. Twee van de bandleden zijn Mike Keneally en Scott Thunes. Met Mike Keneally heb ik al meer dan twintig jaar een goede vriendschap en ook een zakelijke band. Via via ben ik eind jaren negentig in contact gekomen en bevriend geraakt met Scott Thunes. Van Mike hoorde ik -ik meen- vorig jaar dat hij benaderd was om de Bizarre World touring band te gaan leiden. En dat Thunes ook mee zou doen. En dat het goed zou gaan worden. Als Mike zoiets zegt, dan is het zo.

Frankenstein

Vrijdag

Inmiddels zit de eerste toer er bijna op. Vanavond de laatste show, in het RAI Theater (1750 zitplaatsen) in Amsterdam. Bericht van Mike: of ik kom? Dan zet ie me op de guestlist. En wat later, Scott: “Get your butt over here!”. Kortom, op naar Amsterdam.

Amsterdam

Ik houd niet zo van rockconcerten waarbij je moet zitten. Ik wil wat kunnen bewegen, af en toe rondlopen, en zonder gezeur wat te drinken halen. Als ik bij de zaal aankom, snap ik dat de keuze voor zitten niet zonder reden is. Ik trek de gemiddelde leeftijd van de aanwezigen aardig naar beneden.

VIP

Ruim op tijd in Amsterdam, parkeren bij de deur. Meneer Adriaanse staat mooi bovenaan de guestlist. “Uw VIP pas, een fijne avond”. Vak B, rij 11, stoel 18. Goed vooraan, eerste stoel bij het gangpad, top! Uitverkochte zaal, ook fijn, want deze eerste toer dient o.a. om de markt te verkennen.

Holo Zappiens

De show begint klokslag acht uur. De show start met “Cosmik Debris” en voert vervolgens langs bekend, minder bekend en onbekend werk van FZ. Hoogtepunt voor mij is de “Farther O’Blivion” suite, voor het eerst in zijn geheel gespeeld.

Strakke band*, the real deal. Geen naspelen of arrangementen van 30 of 40 jaar terug. Gewoon een actuele benadering van FZ’s muziek. En dan heel goed. Niet dat ik anders had verwacht. En het is fantastisch om Thunes op het podium te zien en deze muziek weer te zien spelen. Ik ken geen betere bassist.

* De band: Mike Keneally (gitaar, toetsen, zang), Ray White (zang, gitaar), Robert Martin (zang, toetsen, sax), Ed Mann (percussie), Scott Thunes (bass, zang), Joe Travers (drums, zang), en voor enkele tracks Ahmet Zappa (zang).

Maar deze show draait om meer. Het is tenslotte The Bizarre World of Frank Zappa. Met FZ in hologram vorm, zingend en gitaarspelend vanuit een andere dimensie, met videoschermen, lichteffecten, visueel spektakel. Oké, Holofrank valt een beetje tegen. Dit is allemaal nog nieuwe technologie, er zijn wat problemen in de aanloop geweest, en ik verwacht dat het beter zal gaan worden. De visuals als geheel zijn fantastisch. Dat zal in de toekomst alleen nog maar groeien.

Om tien uur is het klaar. Vrij kort, in ieder geval voor een Zappa show. Maar ja, het zit natuurlijk allemaal strak in elkaar, met de FZ-tracks en de visuals die tempo en lengte bepalen.

Prima show. Fantastisch om deze band en deze muziek live te zien en te horen, meer dan dertig jaar na FZ’s laatste toer. Blij dat ik erbij kon zijn.

Aftershow

Die aftershow dingetjes zijn altijd lastig in te schatten. De ene keer staat er een nerveuze tourmanager aan de muzikanten te trekken omdat de bus staat te wachten, de andere keer is er ruim tijd om bij te praten. De ene keer worden de VIPs naar een aparte ruimte gebracht, de andere keer is het een kwestie van verzamelen in een hoekje en komt de band daar naartoe. De ene keer bestaat de VIP groep uit een paar mensen (of zoals in Zwolle bij Satriani uit één: moi), de andere keer is het een flinke groep.

Deze keer is er volop tijd, is het verzamelen naast de zaal, en zijn we met een stuk of dertig mensen. ST laat zich niet zien, MK en de andere bandleden zijn er wel, net als Ahmet en Jeff (van Eyellusion). JT vraagt of ik meega naar het hotel om in de bar verder te kletsen? Tuurlijk. MK rijdt met mij mee, samen met zijn koffers. Kunnen we meteen even bijpraten. Vooral over de show, want hij wil altijd weten hoe het was, ik ben eerlijk en we vinden het allebei fijn om inhoudelijk over dit soort dingen te praten. Geloof me, daar wil je niet bijzitten, want het gaat vrij snel en technisch en inhoudelijk en van dit naar dat. Een waardevol half uur.

De bar

Het hotel blijkt het Sheraton Schiphol te zijn. Chique. Na inchecken en koffers naar de kamer brengen, komen we Robert en Ray tegen en gaan we richting bar. Waar de rest van de band en VIPs inmiddels ook zijn, behalve ST.

Als ik twee halve liters bier (Heineken, gatver) bestel, schrik ik even: € 21,40. Oké, blij dat ik alleen voor MK en mezelf heb besteld. En misschien maar niet te dorstig zijn. Amerikanen geven geen rondjes…

Quality time. Met Mike, Joe, Ahmet, Jeff en enkele gezamenlijke kennissen gaat het over van alles en over niets. Geen haast om naar huis te gaan. En gelukkig laat Scott zich ook even zien. Met MK heb ik een vriendschappelijke band, met ST is die band intenser. Een lange hug, een glas bier, een scherpe ondervraging, en weg is ie weer.

Als de bar dichtgaat (op een vliegveld, in een highclass hotel, leg het mij maar uit), is het tijd om te gaan. Afscheid, tot de volgende, en op zoek naar mijn auto in de Sheraton parking. Parkeren is hier godver al net zo duur als het bier. Ach ja.

Om half drie thuis. Een mooie dag.


Kameraad Paul heeft een aantal video’s op YouTube gezet. Klik hier voor de playlist.


Zoals meestal in dit soort situaties heb ik weer geen kans gezien/genomen om foto’s met mijn makkers te maken. Volgende keer neem ik iemand mee voor de foto’s. Verder heb ik inhoudelijke (en in vertrouwen gedeelde) informatie weggelaten. Lijkt me logisch. En excuus voor het namedroppen.