de week van tal #29

de week van tal #29

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te houden van de voortgang houd ik de loopsessies in deze wekelijkse afleveringen bij. En ik schrijf over andere dingen die spelen. Plus wat er zoal ter tafel komt.

Aan het begin van de week

Training: nog steeds geen work-out training, wel een paar keer hardlopen. Als er tijd voor is. De week zelf? Lopende zaken, de buitendienst. Hopelijk de studie. Schipperen met tijd.

(HL=hardlopen, WL=wandelen – warming-up en cooling-down = 2x 1,5WL)


16/07/2018

Een paar keer wakker vannacht. Onrustig. Ik heb vat op wat ik denk. Minder op wat ik voel.

Week drie dus. Maandag doorgaans een rustige dag? Vergeet dat ik dat gezegd heb. Ik krijg het niet eens allemaal in één keer geladen. Dik vierhonderd kilometer. De hele dag in het busje. Het warme busje. Want het is behoorlijk zomer. En geen airco. Buiten is het een graad of 29; tel er in het busje maar een graad of vijf bij op. Of meer. In de ochtend heb ik meer moeite met de hitte dan ‘s middags. Misschien komt dat ook omdat de zon in de middag op het hoogste punt staat, en dus niet vol door de voorruit schijnt. Ach, rechtop zitten, blower aan, water drinken, rust bewaren. Het is warm, het is zomer – deal with it.

De terrasjes zitten vol, de meisjes zijn mooi, en ik moet door door door.

Buiten een (korte) file bij Tiel gaat dat “door door door” voorspoedig. Flink stampen. Vriendelijkheid. Een paar leuke appjes. Een alleszins aardige dag. Toch blijft er die onderstroom.

Terug thuis drink ik eerst een liter of wat water. Zo’n dag hakt er stiekem behoorlijk in. Het is stil. Ik ben stil.

Avond werken.

De nacht in met... (Klik/tap om te openen)
Jimi Hendrix

De drie/vier studio albums zijn stuk voor stuk essentieel. Live Hendrix is een hit-and-miss kwestie, en bovendien -op één na- na Hendrix’ dood uitgebracht. Het album “Band Of Gypsys” verscheen in 1970. Ik hoorde de plaat voor het eerst in 1982/1983. Ik heb het tapeje doorzichtig gedraaid. Het album rammelt hier en daar, deels doordat het optreden was en niet een opnamesessie, doordat de opnamekwaliteit niet al te denderend is, en ook doordat het vrij lomp (maar noodzakelijk) geëdit is. Maar het blijft één van mijn favoriete live-albums.

Ja, Buddy Miles is geen beste drummer, en bovendien veel te aanwezig. Daarentegen is Billy Cox een verademing qua rust en functionaliteit. En Hendrix zelf!

In 1999 verscheen “Live at the Fillmore East“, met meer live opnames van de optredens waaruit “Band Of Gypsys ↓” is samengesteld. Maar deze… Wow!

 

17/07/2018

Het vroeg (kort na zessen) opstaan begint te wennen. Ik heb inmiddels een vast ritme, weet wanneer wat gedaan moet zijn, en zo kan ik de dag op mijn gemak beginnen. Inclusief koffie en krant.

De mannen zijn nog niet klaar, en ik begin met een uur achterstand; flink stampen vandaag. Eerst naar Goes. Dan via de wielerplaatsen naar Zevenbergen, even tanken en door. Tussenstop in Breda om even bij te kletsen met wapenbroeder Rudy (die morgen naar Aruba vertrekt, de mazzelaar). Dan naar het immer gezellige Minderhout (B), en daarna Tilburg en nog een paar plaatsen.

Bericht uit het oosten. Beetje bijpraten. Grote dingen zijn voor later. Als het er nog van komt.

Beetje zorgen om pa. Hij is al een paar dagen niet in beste doen. Wat dat betreft is bezig zijn misschien beter dan binnen blijven, zeker met dit weer. Maar ja, ik ben geen 79. Later, in de avond, knapt hij wat op. Gelukkig maar. De wonderen van paracetamol.

Avond werken.

 

18/07/2018

Gesloten
Als een oester
Even was er een kiertje
En zag ik de parel liggen

Wijsneus!
Voorwaertsch!

Nee, dat laten gaan, dat gaat lekker…

Een volle maar ook relaxte dag. Eerst naar Goes, dan zigzaggen door West-Brabant, en op naar Veghel. In een kleine acht uur. Ja, zo kom je nog eens ergens.

18/07/2018 Onderweg

Even tussendoor: van ongeveer half tien tot in de middag staat Radio 4 aan. Ik hoor veel mooie muziek onderweg. Een beetje minder Dvořák zou best mogen.

Hardlopen in de avond. Laten we het nog eens proberen:

20:45u Looptraining #168 29½ HL (29½/40 min.) Route Oud Drimmelen 5,0/6,0km. 21C, bewolkt, ondergaande zon
Ondergaande zon, licht briesje, stilte in de polder. Het gaat redelijk, zeker de eerste paar kilometers. En weinig last van de volle buik. Maar na zo’n lange dag is de vermoeidheid voelbaar. Het laatste stuk is hard werken, en ik stop als de vijf kilometer wordt gemeld. Het is mooi geweest. De rest wandel ik. Puf! De tijd is niet eens verkeerd: 5:50/km. Eenmaal gedoucht en in schone kleertjes voel ik me beter.

Het ziet ernaar uit dat we het de komende twee weken nog met deze hoge temperaturen en zonder regen gaan doen. Gelukkig koelt het ‘s nachts aardig af. Maar warm blijft het voorlopig. Misschien toch maar eens kijken of ‘s ochtends om half zes lopen te doen is…

De nacht in met...
Shostakovich

En de onvolprezen Bernard Haitink, hier met “zijn” Koninklijk Concertgebouw Orkest.

Meer over Symphony No.15.

 

19/07/2018

Stilte. Tja. Ik weersta de verleiding.

Een vlotte rit vandaag, met weinig bijzonderheden of oponthoud. Ja, last van mijn onderrug, met dank aan de stoelen van le créateur d’automobiles. Maar ach… Toch nog bijna driehonderdvijftig kilometer. En op tijd thuis voor de Alpe d’Huez.

 

20/07/2018

Laatste blik op het oosten
Half acht – blik op het oosten

De dag begint goed met een app van nichtje A. Zij trekt momenteel met man en zonen door het westen van Trumpistan. Fraaie foto’s en herkenbare beleving.

Dit gaat een drukke en mogelijk hectische dag worden, voor mij en -belangrijker- voor de broer. Het is bij veel bedrijven de laatste dag voor de vakantie, en dus moet er nog van alles afgewerkt worden. Immers, vandaag niet gereed kan betekenen dat hun klant drie weken langer met een huurwagen rijdt. Zo is er vanmorgen een bedrijf dat op één paneel rekent, omdat de wagen na montage nog gespoten en rijklaar gemaakt moet worden. Maar wo ist das Paneel? En dat de hele dag. En dan mijn akkefietje↓. Een dag vol stress voor de broer.

Enfin, “mijn” rit is een fikse, maar te doen, ondanks een verlaat vertrek. En het gaat voorspoedig. Tot ik op een rotonde in St.Willebrord terugschakel naar de tweede versnelling, en de versnelling toch heel erg in de vier blijkt te zitten. WTF? Zowel de eerste als tweede versnelling zijn foetsie. Ik sukkel nog even door, vooral omdat ik de wagen niet langs de snelweg wil parkeren. Mijn volgende adres is maar een paar kilometer verderop. Met wat kunst- en vliegwerk (optrekken in zijn drie) haal ik het. Ook de achteruit blijkt niet meer te vinden. Godver… Het is kwart voor elf. Ik heb nog vijf reguliere adressen, en daarna een flinke rit naar Alblasserdam en via Tiel naar Veghel. Alle acht moeten vandaag geleverd worden. Wat nu?

Eerst de broer gebeld. Want ja, dit gaat voor meer ellende zorgen, dus meteen melden. En misschien is er iets te regelen, zodat die adressen alsnog/op tijd beleverd kunnen worden. Geen ruimte; ze zijn vandaag met z’n tweeën, gruwelijk onderbezet, formidabel overbelast.

Dus -voor het eerst in 28 jaar ANWB-lidmaatschap- de Wegenwacht ingeschakeld.  Sowieso een uur wachten, maar hou rekening met langer. Door de tweede vakantiegolf is het extra druk. En dan is het de vraag of de wegenwachtman iets kan uitrichten. In het meest gunstige geval -zo zegt de broer- is het pennetje of een kabeltje of zo. Afwachten.

Als de wegenwachtman arriveert, is het inmiddels kwart over één. Hij schetst twee scenario’s: ‘t is een palletje, pennetje, of heveltje (dus te herstellen), óf de bak is naar God (dure reparatie of einde oefening voor het busje). Het blijkt scenario één te zijn. Pfff… Er is een borgpen uit een hevel verdwenen. Want dat kan kennelijk. Na een boel gefruts (wegens Franse makelij en compact en onhandig en moeilijk bereikbaar) lukt het de wegenwachtman om de hele boel met een tijdelijke fiks weer aan de gang te krijgen. Maar alleen voor een kort ritje. Op naar de broer. Dan zien we daar wel verder.

Hoera voor de wegenwachtman! De tijdelijke fiks werkt. Het is dan inmiddels al twee uur geweest. Zonder dit probleem zou ik inmiddels al onderweg zijn naar Alblasserdam… En daarna Tiel… En Veghel…

Terug op de zaak krijg ik de sleutel van een Sprinter in mijn hand geduwd. “Rijden!” Het is bijna drie uur. Het wordt een race tegen de klok. Eerst de reguliere adressen. Dan als de sodeju naar Alblasserdam, want er staat een bus op stil (Tiel en Veghel gaan naar maandag). En natuurlijk kom ik op de N3 bij Dordrecht in de file terecht (nu begrijp ik waarom de huizenprijzen daar beduidend lager liggen dan bij ons: je kunt er niet komen). Klokslag vijf uur rijd ik het terrein in Alblasserdam op. Dat is in ieder geval gelukt.

De broer heeft geregeld dat de versnellingsbak zaterdag in orde wordt gebracht, zodat ik maandag weer de baan op kan. Want ja, ook volgende week rijd ik. Hallo Veghel! Hallo Tiel!

Kort na zessen thuis. Even bijpraten met pa. Zijn dag was leuk. Die van mij vooral frusterend. Nou ja, het is gebeurd. Ik weet dat dit soort technische malheur kan voorkomen. Zeker bij een voiture de makelij français die inmiddels aardig wat jaren op de teller heeft staan. Maar ik baalde (en baal) er flink van. En dan vooral omdat ik mijn werk niet af heb kunnen maken, en omdat het voor de broer een stapeltje extra problemen opleverde. Tegelijkertijd valt het uiteindelijk allemaal best mee. Bovendien, problemen zijn er om opgelost te worden.

Na het avondeten, de afwas en wat andere zaken meldt de man met de hamer zich. Het lichaam wil nog wel, het hoofd is zó moe!

 

21/07/2018

Negen uur, en het is al warm. Ik heb een tanktop uit de kast getrokken. De enige die ik heb, en die ik voor zes euro bij Esprit heb gekocht. Ik hoop niet dat het de mensen afschrikt.

09:00u Looptraining #169 29:40 HL (29½/32½ min.) Route Wildestraat/zwembad/kerk 5,1/5,5km. 21C, zon
Ja! Vorige week zaterdag was het werken. Nu gaat het meteen lekker. De warmte hindert niet echt. Ik ben ontspannen en ik geniet. 5:42/km. Ja!

Verder staat deze zaterdag in het teken van werken. En de Tour. En Hockenheim.

De broer meldt dat de twee benodigde onderdeeltjes (t.w.v. €2,56) zijn besteld en maandag binnen komen. Dus maandag wordt het de Sprinter. Met airco!

De nacht in met...
The Motors

Sinds Jelte van de drank en drugs af is (of in ieder geval een stuk meer aanwezig is), is hij een stuk sympathieker, leuker en interessanter geworden. Ik vind nog steeds dat zijn platen een kritische producer nodig hebben, maar Jett Rebel is ontegenzeggelijk één van Neerland’s grootste talenten. Vanmiddag is hij te gast bij Zomerspijkers. Dolf Jansen postte de playlist met liedjes op Twitter. En meteen daarna volgde “Forget About You” van The Motors (1977). Een track waar de jonge Jelte goed naar heeft geluisterd.

Vaag herinnerde ik met dat liedje. En ik had wel eens van The Motors gehoord (vooral vanwege Bram Tchaikovsky), maar niet meer dan dat. Ja, “Airport”, dat kent iedereen.

Approved By The Motors” blijkt een dijk van een plaat te zijn. Britse powerpop/pubrock, catchy en energiek. Een soort van missing link tussen Big Star, Rockpile en Cheap Trick.

Luisteren! En dank Jett/Jelte!

Dienstmededeling: we gaan richting >70 kg. Al dat zweten in het busje is kennelijk goed voor de lijn.

 

22/07/2018

Aarghh, zo’n droom… Ik heb me verzoend met hoe mijn leven tot nu toe is verlopen. Maar god, wat voel ik me vanmorgen ellendig en alleen. Ik denk dat ik eens ga hardlopen.

09:15u Looptraining #170 31:45 HL (32/35 min.) Route Oud Drimmelen 5,5/6,0km. 22C, zon
De zon is er vroeg bij. Puf. Ik loop op mijn gemak, het voelt licht, en ik heb er zin in. Ik merk weinig van gisteren. Het is wel warm. Het eerste deel biedt hier en daar schaduw, het tweede deel is dankzij een briesje toch ook redelijk te doen. 5:46/km. Tevreden. Hoewel het gevoel niet is weggetrokken, voel ik me beter en kalmer dan vanmorgen vroeg. Goed idee, dat lopen.

Wasdag. Verder ga ik zo min mogelijk doen vandaag. Goede gedachten en zo. Hockenheim. Gitaar op schoot. En dan vanavond misschien nog wat kleine administratie.

 


22/07/2018: Aan het eind van week #29

Opnieuw een week kilometer vreten en geld verdienen. Niet verkeerd. Ik amuseer me best achter het stuur. En dit warme weer is toch niet echt aan mij besteed. Ik kan mijn werk doorschuiven naar de avonden en het weekend. Een beetje schipperen met de tijd. Alleen de studie lijdt eronder. Tja. En zoals ik eerder al schreef, het is pappen en nathouden voor wat betreft het sporten.

Komende week dus weer achter het stuur. We bekijken het vooralsnog per week. De oorlogskas is er blij mee.

Verder is het stil.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


De week van Tal archief

De week van Tal:
De week van Tal #30 – 23/07/2018-29/07/2018
De week van Tal #29 – 16/07/2018-22/07/2018
De week van Tal #28 – 09/07/2018-15/07/2018
De week van Tal #27 – 02/07/2018-08/07/2018
De week van Tal #26 – 25/06/2018-01/07/2018
De week van Tal #25 – 18/06/2018-24/06/2018
De week van Tal #24 – 11/06/2018-17/06/2018
De week van Tal #23 – 04/06/2018-10/06/2018
De week van Tal #22 – 28/05/2018-03/06/2018
De week van Tal #21 – 21/05/2018-27/05/2018
De week van Tal #20 – 14/05/2018-20/05/2018
De week van Tal #19 – 07/05/2018-13/05/2018
De week van Tal #18 – 30/04/2018-06/05/2018
De week van Tal #17 – 23/04/2018-29/04/2018
De week van Tal #16 – 16/04/2018-22/04/2018
De week van Tal #15 – 09/04/2018-15/04/2018
De week van Tal #14 – 02/04/2018-08/04/2018
De week van Tal #13 – 26/03/2018-01/04/2018
De week van Tal #12 – 19/03/2018-25/03/2018
De week van Tal #11 – 12/03/2018-18/03/2018
De week van Tal #10 – 05/03/2018-11/03/2018
De week van Tal #9 – 26/02/2018-05/03/2018
De week van Tal #8 – 19/02/2018-25/02/2018
De week van Tal #7 – 12/02/2018-18/02/2018
De week van Tal #6 – 05/02/2018-11/02/2018
De week van Tal #5 – 29/01/2018-04/02/2018
De week van Tal #4 – 22/01/2018-28/01/2018
De week van Tal #3 – 15/01/2018-21/01/2018
De week van Tal #2 – 08/01/2018-14/01/2018
De week van Tal #1 – 01/01/2018-07/01/2018