de week van tal #27

de week van tal #27

In juli 2017 ben ik begonnen met hardlopen. Om een beeld te hebben van de voortgang van mijn looptraining houd ik hier per week de trainingssessies bij. En soms schrijf ik over andere dingen die spelen. Plus wat er zoal ter tafel komt.

Aan het begin van de week

Aflevering 27 van deze serie, week 52 van mijn looptraining. En de laatste keer dat ik de afleveringen en weken tel.

Training: het is was de bedoeling om opnieuw vier weken work-out training te gaan doen. Maar dat gaat er deze week niet van komen. Werk. Ik wil wel een paar keer gaan hardlopen. Als er tijd voor is.

De week zelf? Lopende zaken, werk (de buitendienst), studeren. Schipperen met tijd.

(HL=hardlopen, WL=wandelen – warming-up en cooling-down = 2x 1,5WL)


Mijn verslagen van de optredens met YTMIDM van afgelopen weekend staan inmiddels online.

Zaterdag in Geffen is een knaller. Naast dat we een goed optreden wegzetten en het voor ons zelf een leuke avond is, zorgt het publiek voor veel energie uit de -ahem- tent. Voor een flink deel van dat publiek is dit de eerste kennismaking met YTMIDM, anderen hebben ons vroeger weleens gezien, en slechts een klein deel van de aanwezigen heeft ons recentelijk zien spelen. En dan is het extra lekker als iedereen zo hard meedoet. Een optreden om nog een tijd lang aan terug te denken.

30/06/2018 YTMIDM in Geffen
Foto: Yvonne v/d Camp

Zondag in ‘t Wild valt, om meerdere redenen, wat tegen. Eén van die redenen is een onvervalste hongerklop die ik in de eerste set krijg, en waar ik me gedurende vijf à zes liedjes doorheen probeer te knokken. Daarna gaat het weer beter. Op het podium merkbaar, voor het publiek hopelijk niet. Voortaan op tijd eten, Tal! Andere redenen zijn onder andere de (typisch Marense) lauwe reactie, afwezigheid van dezen (begrijpelijk) en genen (jammer), en iets waar ik de vinger niet op kan leggen. Dat gezegd hebbende, een leuke dag. Eind augustus gaan we verder.

01/07/2018 't Wild
Foto: Yvonne v/d Camp

Zondagavond, net thuis, krijg ik een berichtje: of ik maandag eventueel kan invallen. Uhm, ja.

 

02/07/2018

En zo is er altijd wel iets.

De buitendienst dus. Rijden rijden rijden met het wagentje. Niet echt rekening mee gehouden, niet echt op gerekend. Maar ik doe het met plezier. Wat, wanneer en hoe lang is nog niet duidelijk. In ieder geval vandaag.

Zonder de Zeeuwse kant (die wagen is al onderweg als ik word opgeroepen) is het toch een flinke afstand. Leuke rit. Erg warm, dat wel.

Bij terugkomst is inmiddels duidelijk dat mijn diensten ook de komende dagen nodig zijn. Dus schuiven in de planning, zowel die in het hoofd als die op het bureau. Ik vrees dat de studie even gaat wachten.

De lopende zaken gaan naar de avond. Inzake de kwestie: alles op zwart.

Bericht uit het oosten. Afstand.

 

03/07/2018

In mijn dromen… Kortom, een korte nacht.

Een drukke dag, met veel contactmomenten, een eikel van een autoverkoper, en een vlot verlopende rit. Die Tomtom is één van de beste aankopen van de afgelopen tijd. Het ding heeft me gisteren en vandaag al voor zeker een uur of anderhalf aan files behoed. En dat is -zeker vandaag- maar goed ook. Ik wil uiterlijk om twee uur thuis zijn, zodat ik onder de douche kan springen, nettere/schone kleding kan aantrekken, en -na een laatste bezorgklusje- op tijd in Den Bosch kan zijn voor een moodboard-sessie. Dat lukt. En nog fit ook! Een productieve sessie, een gezellige naborrel, naar huis, eten, en dan nog een paar uur werken.

 

04/07/2018

Bij aankomst zie ik het al: volle bak. Bumpers, deuren, lijsten, strips. Eerst met gezwinde spoed naar Goes, en dan zwierend door West-Brabant -met een uitstapje naar Den Haag (“Ruitje halen, moet er vanmiddag in, staan erop te wachten”) ertussendoor- naar het laatste adres in Tilburg. En ineens staat er 500 kilometer op de dagteller. Om half vijf thuis.

Ik heb vandaag te weinig gedronken.

Het eerste wat ik vanochtend denk, is: “Wanneer kan ik weer?”. Nou, vandaag. Sinds vrijdag heb ik niet meer hardgelopen. Ik sta om kwart over zes op, dus ‘s ochtends is er geen tijd. En ik vermoed dat ik na het eten geen zin meer ga hebben. Ondanks de 27C (en god weet hoe warm het in de zon wel niet is) en een beetje tegen beter weten in, om half zes toch maar de loopschoenen aan en gaan.

17:30u Looptraining #163: 23HL (23/30 min.) Route Kerk/zwembad/Wildestraat. 4,1/5,2 km. 27C, zon
Oké, misschien toch niet zo’n goed idee. In de hitte hardlopen is niet eens het probleem. Het is wel handig om voldoende gedronken te hebben. Ik merk het na een kilometer of twee: droge mond. De afstand (ik wil vijf kilometer lopen) is normaal gesproken kort genoeg om met een beetje dorst te lopen. Maar ideaal is het niet. Gek genoeg ga ik als een speer. Gemiddeld 5:35/km, mevrouw. Maar na vier kilometer is het even klaar. Puf. De rest van het stuk in een rustiger tempo. Terug thuis zit, sta en loop ik zeker een half uur te zweten. Dan eindelijk onder de douche…

Een goed gevoel en sowieso blij dat ik ben gaan lopen. Alleen een beetje overmoedig voor wat betreft de warmte en de zon. Maar voor hetzelfde geld loop ik volgende keer die vijf kilometer of meer, zonder dat ik ergens last van heb. Drinken!

Een triest bericht.

Schone Tal eet, praat pa een beetje bij, wast af, en gaat nog een paar uur aan de slag. Het schrijven van coherente, informatieve en licht commerciële teksten kost enige moeite. Een beetje moe.

Bericht uit het oosten. Lichter.

 

05/07/2018

Ze is er vroeg bij.

Net als de vorige dagen is het een drukke dag voor Tal-de-Zuidwest-Expres. Minder kilometers dan gisteren (vandaag een goede 350), maar vrijwel net zoveel tijd. Ik heb me vermaakt. Verder heb ik er niet veel over te vertellen. Ik stink.

Mijn Renault is toe aan z’n APK, dus morgen rijd ik met een leenbus. De leenbus is een flink maatje groter. Ik vermoed dat ze ‘m morgen wel weten vol te stampen.

Opnieuw een triest bericht.

Een vrije avond wordt het weer niet. Maar ik probeer het werk te beperken tot zaken die niet kunnen wachten. Daarna zit ik een tijdje voor me uit te staren.

 

06/07/2018

Goh, waar begin ik? Het is niet zozeer een verkeerd been waarmee ik uit bed stap, meer een onbestemd, somber gevoel. Haar vraag van een paar dagen terug heeft me aan het denken gezet. Trouwe lezers weten dat Tal nog weleens te veel denkt en te weinig doet. Gelukkig is de wekker onverbiddelijk. Denken doe je maar in je eigen tijd!

Die leenbus: ik ben er blij mee. En ‘t is ook nog ‘ns zonne heule grotuh, jonguh! Het is even wennen – de LT schakelt nogal lomp, je zit niet recht achter het stuur, en het beestje maakt aardig wat kabaal. De radio echter, die maakt geen kabaal: kapot. Ik zal het zonder nieuws, verkeersinformatie en Radio 4 moeten doen. Ach. Wat vervelender is, is dat de sigarettenaansteker in de LT niet voldoende power geeft om mijn Tomtom of iPhone op te laden. En dus wordt het improviseren.

06/07/2018 Leenbus
Het tijdelijke kantoor, tijdens een korte stop op Het Rak, zuidkant A58, net voor Markiezaat

Het wordt een hele onderneming, deze vrijdagrit. Sowieso veel adressen, en dan gaat het ook nog eens van hot naar her. En zowel hot als her liggen dicht bij ‘s lands drukste snelwegen (A15, A27, A16, A58). De eerste vakantie-uittocht komt op gang, of beter: staat veelal stil. Zonder Tomtom met kaarten en actuele verkeersinformatie, en met een iPhone die niet volledig opgeladen is, zou ik daar in het schemergebied wel eens van de rand van de aarde kunnen vallen.

We hebben het overleefd, hoor mensen! Powerbankje opgepikt, de hele bups op tijd bezorgd, veel vriendelijke mensen, én de broer tevreden. Maar het was me het dagje -en het weekje- wel. Deze week een goede 2000 kilometer achter het stuur gezeten. Ik heb vanavond een pilsje verdiend.

En de bus is goedgekeurd, dus maandag (ja, ook volgende week ben ik overdag onder de pannen – goed voor oorlogskas en leuk om te doen) rijd ik weer gewoon in mijn eigen busje rond.

Terug thuis een korte en informatieve babbel met de (andere) buurman. Maar ik ben behoorlijk versleten, ik stink, ik heb dorst en honger, en ik ben niet helemaal scherp meer. Andere keer praten we verder. Eten, douche, plof.

België!

De nacht in met...
Pjotr Iljitsj Tsjajkovski

Mariss Jansons dirigeert het Beierse Radio Symfonie Orkest en het Beiers Radio Koor. Lees hier meer over Symphony Nr.6. Of gewoon opzetten die plaat!

 

07/07/2018

Ik heb geleerd om met gevoelens van eenzaamheid om te gaan.

Achter het stuur, onderweg, kan ik vrij goed mijn focus en gedachten houden bij het werk, bij wat ik aan het doen ben. Radio 4, klassieke muziek, dat helpt, geeft rust. Maar ook gisteren, zonder radio, heb ik vooral aandacht voor de ‘job at hand’. Natuurlijk komen er ook andere gedachten aanvliegen. Je hebt immers geen controle over gedachten die in je opkomen. Ik probeer ze weer snel te laten gaan. Dat lukt, zij het de ene keer beter dan de andere.

Om half zes wakker. “Hallo plafond. U is niets veranderd, zie ik.” Het lukt niet om de gedachten te laten gaan. Uiteindelijk val ik wel weer in slaap, maar het zijn meer dutjes dan stevig slapen.

De plannen voor vandaag: de was, de achterstand, de uitgestelde werkzaamheden, de administratie, Silverstone, de Tour… De rest komt later. Ik ga niet hardlopen.

Bericht uit het zuiden. Binnenkort eens afspreken.

Grote mensen kleding passen. Ik twijfel tussen twee tinten grijs. Ik ga voor de donkere variant. Strak pak. En ik heb ze gevonden hoor, de zwarte sneakers.

Jack & Jones & Tal - Happy Feet!
Jack & Jones & Tal – Happy Feet!

Vandaag zien we voor het eerst wat de nestjes in de hagen hebben opgeleverd. Terwijl ik dit type, zie ik zes jonge musjes aan de rand van de vijver. En vanmorgen bij het ontbijt telde ik er alleen al zestien op de buxus blokken. Zeker weten dat er nog meer rondvliegen. Ook de koolmeesjes zijn goed vertegenwoordigd. Verder hebben we een nestje groenlingen in de buurt. Er is pril duivengeluk. En we hebben merels, kraaien en ander gevogelte. De kikkers in de grote vijver lijken echter de zomer niet gehaald te hebben. Maar het kan ook zijn dat die zich momenteel stil houden. Wel hebben we muizen. In huis. Ik heb er gisteren bijna eentje geplet met de haardschep. Bijna. Net mis. Godverdomme.

De nacht in met...

 

08/07/2018

06:00 uur. Alleen.

10:30u Looptraining #164: 29HL (29/32 min.) Route Oud Drimmelen. 5,0/6,0 km. 19C, zon
Ik ben een beetje laat. Wel zin. Het is ‘Just Do It. Sunday‘, Nike’s wekelijkse wereldwijde run van vijf kilometer. Dat lijkt mij een geschikte afstand voor deze ochtend.

Zoals altijd ga ik rustig van start. Even aftasten. Na een meter of vijftig kan het gas erop. Ik weet ongeveer hoe ‘mijn’ tempo aanvoelt. Als ik de eerste splittijd hoor, weet ik dat het goed zit. En dan is het een kwestie van tempo vasthouden en door lopen. Ik kom uit op 5:47/km; voor mij een prima gemiddelde. Als het petje (“joo man!”) in de app me heeft toegeschreeuwd dat ik de vijf kilometer gehaald heb, stop ik de app, en jog het laatste stukje naar huis. Zonnetje óp en een goed gevoel ín de bol.

Met zoveel sport op tv is het vanmiddag moeilijk kiezen: de Tour, Wimbledon, Silverstone, de zon, eindje fietsen, werk. Ik denk dat Silverstone het gaat winnen. Geen werk. Misschien straks de strijk.

 

Het is vandaag een jaar geleden. De avond waarop ik merkte dat ik langzaam mijn grip kwijt raakte op wie ik was, waar ik was, en wie en wat ik wilde zijn. De nacht waarin ik de auto aan de kant zette en een tijd lang onbedaarlijk heb zitten janken. De dag waarop ik voor de spiegel stond, besloot dat het zo niet verder kon.

Het hardlopen ging hand in hand met de therapie, de lessen, en de zelfreflectie. Dat ik het hardlopen leuk zou gaan vinden, dat had ik niet verwacht. Het heeft mijn leven veranderd.

(Over wat er nog meer aan de hand speelde, heb ik hier het voorbije jaar sporadisch geschreven, soms vrij openhartig, maar vaak veel weglatend. Dat houd ik zo. Dat is voor oog-in-oog gesprekken.)

Eén jaar later... (links: 13/08/2017, rechts 08/07/2018)
Eén jaar later… (links: 13/08/2017, rechts 08/07/2018)

Als ik nu naar foto’s van mezelf van een jaar terug kijk, herken ik die persoon nauwelijks. En het is veel meer dan alleen die zeven of acht kilo die eraf is. Onder de motorkap is het ook een stuk beter. En al is er feitelijk niet eens zo veel veranderd, alles is veranderd. Ik ben veranderd. En ik ben net pas begonnen.

Zo.


08/07/2018: Aan het eind van week #27

Hard gewerkt deze week. Het is plezierig werk, het betaalt alleszins redelijk, en ik kom in/op plaatsen waar ik anders nooit kom. Inmiddels is duidelijk dat ik ook komende week nodig ben. De vraag of ik kon invallen kwam onverwacht, dus het was wat improviseren, schuiven, en zuchten. Gelukkig is de meeste druk van de ketel, en ben ik bij. Voorlopig dus nog een week buitendienst.

Van sporten is deze week dus niet veel gekomen. Ik kan het me veroorloven om het even rustiger aan te doen. Maar kriebelen doet het. Komende week ga ik toch maar eens ‘s avonds hardlopen.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


De week van Tal archief

De week van Tal:
De week van Tal #28 – 09/07/2018-15/07/2018
De week van Tal #27 – 02/07/2018-08/07/2018
De week van Tal #26 – 25/06/2018-01/07/2018
De week van Tal #25 – 18/06/2018-24/06/2018
De week van Tal #24 – 11/06/2018-17/06/2018
De week van Tal #23 – 04/06/2018-10/06/2018
De week van Tal #22 – 28/05/2018-03/06/2018
De week van Tal #21 – 21/05/2018-27/05/2018
De week van Tal #20 – 14/05/2018-20/05/2018
De week van Tal #19 – 07/05/2018-13/05/2018
De week van Tal #18 – 30/04/2018-06/05/2018
De week van Tal #17 – 23/04/2018-29/04/2018
De week van Tal #16 – 16/04/2018-22/04/2018
De week van Tal #15 – 09/04/2018-15/04/2018
De week van Tal #14 – 02/04/2018-08/04/2018
De week van Tal #13 – 26/03/2018-01/04/2018
De week van Tal #12 – 19/03/2018-25/03/2018
De week van Tal #11 – 12/03/2018-18/03/2018
De week van Tal #10 – 05/03/2018-11/03/2018
De week van Tal #9 – 26/02/2018-05/03/2018
De week van Tal #8 – 19/02/2018-25/02/2018
De week van Tal #7 – 12/02/2018-18/02/2018
De week van Tal #6 – 05/02/2018-11/02/2018
De week van Tal #5 – 29/01/2018-04/02/2018
De week van Tal #4 – 22/01/2018-28/01/2018
De week van Tal #3 – 15/01/2018-21/01/2018
De week van Tal #2 – 08/01/2018-14/01/2018
De week van Tal #1 – 01/01/2018-07/01/2018