15/08/2018
de week van tal #12

de week van tal #12

Om een beeld te hebben van de voortgang van mijn looptraining houd ik (vooral voor mezelf) per week de trainingssessies bij. Gedurende de week wordt dit artikel telkens na een training geüpdatet. En soms ook met andere dingen die spelen. Aan het eind van de week volgt de stand der zaken, plussen en minnen, eventuele conclusies, en wat er zoal verder ter tafel komt.

19/03/2018: Aan het begin van de week

Aflevering 12 van deze serie, week 37 van mijn looptraining.

Na de drukke vorige week staat er voor deze week minder op de kalender. Maandag repetitie met YTMIDM, een paar werkklussen, een eerste ronde IB, en misschien werk in de tuin. Zaterdag wordt mijn pa 79.

Afhankelijk van de drukte en de zin wil ik proberen weer naar een museum te gaan. In de Kunsthal loopt nu de expositie “Hyperrealisme Sculptuur“. Daarnaast zijn er tentoonstellingen met minder bekend werk van Dick Bruna, fotografie van Eli Dijkers, en installaties van Gijs van Lith. Ben benieuwd.

Looptraining: ik heb wat in te halen, dus als het even kan gewoon op dinsdag, donderdag en zaterdag. Die ijstijd van afgelopen weekend is voorbij, al blijven de nachten en ochtenden nog koud.

Voor deze wintermaanden geldt dat ik per training minstens 30 minuten wil hardlopen. Bij voorkeur drie keer per week. De weekplanning is niet heilig. Slechts een streven.

De weekplanning:
Dag 1: intervallen (> 10 min.)
Dag 2: kortere intervallen (< 10 min.)
Dag 3: lange afstand (weekend)

(HL staat voor hardlopen, WL voor wandelen. Elke training begint met een warmup van 1.5WL en eindigt met een cooldown van 2WL.)


19/03/2018

Repetitie met YTMIDM. Zonder Edwin deze keer, dus aandacht voor de gitaren. We hebben eerst drie van de vier liedjes van vorige week onder handen genomen. Flinke stappen voorwaarts. En daarna een selectie van een stuk of zes, zeven liedjes gemaakt uit de shortlist, voor de komende repetities. Plus een paar nieuwe verzoekjes. Goed gewerkt, een fijne avond.

 

20/03/2018: Training #117

Volgens mij heb ik aan een stuk door geslapen vannacht. In ieder geval tot zes uur, als ik gewekt word door het geluid van een vrachtwagen. Een zeldzaamheid tegenwoordig, een goede nachtrust. Ik pak er nog een uurtje bij.

08:45u: 3x 10HL/2WL, 1x 9½HL/0WL (39½/49 min). Route Wildestraat/zwembad/Den Duin/Vierendeel/Kerkdijk. 7,4 km. 3-4C, zon, fris briesje

De zon begint te schijnen als ik de deur achter me sluit. Lekker. Ik loop in een strak tempo, ontspannen, iets sneller en lichter dan in de voorbije maanden. Enige smetje is dat er nog niet veel komt van “met aandacht” lopen. De vertaalslag van de mindfulness training naar de dagelijkse praktijk vergt nog enige -ahem- aandacht. Dat gezegd hebbende, lekker gelopen.

lila

 

21/03/2018

Een vrije dag. Eerst het dorp, dan de stad.

Geen lange rijen bij stembureau De Duinpan. Sterker, ik ben meteen aan de beurt. Lokaal: Groen Drimmelen (niet van harte, maar ja…). Sleepwet: tegen (met overtuiging en onderbouwd).

Het is mijn bedoeling om de komende maanden elke twee à vier weken een museum te bezoeken. Het Boijmans twee weken terug is goed bevallen, en toen had ik de Kunsthal al op mijn lijstje staan. De zaterdagbijlage van het AD/BNdeStem deed de rest.

Zoals ik in de inleiding al schreef, loopt in de Kunsthal nu de tentoonstelling “Hyperrealisme Sculptuur“. Nou, hyperrealistisch is het zeker. En best creepy. En het heeft iets ongemakkelijks, iets voyeuristisch, het in detail bestuderen van een natuurgetrouwe, levensechte 1:1 sculptuur van een jonge naakte vrouw. Slapend, denk ik.

Deze diashow vereist JavaScript.

Die enorme baby heeft iedereen al wel gezien. De genoemde naakte vrouw (‘Lisa’) en een drietal sculpturen van één vrouw (“That Girl”) in licht van elkaar verschillende, weinig tot de verbeelding overlatende poses, zijn zowel technisch als esthetisch knap en gedetailleerd (tot aan de haartjes op de huid toe). “Executioner”, het bronzen beeld van Brian Booth Craig is van een zeldzame schoonheid. Het drietal monochrome sculpturen van Don Brown is verfijnd en minimalistisch. De schitterende buste van een zwarte zwemster, inclusief druppels op de huid. Een oude vrouw die “het” kwijt lijkt te zijn; een vluchteling, een verstotene, zo stel ik me voor.

Wat ik al zei, het heeft iets ongemakkelijks, het langdurig (kunnen) kijken naar zo’n levensechte sculptuur. Zeker in een grote ruimte, in gezelschap, met weinig “personal space”. Maar ook fascinerend.

Zie ook mijn Instagram.

Naast deze publiekstrekker zijn er tentoonstellingen met het niet-Nijntje werk van Dick Bruna, (veel boekomslagen, een paar posters en affiches), fotografie van Eli Dijkers (China anno nu), en een drietal installaties van Gijs van Lith (viel wat tegen).

En er is een kleurrijke, zij het cynische en macabare expositie getiteld “Hotel Europa” van Michael Kvium. Over ongemak gesproken…

De Kunsthal (een mooi gebouw trouwens, van Rem Koolhaas) is een museum om met enige regelmaat te bezoeken. Dit najaar bijvoorbeeld opent de tentoonstelling “Actie <-> Reactie – 100 jaar Kinetische kunst“. Voor nu echter heb ik het wel gezien. Alles bij elkaar vrij heftig.

Het is nog vroeg, half twee, ik heb zin in een bak koffie, het Boijmans is dichtbij. Daar had ik vorige keer nog niet alles bekeken. Lichtere kost. Het nuttige en het aangename.

Na de koffie, met een koekje en een glimlach van de jongedame van de espressobar, en een paar kleine losse exposities in de gangen, vind ik het hoogtepunt van de dag: ‘Infinity Mirror Room – Phalli’s Field’ van Yayoi Kusama.

Stap de ‘Infinity Mirror Room – Phalli’s Field’ binnen en je wordt onderdeel van de spiegelkamer. De Japanse kunstenaar Yayoi Kusama heeft met duizenden rode stippen, fallussen en eindeloze spiegelingen een ‘environment’ gemaakt waardoor je volledig wordt opslokt.

Ik verwacht iets claustrofobisch. Het blijkt verre van dat. Het is best aangenaam. Een vreemde gewaarwording. (Die fallussen waren me niet opgevallen)

Ook de moeite waard in het Boijmans is de verfijnde en strakke keramiek van Geert Lap. Glaswerk van Andries Copier. Schilderijen van Tomas Rajich. Zilver. Porselein. Zeventiende eeuwse kasten. Post WW2 design.

Kortom, een mooie dag. Goed idee, die museumkaart! Binnenkort weer.

 

22/03/2018

Regen

Naarmate ik langer (inmiddels een dikke twee weken) wegblijf van Facebook*, voel ik steeds minder de behoefte om weer in te checken. Niet dat het me niet interesseert hoe het mijn “vrienden” vergaat. Ik weet niet precies waarom. Het hoeft gewoon niet meer. Terwijl er maar één click op iPhone, tablet of desktop voor nodig is. Ik zal binnenkort eens kijken.

(* De DWVT-artikelen en Instagram foto’s delen gaat buiten de FB app om. Daarvoor hoef je niet in te loggen.)

 

23/03/2018: Training #118

08:45u: 5x 5HL/1½WL, 9HL/0WL (34/44 min.). Route Wildestraat/zwembad/sportpark/Kerkdijk. 6,9 km. 6C, bewolkt, grijs

Opgestaan met een beetje stijfheid in de onderrug. Het is een grijze ochtend. Op een handvol fietsers en hondenuitlaters na is het stil op straat. Nog even, en dan zie je week na week de natuur verder ontwaken. Ik houd van het voorjaar.

Aandacht voor de passen, knieën hoger, strak tempo. Dat gaat met die vijf minuten intervallen vrij goed. Ik houd het mooi op ongeveer 5:40/km. De laatste anderhalve kilometer loop ik een fractie rustiger. Tevreden.

 

24/03/2018

Pa 79.

 

25/03/2018: Training #119

Met een kleine vijf uur slaap achter de kiezen, iets voor zeven uur al weer op (of zes uur, want vannacht is de zomertijd ingegaan). Paar appjes beantwoord. Stilte werkt twee kanten uit. Het zij zo. Waarom ben ik eigenlijk wakker? Voor de eerste race van het nieuwe F1 seizoen. Mwah. Het wordt wel erg clean en Xbox achtig. Het plan was om na de race te gaan hardlopen. Maar lichaam en geest geven aan dat proberen te slapen beter is.

12:00u 15HL/2WL, 9½HL/0WL (24½/30 min.). Route Scheerbiesstraat/Wildestraat/Brandestraat. 5,1 km. 10C, zon, licht bewolkt

Moeite met in actie komen. Weinig energie, humeurig. De zon haalt me over. Eenmaal onderweg blijken energie en humeur niet de enige obstakels te zijn. Ik heb gisteren een paar struiken en boompjes gesnoeid. Niet veel werk, maar de heupen voelen een beetje stram en de benen zijn zwaar. Gek genoeg gaan de eerste paar kilometers in een rap tempo. Echt van harte gaat het niet. Op de Brandestraat besluit ik de route in te korten. Het is mooi geweest. Koffie.

Vanmiddag Beatles liedjes oefenen voor de repetitie met de Nowhere Boys van morgenavond. En Gent-Wevelgem.

 


25/03/2018: Aan het eind van week #12

Ik heb verder weinig te melden.

Tot de volgende…

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


De week van Tal:
De week van Tal #13 – 26/03/2018-01/04/2018
De week van Tal #12 – 19/03/2018-25/03/2018
De week van Tal #11 – 12/03/2018-18/03/2018
De week van Tal #10 – 05/03/2018-11/03/2018
De week van Tal #9 – 26/02/2018-05/03/2018
De week van Tal #8 – 19/02/2018-25/02/2018
De week van Tal #7 – 12/02/2018-18/02/2018
De week van Tal #6 – 05/02/2018-11/02/2018
De week van Tal #5 – 29/01/2018-04/02/2018
De week van Tal #4 – 22/01/2018-28/01/2018
De week van Tal #3 – 15/01/2018-21/01/2018
De week van Tal #2 – 08/01/2018-14/01/2018
De week van Tal #1 – 01/01/2018-07/01/2018