22/05/2018
de week van tal #8

de week van tal #8

Om een beeld te hebben van de voortgang van mijn looptraining houd ik (vooral voor mezelf) per week de trainingssessies bij. Gedurende de week wordt dit artikel telkens na een training geüpdatet. En soms ook met andere dingen die spelen. Aan het eind volgt de stand der zaken, plussen en minnen, eventuele conclusies, en wat er zoal verder ter tafel komt.

19/02/2018: Aan het begin van de week

Aflevering 8 van deze serie, week 33 van mijn looptraining.

Buiten maandagavond mindfulness en dinsdagavond repetitie nog geen vastomlijnde plannen. Ja, even naar Breda, want daar is het vorige week weer niet van gekomen. Verder? We zullen zien. En een stukje zelfreflectie, zeg maar.

Looptraining: het gaat weer richting temperaturen rond het vriespunt. Maar wel droog en zonnig. Goed loopweer dus. Al mag van mij de lente beginnen.

Voor deze wintermaanden geldt dat ik per training minstens 30 minuten wil hardlopen. Bij voorkeur drie keer per week. De weekplanning is niet heilig. Slechts een streven.

De weekplanning:
Dag 1: intervallen (> 10 min.)
Dag 2: kortere intervallen (< 10 min.)
Dag 3: lange afstand (weekend)

(HL staat voor hardlopen, WL voor wandelen. Elke training begint met een warmup van 1.5WL en eindigt met een cooldown van 2WL.)


19/02/2018

Zo. De keukenafvoer (zie vorige week) doet weer waar we hem voor hebben.

De vijfde avond van de mindfulness training: “Toestaan wat er is“. Het wordt intensiever en intenser.

20/02/2018: Training #108

Ik had gedacht dat de mindfulness training van gisterenavond me in de nacht bezig zou gaan houden. Deze keer niet. Wel een paar keer wakker geweest, maar na een paar minuten weer in slaap. Best redelijk geslapen.

08:50u: 3x 10HL/2WL, 1x 10HL/0WL (40/49,5 min.). Route Wildestraat/zwembad/Den Duin/Kerkdijk. 7,3 km. 1C, zonnetje, licht bewolkt

Ik heb de weekplanning in ere hersteld. Dat geeft meer houvast. Ook met het oog op het voorjaar. Voor vandaag betekent het vier intervallen van tien minuten. Vamos!

Ochtendzonnetje, aardig wat blauw tussen de wolken, fris maar niet koud. Even twijfel ik over de muts, maar liever zweten dan koude oren. En zweten, dat doe ik sowieso.

Ik probeer alles achter me te laten. Rustig is het niet. Het lopen zelf gaat vrij ontspannen. Wel wat verstijving in de kuiten, zo ongeveer tegen de helft van de sessie. Maar ik loop het er uit. Mooie afstand. Een fijne training.

Waalwijk
Westwaarts – in stilte de nacht in

21/02/2018

Grr… Beetje keelpijn.

bomen en bossen
Bomen en bossen

Toen ik vorig jaar aan het nieuwe hoofdstuk begon, wees mijn therapeute me op een paar hardnekkige Typisch Tal™ dingen. Kleine en grote dingen.

Ik schreef eerder over het gebruik van het woord “moeten” – niets moet, het zijn keuzes. Ik let erop, ik gebruik “moeten” (en synoniemen) steeds minder. En ja, het werkt. Probeer het maar eens.

Hetzelfde geldt voor cynische opmerkingen, sarcasme, en -in meer algemene zin- negativiteit. In de dagelijkse praktijk is dat moeilijker dan het beperken van “moeten”. Deels omdat het dieper zit (karakter is toch net iets anders dan woordkeuze), deels omdat de grote boze buitenwereld regelmatig aanleiding geeft. Ook hier begin ik vorderingen te maken. Met vallen en opstaan.

Ik blijf direct en ik blijf kritisch. Als dat nodig is. Zo zit ik in elkaar. De insteek is opbouwend, positief. C’est le ton qui fait la musique. Die toon krijgt extra aandacht.

Zoals ik rond de jaarwisseling al schreef (hier en hier), ik probeer negativiteit uit te bannen. Zo ben ik veel minder met de actualiteit bezig (uw nieuwsjunkie ging cold turkey), slaag ik er steeds beter in om mijn mond te houden, en haal ik mijn schouders vaker op. Constateren, accepteren, opslaan, en doorgaan. Wat ik al zei, met vallen en opstaan.

En ik neem/houd meer en meer afstand van mensen die doorlopend cynisch, sarcastisch, kritisch en (ver)oordelend zijn. Zeker als ze dat combineren met een gebrek aan zelfreflectie (de fout/schuld ligt altijd ergens anders). Een beetje is geen probleem, een beetje boel wel.

Negatieve energie is vermoeiend. Ik probeer te veranderen. Ik wil veranderen. Ik besef dat dit een enorme kluif is. Ik probeer het.

 

22/02/2018: Training #109

Ze bezoekt me in een droom. We zwijgen. Als ik wakker word, weet ik genoeg.

08:50u: 4x 7HL/2WL, 1x 4HL/0WL (32/35,5 min.). Route Wildestraat/zwembad/Kerkdijk. 6,5 km. -1C, zonnetje blauwe lucht

Opnieuw heerlijk loopweer. De intervallen zijn korter, dus gas. Ik houd mijn tempo constant, en probeer mijn passen een fractie te vergroten. Dat lukt in eerste instantie aardig. Daarna worden de benen wat zwaarder. Maar ik blijf onder de zes minuten per kilometer, dus dat zit goed. Doel bereikt.

Keelpijn is alweer aan het wegtrekken.

 

23/02/2018

Eindelijk, het is gelukt: even naar Breda. Lenzen, kop koffie (dank!), rondje langs pleisterplaatsen en herinneringen, kijken en kleuren. Een paar mooie foto’s ↓. En doorrrr!

Grote Kerk #breda #inbreda #visitbrabant #ilovebreda #inbrabant #onsbrabant

A post shared by Antal Adriaanse (@antaladriaanse) on

Veel meer op mijn Instagram. Volg je me al?

 

24/02/2018

De broer kwam gisterenavond eten. Gezellig. Lang op de barstoelen in de keuken gezeten. Ouwe vent heeft nu een beetje last van z’n rug. Vandaag lopen wordt morgen lopen, denk ik.

En ach, het fragiele hart…

 

25/02/2018: Training #110

Ooit gaat het ervan komen – die kop koffie, dat goede gesprek, de verdieping.

10:00u: 15HL/2WL, 8HL/1WL, 11HL/0WL (34/40,5 min.). Route Scheerbiesstraat/Wildestraat/rotonde. 6,1 km. -2C, zon, venijnige wind

De wind uit het oosten is koud. Gevoelstemperatuur -7,5C. Nauwelijks mensen op straat. Je zou ook wel gek zijn. Maar in de zon, uit de wind is het te doen. En in beweging ook.

Het is geen weer om records te breken. Ik loop rustig en gecontroleerd. Tot op de Brandestraat valt het qua wind en kou nog wel mee. Zelfs mijn voeten worden weer wat warm.

Na het keren bij de rotonde komt de wind recht van voren. En ineens is een paar graden onder nul, geholpen door dat venijnige briesje, fokking koud. Mijn bovenlichaam is met vier lagen goed ingepakt. Mijn onderlichaam en met name mijn -ahem- kruis krijgen de volle laag. Gelukkig ben ik bijna thuis.

Lekker gelopen. Lekker gedoucht. Lekker koffie gedronken. Met de verwarming uit, want de zon staat vol op het huis.

 

Aan het eind van week #8:

Een wisselvallige week. Drie keer goed gelopen. Even dreiging van verkoudheid, maar daar is het bij gebleven. Een impulsieve keuze waar ik enkele dagen later nog achter sta. Een week zonder Facebook. Nieuwe zitmeditatie waardoor ik de eerste keer behoorlijk uit het lood geslagen raak, die nu lijkt te gaan pakken. Al heb ik het observeren van gevoelens nog niet onder de knie. Wat stressgerelateerde fysieke ongemakken. En een tik op de neus.

Komende week wordt het dus berekoud. Gelukkig begint daarna het voorjaar.

Antal

Instagram: @antaladriaanse
Facebook: @antaladriaanse


De week van Tal:
De week van Tal #9 – 26/02/2018-05/03/2018
De week van Tal #8 – 19/02/2018-25/02/2018
De week van Tal #7 – 12/02/2018-18/02/2018
De week van Tal #6 – 05/02/2018-11/02/2018
De week van Tal #5 – 29/01/2018-04/02/2018
De week van Tal #4 – 22/01/2018-28/01/2018
De week van Tal #3 – 15/01/2018-21/01/2018
De week van Tal #2 – 08/01/2018-14/01/2018
De week van Tal #1 – 01/01/2018-07/01/2018