Hooipolder

hooipolder

Vandaag in het nieuws is deze uitspraak van minister van Nieuwenhuizen over knooppunt Hooipolder bij Spraakvermaak:  “Een reconstructie van de A27 en A59, compleet zonder stoplichten, is gewoon te duur”. Ze zegt daarbij overigens niet voor wie het te duur is. Maar ze zal het kabinet bedoelen.

Voor wie niet bekend is met het knooppunt Hooipolder, een korte uitleg: ter hoogte van Raamsdonksveer, waar de snelwegen A27 (Utrecht-Breda) en A59 (Zierikzee-Oss) elkaar kruisen, ligt het knooppunt Hooipolder. Raamsdonksveer ligt in de hoek van het knooppunt, er zijn nauwelijks mogelijkheden om het knooppunt uit te breiden naar een modern klaverblad/verkeersplein, en dus wordt er -anno 2018- nog altijd met stoplichten gewerkt. Naast een verkeersplein bij Joure (Friesland) is dit het enige verkeersplein in Europa waar stoplichten staan.

Bij Joure levert het geen problemen op. Bij Raamsdonksveer begint het de spuigaten uit te lopen. Op de drukkere momenten van de dag, of als er ergens in de omgeving iets gebeurd is, loopt het vol. Met een beetje pech staat het ter hoogte van resp.Waspik (richting westen, 15-20 minuten aanschuiven) en Made (richting oosten, 15-20 minuten aanschuiven) al vast. Met wat meer pech vanaf Waalwijk (richting westen) of vanaf Zonzeel (aansluiting A16-A59-richting oosten). Als er een incident is (op de A59, A27 of zelfs de A2, A16 of A58), of het is druk bij de Efteling, dan staan er vrijwel direct files. Flinke files. Simpelweg omdat het knooppunt Hooipolder -met z’n stoplichten- de verkeersdrukte niet aan kan. Al jaren niet. Vele jaren.

De A59 (de Maasroute) verbindt de drie belangrijkste snelwegen van Nederland: A16 (Rotterdam-Antwerpen), A27 (Utrecht-Breda) en A2 (Amsterdam-Maastricht). Made, waar ik woon, ligt aan de A59. Toen ik een jochie was, woonden wij op de Haasdijk, op een paar honderd meter van de Maasroute. Als je een beetje goed uitkeek, kon je gewoon oversteken. Nu zou ik de Maasroute zelfs op het rustigste moment van de nacht niet meer durven oversteken.

Het traject A27 vanaf Gorinchem tot Oosterhout Zuid is vierbaans (twee banen noord/twee banen richting zuid), wat anno 2018 niet toereikend is voor de huidige verkeersdruk. Hooipolder maakt deel uit van de aanpassing van het traject A27. Althans, dat hangt af van de gekozen oplossing. Maar er wordt niet gekozen. Van dat stadium is nog lang geen sprake.

Deels door de ligging van het traject, deels door de omvang van een herziening (al dan niet in combinatie met een directe treinverbinding tussen Utrecht en Breda), en wellicht ook omdat Brabant niet in de Randstad ligt, wordt alle besluitvorming al jaren van kabinet naar kabinet en van VVD-minister naar VVD-minister doorgeschoven.

En nu schuift ook het nieuwe kabinet, bij monde van minister Cora van Nieuwenhuizen, dus het dossier Hooipolder weer voor zich uit. Ver voor zich uit. Teleurstellend.

Overigens zijn er vanuit het bedrijfsleven, de gemeente Geertruidenberg en de provincie Noord-Brabant initiatieven die oplossingsgericht lijken te zijn. Het kan dus wel. Meer informatie: a59stoplichtenvrij.nu

Nu heb ik in de praktijk niet zo vaak mee te maken met vertraging bij Hooipolder. Als het even kan, mijd ik de ochtend- en avondspits. Ik kan me echter heel goed voorstellen hoe vervelend en tijdrovend het is om -wetende dat het om capaciteitsproblemen en stoplichten gaat- dagelijks te moeten wachten. En wachten. En wachten.

Een tijdje terug was er even sprake van dat ik dagelijks aan de andere kant van de Hooipolder zou moeten zijn. In die periode heb ik de verkeersinformatie scherper in de gaten gehouden. Verhuizen werd meteen een reële optie. Zover is het (nog) niet gekomen. Maar het zegt misschien iets over de zotte situatie.

Hopelijk komt er -ondanks de houding van het kabinet en de landelijke overheid- een oplossing. Al verwacht ik niet dat er binnen tien jaar veel zal veranderen. Daarvoor is het project te omvangrijk, en de onwil te persistent.