hilversum 3 en zo

ik lees net dit artikel op het onvolprezen ehpo-blog van de eveneens onvolprezen niels aalberts. en dat roept herinneringen op aan onze ervaringen met 3fm. zoals die keer dat wij als een stelletje malloten in alle vroegte naar hilversum trokken voor het ochtendprogramma van stenders en er sprake bleek van een dubbele “boeking”. of die keer dat wij opnieuw als een zooitje debielen om 5 uur ‘s ochtends naar stenders gingen en er ineens nog een hele berg met ludieke “opdrachten” moest worden uitgevoerd. in ieder geval mochten we nog wel spelen. om 5 voor 9. hij zou onze plaat [release stond gepland voor een maand of 4 later] gaan draaien. “prima bandje, jongens“.

toen e.t. [plugger extraordinaire van onze platenmij munich] een tijd later bij stenders en siebeling aanschoof en onze single plugde, herinnerde hij de heren aan die keer en aan die toezegging. “nooit van gehoord, zijn niet bij mij geweest” zei stenders.

of frits spits [de machtige fossiele streepjescode van radio2], die alleen de nummers op “echo” goed vond die door rick de leeuw waren geproduceerd. (of waar hij de naam van rick achter zag staan…) met name “mila“. en die -toen we “mila” als single uitbrachten- hem niet wilde draaien. en laat ik maar niet beginnen over ncrv’s paperclip.

was het alleen maar kommer en kwel? nee, de ervaringen met bijv. vara’s “spijkers met koppen” waren veel beter. professioneel, vriendelijk, gastvrij en georganiseerd. hetzelfde geldt voor “tros muziekcafé“, en de optredens bij omroep brabant en omroep zeeland. maar de effecten op onze platenverkoop, bekendheid of zelfs websitebezoeken waren nihil.
ik ben me bewust van de relatieve onzin van een keer op de radio komen. alleen herhaling werkt. zeker zonder hitsingle. gimmicks werken (even). maar het gaat uiteindelijk nauwelijks over muziek; het gaat om de luistercijfers. of zoals giel beelen ooit eens tegen die knakker van van katoen zei: “ik maak geen muziekprogramma, ik maak een personality show. dát willen de mensen horen.” [in mijn woorden].

zowel pluggers e.t. als simon m. zullen hun best gedaan hebben (voor wat we simon betaalden mag ik het in ieder geval hopen). maar als je geen bekende naam in je midden/directe omgeving hebt, zal hetgeen je te melden hebt bijzonder of apart zijn, of in ieder geval iets toevoegen. en misschien was dat wel onze grootste makke. en dat luc geen dikke tetten had.

but did we learn our lesson?
edwin en ik zijn inmiddels een jaar bezig met het schrijven en opnemen van liedjes voor ons nieuwe album. we zitten nu in de fase waarin we het album bijna klaar hebben. het kost me moeite om over het album zelf heen te kijken. allereerst omdat we niet weten waar we “artistiek” staan (vandaar dat we nu vrienden in het vak benaderen voor hun oordeel) maar bovenal omdat ik niet weet hoe we een eventueel album onder de aandacht gaan brengen. we zijn tenslotte twee veertigers die niets vernieuwends doen, geen fanbase of achterban hebben, niet optreden, die alleen liedjes schrijven en ze met een klein budget zo goed mogelijk op de plaat zetten. zit daar iemand op te wachten? geen idee. ‘t zou best kunnen. hoe vinden we het publiek? geen idee.